Mπαμπάδες μόνοι μοιράζονται την εμπειρία τους…

Μπαμπάδες που μεγαλώνουν μόνοι τους τα παιδιά τους μοιράζονται τις εμπειρίες τους στο διαδίκτυο. Κάθε ιστορία είναι διαφορετική αλλά σε όλες τις περιπτώσεις αποτυπώνεται η αγάπη του γονιού προς το παιδί και η κατάρριψη του μύθου: μάνα είναι μόνο μία…

Ανώνυμος μπαμπάς

Η μητέρα του γιου μου πέθανε τρεις ημέρες μετά τη γέννα. Όταν μάθαμε ότι είναι έγκυος έπρεπε να αποφασίσουμε αν θα επιλέξουμε να ρισκάρουμε, καθώς είχε ήδη προσβληθεί από καρκίνο, ή να τερματίσουμε την εγκυμοσύνη. Επιλέξαμε το πρώτο και γι’ αυτό ο γιος μου αποτελεί για μένα περισσότερα από όσα μπορώ να εκφράσω με λόγια. Στο πρόσωπο του βλέπω τη γυναίκα μου και ο ίδιος είναι το αποτέλεσμα της αυτοθυσίας της.

Στην αρχή ήταν πολύ δύσκολα. Τα περισσότερα προγράμματα υποστήριξης νέων γονέων είναι φτιαγμένα για ανύπαντρες μαμάδες, τα σχετικά βιβλία είναι γραμμένα με θηλυκή ματιά και η κοινωνία αντιμετωπίζει τους ανύπαντρους μπαμπάδες με διαφορετικό βλέμμα.

Για παράδειγμα, οι αλλαξιέρες για τα μωρά βρίσκονται στις γυναικείες τουαλέτες και εγώ έπρεπε να έχω μαζί μου τσάντα-αλλαξιέρα και αλλάζω το γιο μου με το ένα χέρι όταν δεν έβρισκα επίπεδη επιφάνεια.

Όταν ένα άνδρας κυκλοφορεί μόνος του με ένα παιδί τον κοιτούν πολλές φορές με καχυποψία. Πάνω από δύο φορές με είχαν σταματήσει αστυνομικοί βλέποντας να έχω μαζί μου στο αυτοκίνητο ένα παιδί δύο ετών. Παρά το γεγονός ότι εκτιμώ την αφοσίωση και την επιμέλεια που έδειξαν τα όργανα της τάξης, όταν σου συμβαίνει είναι ενοχλητικό.

Διαβάστε περισσότερα εδώ