Κομοτηνή: O Ρουβίκωνας ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση στο τουρκικό προξενείο

Η οργάνωση του Ρουβίκωνα ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση στο τουρκικό προξενείο, στην Κομοτηνή, χθες. Όπως αναφέρεται σε κείμενο που ανήρτησαν σε αντιεξουσιαστικό σάιτ, «στις 20 του Γενάρη η κομμουνιστική οργάνωση DHKC επιτέθηκε ένοπλα στα γραφεία του κόμματος του Ερντογάν και στο αρχηγείο της αστυνομίας. 2 μέρες μετά αυτές τις επιθέσεις ο σύντροφος Bilgehan Karpat έπεσε νεκρός από τις σφαίρες των Τούρκων μπάτσων, ενώ ό σύντροφος Serif Turunc (γνωστός στην Ελλάδα με το όνομα Erkan) τραυματίστηκε κι έπεσε στα χέρια του Τουρκικού  κράτους και πλέον η τύχη του αγνοείται.

Και οι δύο αυτοί σύντροφοι έχουν δράσει στην Ελλάδα. Ιδιαίτερα ο Erkan έχει πλούσια παρουσία και σε κινήσεις  που αφορούν την αλληλεγγύη στο Τουρκικό και Κουρδικό κίνημα και σε αγώνες του κινήματος στην Ελλάδα».

Σε άλλο σημείο του ίδιου κειμένου, προσθέτουν: «Είναι τιμή μας που γνωρίσαμε και αγωνιστήκαμε στην Ελλάδα μαζί με αυτούς τους συντρόφους. Όσο "λίγο" κι αν είναι σε σχέση με  την σκληρότητα του δικού τους αγώνα, προβήκαμε ως Ρουβίκωνας, εχθές, 5/2, σε συμβολική επίθεση στο Τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής για στείλουμε στο Τουρκικό κράτος το μήνυμα πως απέναντί του έχει έχει μια διεθνιστική κοινότητα. Όπως το ίδιο θύμισαν πιο πριν, στο Ελληνικό κράτος οι δύο σύντροφοί μας.

Δεν ξέρουμε πόσο σοβαρές είναι οι πρόσφατες Ελληνοτουρκικές κοκορομαχίες στο Αιγαίο. Ξέρουμε όμως ότι το πεδίο αστάθειας διευρύνεται από την μέση Ανατολή. Ξέρουμε ότι εμείς οι εκμεταλλευόμενοι στην Ελλάδα  έχουμε γονατίσει  ενώ στην Τουρκία τρέχει αίμα και οι φυλακές γεμίζουν. Και η ιστορία μας έχει δείξει ότι σε τέτοιες συνθήκες, και μόνο για να διασφαλιστούν οι εξουσίες έρχεται πόλεμος.  Οι αγωνιστές  από τις δύο μεριές του Αιγαίου έχουν πρώτο καθήκον να διαμορφώσουν την διεθνιστική κοινότητα που θα μπορέσει να ενώσει καταπιεζόμενους κι εκμεταλλευόμενους σε κοινό αγώνα ενάντια στα κράτη τους. Ένα στιβαρό χέρι που θα κόψει την όρεξη σε καπιταλιστές και πολιτικές ελιτ για πολεμική διέξοδο από τις κρίσεις τους. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος».