Η Ελένη Φιλίνη αναφέρθηκε στους θανάτους που σημάδεψαν τη ζωή της, την απόφασή της να μην αποκτήσει παιδιά ή να παντρευτεί, καθώς και τις εμπειρίες της με τη σεξουαλική παρενόχληση στον χώρο του θεάτρου.
Σχολιάζοντας το κίνημα #MeToo, αποκάλυψε ότι έχει δεχθεί σεξουαλική παρενόχληση στον θεατρικό χώρο. «Φυσικά [σ.σ. έχω δεχτεί]. Εκτός από τα μικρά παιδιά, οι ενήλικες δεν έχουμε μια δύναμη; Δεν μιλάμε για βιασμούς, ακραία πράγματα. Αλλά σίγουρα στις σεξουαλικές παρενοχλήσεις αντιδράς. Αν θέλεις να εκμεταλλευτείς καταστάσεις, δεν αντιδράς, αν δεν θέλεις, αντιδράς. Και καμιά φορά μπορεί να αντιδράσεις άσχημα. Του ρίχνεις και δυο κλοτσιές. Δεν θα πάθει και τίποτα. Θα πρέπει να τις δώσεις. Εγώ έχω φτάσει και σε τέτοιο σημείο».
Στη ίδια συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «ΟΝ time», όταν ρωτήθηκε για τους θανάτους που την επηρέασαν βαθιά, ανέφερε τον χαμό του πατέρα της το 1987, μια περίοδο που μόλις ξεκινούσε την καριέρα της στον καλλιτεχνικό χώρο. «Πρώτα πρώτα από το χαμό του πατέρα μου, που για πέντε χρόνια δεν μπορούσα να συνέλθω. Ο πατέρας μου «έφυγε» το 1987, όταν εγώ είχα κάνει τα πρώτα μου βήματα στον καλλιτεχνικό χώρο». Επιπλέον, μίλησε για την απώλεια της μητέρας της το 2010, με την οποία είχε έναν μοναδικό δεσμό. «Ήμασταν πολύ δεμένες και ζούσαμε μαζί. Η μητέρα μου ήταν η καλύτερή μου φίλη, ήμασταν «αυτοκόλλητες». Η μητέρα μου ήταν γεννημένη μάνα. Θεωρώ τη μάνα ό,τι πιο ιερό στον κόσμο».
Η Ελένη Φιλίνη εξήγησε ότι ποτέ δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να αποκτήσει παιδιά ή να παντρευτεί. «Δεν την έχω νιώσει ποτέ αυτή την ανάγκη. Η κάθε μου σχέση ήταν γάμος. Δηλαδή, πρέπει να πάω στην εκκλησία ή στο δημαρχείο; Όταν είσαι πέντε χρόνια με έναν άνθρωπο, έξι με έναν άλλο, δεν είναι γάμος; Αυτά είναι τα πρέπει άλλων, όχι τα δικά μου».
Στο Vione Paros, υπό την διαχείρηση της SWOT Hospitality, η φιλοξενία, η γαστρονομία και η θέα στο Αιγαίο συνθέτουν μια πρόταση διαμονής που αποτυπώνει τον σύγχρονο χαρακτήρα του νησιού.
Σήμερα, οι επιχειρήσεις δεν αναζητούν απλώς θεωρητικές γνώσεις, αλλά ανθρώπους που μπορούν να ενταχθούν άμεσα στην παραγωγή, να χειριστούν σύγχρονες τεχνολογίες και να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις ενός περιβάλλοντος που αλλάζει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς