Τραγική κατάληξη είχε το άλμα που πραγματοποίησε με αυτοσχέδιο αλεξίπτωτο από ταράτσα 14όροφης πολυκατοικίας ένα 15χρονο αγόρι στην Ουκρανία, αφού ο μηχανισμός του δεν λειτούργησε σωστά με αποτέλεσμα να «βουτήξει» στον θάνατό του.
Το συμβάν, που συνέβη στην πόλη Μακέγιεφκα, στα ανατολικά της χώρας, κατέγραψαν με κάμερα αυτόπτες μάρτυρες.
Στο σοκαριστικό κλιπ που κάνει τον γύρο του διαδικτύου, ο έφηβος Μπογκντάν Φιρσόφ διακρίνεται αρχικά στην οροφή του ψηλού κτιρίου, με ανοιχτά τα χέρια, να προετοιμάζεται για το άλμα με το αλεξίπτωτο.
Κάτω από την πολυκατοικία βρίσκονταν, σύμφωνα με τα ΜΜΕ, φίλοι του νεαρού αλλά και η μαμά του, που τον ενθάρρυναν με χειροκροτήματα και επευφημίες.
Στη συνέχεια του κλιπ και ενώ ο νεαρός πέφτει, διακρίνεται το αλεξίπτωτο, το οποίο όμως δεν ανοίγει τελείως, λόγω κάποιας δυσλειτουργίας.
«Υπήρχε πολύς κόσμος εκεί αλλά κανείς δεν προσπάθησε να τον σταματήσει. Απλώς τραβούσαν με το κινητό τους», ανέφερε ένας αυτόπτης μάρτυρας σε ρωσικό ιστότοπο.
Κλείσιμο
Όπως φαίνεται, το νεαρό αγόρι είχε καλέσει πολλούς συγγενείς και φίλους για να παρακολουθήσουν το τολμηρό του εγχείρημα. Μάρτυρες δήλωσαν ότι η μητέρα ήταν τόσο σοκαρισμένη από αυτό που συνέβη στο παιδί της, που έμεινε παγωμένη για αρκετά λεπτά μετά την τραγωδία στο ίδιο σημείο.
Ειδικοί που μίλησαν στην ουκρανική εφημερίδα «Φάκτι» εκτιμούν ότι, ακόμα κι αν είχε λειτουργήσει το αλεξίπτωτο, ο νεαρός δεν θα είχε γλιτώσει τον θάνατο.
«Το χαμηλότερο δυνατό ύψος για ένα άλμα με αλεξίπτωτο είναι 70 μέτρα, επομένως το κτίριο θα έπρεπε να ήταν πάνω από 25 ορόφων. Ακόμα και τότε όμως ο κίνδυνος θα ήταν μεγάλος», επισημαίνει ένας εκπαιδευτής extreme sport.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.