Βέλιμιρ Ζάετς: Είχα προτάσεις από το Αμβούργο και τη Νότιγχαμ του Κλαφ αλλά ο Γιώργος Βαρδινογιάννης με κέρδισε και ήρθα στον Παναθηναϊκό

Ήταν από τους πρώτους που έσπευσαν να εκφράσουν τη θλίψη τους για την απώλεια του Γιώργου Βαρδινογιάννη. Λογικό καθώς ο Βέλιμιρ Ζάετς δεν ήταν απλά η πρώτη μεγάλη μεταγραφή ξένου παίκτη που έκανε ο «Καπετάνιος», αλλά μια κίνηση που (μαζί και με τις υπόλοιπες) άλλαξε στάτους τον Παναθηναϊκό και του επέτρεψε πέρα από πρωταγωνιστής στην Ελλάδα να εξελιχθεί και σε… Panathinaikos έχοντας και ευρωπαϊκή προοπτική.

«Η είδηση του θανάτου του Γιώργου Βαρδινογιάννη με γεμίζει με βαθιά θλίψη. Ο Γιώργος ήταν ο άνθρωπος που με έφερε στην Ελλάδα και μου έδωσε την ευκαιρία να φορέσω τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Για μένα, όμως, ήταν πολύ περισσότερα από αυτό. Διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη ζωή μου και πάντα ένιωθα ότι ήταν σαν δεύτερος πατέρας για μένα.», έγραψε ο «Ζέκο» στο άκρως συγκινητικό ποστάρισμα του λίγη ώρα μετά τα θλιβερά νέα συμπληρώνοντας πως είναι από τους ανθρώπους που έχουν αφήσει ανεξίτηλο σημάδι στη ζωή του.

Το protothema.gr εντόπισε τον παλαίμαχο άσο στο Ζάγκρεμπ και βουρκωμένος άνοιξε το σεντούκι με τις αναμνήσεις του μιλώντας με συγκίνηση για τον άνθρωπο που του άλλαξε τη ζωή και ο οποίος ποτέ δεν έφυγε από το πλευρό του.

«Ότι έγραψα χθες για τον Γιώργο ισχύει αν και πολλές φορές τα λόγια είναι φτωχά για να περιγράψουν τα συναισθήματα μου. Ο Γιώργος ήταν σαν πατέρας, σαν αδερφός μου και συγκινήθηκα απίστευτα όταν έμαθα τα άσχημα νέα», πρόλαβε να πει πριν λυγίσει για πρώτη φόρα.

Ισορροπώντας ανάμεσα στην οδύνη της απώλειας και ατελείωτες αναμνήσεις με τον ιστορικό ηγέτη των πράσινων ο «Ζέκο» θυμήθηκε την ιστορία της μεταγραφής του που είχε προκαλέσει αίσθηση σε όλη την Ευρώπη καθώς το 1984 στα 28 του χρόνια ήταν αρχηγός της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας.

«Εγώ εκείνη την περίοδο ήταν να αγωνιστώ με την μικτή Ευρώπης στην Τουρκία και ο Γιώργος γνωρίζοντας τον τότε γενικό αρχηγό της Ντινάμο Ζάγκρεμπ, Λέο Λανγκ, τον πήρε τηλέφωνο και τον ρώτησε αν με ξέρει. Αυτός του είπε τα καλύτερα για μένα και αμέσως με κάλεσε στην Αθήνα».

Είναι Μάιος του 1984 και ο Κροάτης έρχεται με τη σύζυγο του, παρακολουθεί από κοντά τον αγώνα με τον Εθνικό και την άλλη μέρα τον συναντά στο γιοτ του.

«Εκείνη την εποχή είχα πρόταση από το Αμβούργο και τη Νότιγχαμ Φόρεστ του Μπράιαν Κλαφ που μου έδιναν πολλά περισσότερα λεφτά. Στη συνάντηση μας όμως ο Γιώργος με κέρδισε. Αδύνατος όπως ήταν πάντα, είχε στιλ, φινέτσα, αλλά κυρίως σ’ εκείνη την πρώτη μας συνάντηση είδα έναν άνθρωπο ειλικρινή ο οποίος κρατάει τον λόγο του», θυμήθηκε από εκείνο το πρώτο ραντεβού που άλλαξε τα πάντα.

