Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, η Θεσσαλονίκη φοράει τα καλά της για να φιλοξενήσει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, έναν θεσμό που έχει δώσει το στίγμα του στην πόλη. Κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, οι ουρές για ένα εισιτήριο είναι όλο και μεγαλύτερες, γεγονός που δημιουργεί αισιοδοξία για τα πολιτιστικά δρώμενα.
Φέτος στο 58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το ενδιαφέρον ήταν πιο μεγάλο από ποτέ. Το εντυπωσιακό ήταν πως το κοινό δεν ενδιαφέρεται μόνο για τις μεγάλες παραγωγές και τις ταινίες που διεκδικούν κάποιο βραβείο, αλλά ψάχνει και ανακαλύπτει... «διαμάντια».
Ουρές στο κιόσκι έκδοσης εισιτηρίων στην Αριστοτέλους
Ταινίες από όλο τον κόσμο, φιλμ από την Κολομβία, μέχρι την Παλαιστίνη, κατάφεραν να γεμίζουν τις κινηματογραφικές αίθουσες της πόλης, κερδίζοντας άλλες φορές το θερμό χειροκρότημα του κοινού, και άλλες φορές την κριτική. Είναι χαρακτηριστική η αντίδραση της δημιουργού της ταινίας «Ο Ανθρακωρύχος» από τη Σλοβενία, Χάνα Σλακ, όταν αντίκρισε την ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα για την προβολή της ταινίας της. «Μου προκαλεί έκπληξη αυτό που βλέπω και η ανταπόκριση του κόσμου, καθώς η ταινία μου φτιάχτηκε καθαρά για το κοινό της Σλοβενίας!» (η τανία είναι βασισμένη σε αληθινή ιστορία για έναν ανθρακωρύχο που σ’ ένα κλειστό ορυχείο στη Σλοβενία, βρίσκει έναν ομαδικό τάφο χιλιάδων ανώνυμων προσφύγων που σκοτώθηκαν στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου).