Η Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας ή αλλιώς Βόρεια Κορέα τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας τον Δεκέμβρη του 2011, όταν πέθανε ο ηγέτης της Κιμ Γιονγκ Ιλ. Κανείς δε μπορεί να ξεχάσει τα πλάνα με το πλήθος κόσμου να κλαίει και να χτυπιέται για το χαμό του Κιμ Γιονγκ Ιλ. Επίσης αξέχαστα είναι τα ρεπορτάζ με τον τωρινό αρχηγό της χώρας να επισκέπτεται κάποιο κρατικό κτήριο και ο κόσμος να κλαίει μόνο και που τον βλέπει ή να μαλλιοτραβιούνται για να τον αγγίξουν.
Όμως τα πράγματα δεν είναι και τόσο αστεία στη χώρα με τους 22.665.345 κατοίκους. Απειλές για πυρηνικό πόλεμο, εκτελέσεις και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Στο εσωτερικό της χώρα τα πράγματα είναι χειρότερα. Eκφοβισμός, πλύση εγκεφάλου, αστυνομοκρατία και τυφλή υπακοή στις επιταγές του απόλυτου δυνάστη...
Το ρεπορτάζ του «Δραπετεύοντας από τη Βόρεια Κορέα: Ο μακρύς δρόμος για την ελευθερία» είναι κατατοπιστικό.
Ο Κιμ Γιονγκ Χουά ήταν κάποτε ένας ένας πιστός αξιωματικός του στρατού της Βόρειας Κορέας, ο οποίος όμως κατηγορήθηκε -άδικα σύμφωνα με τον ίδιο- για αμέλεια και απειλήθηκε μέχρι και με εκτέλεση. Στη συνέχεια αυτομόλησε και τελικά δημιούργησε μια οργάνωση, την «Ένωση Βόρεια Κορέα Πρόσφυγες Ανθρώπινα Δικαιώματα», που βοηθά ανθρώπους να ξεφύγουν από τη Βόρεια Κορέα. Μάλιστα, σε διάστημα λιγότερα από δέκα έτη, η οργάνωση έχει βοηθήσει περίπου 7.000 ανθρώπους.
Αυτή είναι μόνο μια από τις αρκετές ανθρώπινες ιστορίες ανθρώπων που δεν άντεξαν το καθεστώς του και βρήκαν «καταφύγιο» στη Νότια Κορέα. Συγκεκριμένα μέχρι σήμερα περίπου 25.000 Βορειοκορεάτες ζουν πλέον στη Νότια Κορέα, ενώ μόνο το 2012 «δραπέτευσαν» 1.500. Όμως δεν πρόκειται για μια απλή υπόθεση η φυγή τους, καθώς αρκετοί από αυτούς πεθαίνουν στην πορεία, είτε από την πείνα είτε από το κρύο όσο διασχίζουν τα βουνά Τσανγκμπάι, στα σύνορα της Βόρειας Κορέας και της Κίνας. Μάλιστα κάποια πτώματα είναι ακόμα εκεί, καθώς δεν έχουν αποσυντεθεί από τον πάγο...
Το μαρτύριο όμως δεν τελειώνει εκεί, καθώς ένας ακόμα κίνδυνος παραμονεύει όταν περάσουν τα σύνορα. Οι κινεζικές αρχές. Εάν οι συνοριοφύλακες τους τσακώσουν, τους κατηγοριοποιούν αυτόματα σε οικονομικούς μετανάστες και τους στέλνουν πίσω. Όσοι γυρνούν πίσω στέλνονται σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας ή εκτελούνται, ανάλογα με την κατηγορία και το κίνητρό.
Ο Κιμ Γιονγκ Χουά υποστηρίζει πως αφού έφυγε από τη χώρα, έστειλαν τη γυναίκα του και το παιδί του σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Όμως, μόλις ελευθερώθηκαν η γυναίκα του είχε τρελαθεί και αυτοκτόνησε, ενώ το παιδί του το πυροβόλησαν στρατιώτες μέχρι θανάτου.
Ο Τζανγκ Τζιν Σουνγκ δούλευε στην υπηρεσία πληροφοριών και προπαγάνδας της Βόρειας Κορέας, με ειδικότητα τον ψυχολογικό πόλεμο. Πλέον πρόκειται για τον Βορειοκορεάτη «Σνόουντεν», ο οποίος σχεδόν σε καθημερινή βάση στην αγγλόφωνη ιστοσελίδα του «Focus International» δημοσιεύει στοιχεία για την ελίτ που κυριαρχεί στη χώρα του, ενώ αίσθηση είχε προκαλέσει η αποκάλυψή του πως ο Κιμ Γιονκγ είχε δώσει αντίγραφα του βασικού ιδεολογικού μανιφέστου του ναζιστικού κόμματος, το βιβλίο του Χίτλερ «Ο Αγών μου», σε μια μικρή ομάδα εμπίστων του.