«Θα σας πω κάτι… Χωρίς να έχω υπογράψει ο Γιώργος μου έστειλε τα λεφτά της προκαταβολής στην Ελβετία. Γιατί ήξερε, με πίστευε και κατάλαβε ότι κι εγώ είμαι ένας άνθρωπος που κρατάω τον λόγο μου. Και τον κράτησα παρόλο που οι άλλες ομάδες που σας είπα επανήλθαν και μου έδωσαν περισσότερα λεφτά».

Πριν έρθει στην Ελλάδα ο Ζάετς, ο Βαρδινογιάννης είχε φροντίσει να στείλει τον Μάριο Μπόνιτς, ο άνθρωπος των ειδικών αποστολών, στην Ισπανία (βρισκόταν για προετοιμασία με την Εθνική ομάδα) προκειμένου να τον… ψήσει, ενώ σ’ εκείνη την πρώτη τους συνάντηση στο γιοτ επισφραγίστηκε μια σχέση που κράτησε για πάντα.

«Μου είπε ‘Ζέκο σε θέλω να γίνεις ο ηγέτης του Παναθηναϊκού’ και του απάντησα: Από 20 χρονών είμαι ο αρχηγός της Ντινάμο και έχω μάθει να είμαι ο ηγέτης όπου κι αν παίζω’».

Στα τέσσερα χρόνια που φόρεσε τη φανέλα με το τριφύλλι, η σχέση αυτή έγινε ακόμη πιο δυνατή με τον συγκινημένο Ζάτς να μας λέει για το στοιχείο του χαρακτήρα του που του είχε κάνει μεγαλύτερη εντύπωση.

«Η ειλικρίνεια και η αφοσίωση του! Όταν ήρθα στην Ελλάδα έμενα δίπλα στο σπίτι τους στην Εκάλη. Μια ημέρα έγινε μια… φασαρία όταν κάποιος προσπάθησε να μπει στο σπίτι μου. Αμέσως έστειλε την ασφάλεια του για να με προσέχουν και δεν αντιμετωπίσαμε ξανά πρόβλημα».

Όσο για το ποια είναι η πιο έντονη στιγμή από την κοινή τους πορεία;  «Όταν έσπασα το πόδι μου σ’ εκείνο το ματς με τον Ηρακλή. Ο Γιώργος ήρθε αμέσως στο νοσοκομείο για να μου συμπαρασταθεί και δεν έφυγε από δίπλα μου. ‘Μην ανησυχείς, εγώ είμαι εδώ και το συμβόλαιο σου θα τηρηθεί κανονικά’, μου είπε και όπως πάντα κράτησε τον λόγο του».

Φέρνοντας εκείνες τις στιγμές στο μυαλό του, λύγισε και πάλι, αλλά δεν χρειάστηκε δευτερόλεπτο για να σκεφτεί όταν τον ρωτήσαμε τι ήταν ο Παναθηναϊκός για τον Γιώργο Βαρδινογιάννη…

«Όλη του η ζωή!… Η οικογένεια είναι από τον Κρήτη και τον αγαπάνε υπερβολικά, είναι η ζωή τους. Όπως και η δική μου ζωή μετά την Ντινάμο και την Κροατία, είναι ο Παναθηναϊκός και η Ελλάδα».

Ο επίλογος στην συναισθηματικά φορτισμένη κουβέντα μας είχε να κάνει με τον άνθρωπο Γιώργο Βαρδινογιάννη, πίσω από την ταμπέλα του προέδρου μιας μεγάλης ομάδας.

«Ήταν ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, ο οποίος αν δεν ήξερες δεν μπορούσες να καταλάβεις ότι ήταν ένας τόσο δυνατός και πετυχημένος επιχειρηματίκας, Μπορεί να ήταν πλούσιος αλλά ήταν τόσο απλός, όπως και ο Γιάννης (Τζίγγερ). Στα χρόνια που έμεινα στον Παναθηναϊκό, αλλά και σ’ αυτά που ακολούθησα πήρα υπερβολική αγάπη και γέμισα συναισθήματα τα οποία θα με ακολουθούν μια ζωή. Ακόμη και σήμερα έχω επαφή με τον κ. Κοτσόλη, με τον κ. Αλαφούζο αν και δυστυχώς δεν μπορώ να έρχομαι όσο θα ήθελα για να βλέπω την ομάδα. Την ομάδα που μ’ έκανε να αγαπήσω ο Γιώργο Βαρδινογιάννης».