Όταν η ομορφιά γίνεται αιχμάλωτη του ΑΙ: Ο αγώνας για την τελειότητα πλέον δεν βασίζεται σε ρεαλιστικά πρότυπα

Η ομορφιά πάντοτε ήταν κάτι άπιαστο. Κάτι που αν γεννηθήκαμε με χρωμοσώματα ΧΧ για κάποιο λόγο θεωρείται καθήκον μας να κυνηγάμε εφ’ όρου ζωής, ακολουθώντας τις εκάστοτε τάσεις, δίαιτες, συμβουλές στυλ του εκάστοτε σχεδιαστή, σελέμπριτι ή περιοδικού μόδας.

 
Φυσικά, αυτός ο αγώνας για την άπιαστη τελειότητα δεν ήταν ποτέ βασισμένος στο ρεαλισμό. Γιατί ρεαλιστικά μιλώντας, όσο και να προσπαθούμε, δεν γίνεται να δείχνουμε εξίσου αψεγάδιαστες όσο μια σταρ στο κόκκινο χαλί ή ένα μοντέλο στην πασαρέλα, εκτός κι αν έχουμε μια καταρτισμένη ομάδα διαιτολόγων, μακιγιέρ, hair stylists και σχεδιαστών στο speed dial. Ρεαλιστικά μιλώντας επίσης, οι βιομηχανίες μόδας και ομορφιάς επενδύουν δισεκατομμύρια για να μας πείσουν ότι ένα ακόμα κραγιόν, μία ακόμα κρέμα ματιών με ρετινόλη, ένα ακόμα ζευγάρι ψηλοτάκουνα θα μας χαρίσουν επιτέλους την αυτοπεποίθηση που χρειαζόμαστε. Την αυτοπεποίθηση που θα έπρεπε να είχαμε εξαρχής, αλλά χάσαμε χάρη στα άπιαστα πρότυπα ομορφιάς που μας σερβίρουν. Και όσο συνεχίζουμε αυτόν το φαύλο κύκλο, ω τι παράξενο, οι βιομηχανίες μόδας και ομορφιάς συνεχίζουν να πλουτίζουν από τις ανασφάλειές μας. Εντάξει, κάποιες από εμάς το κάνουμε για την αγάπη του σπορ (των κραγιόν, των ψηλοτάκουνων). Κι εδώ που τα λέμε, αυτή η κρέμα ματιών με ρετινόλη που πήρα κάνει δουλειά.

 
Το θέμα είναι ότι όλα αυτά τα πρότυπα ομορφιάς που έχουμε προσπαθήσει να μιμηθούμε ανά τις δεκαετίες μπορεί να μην ήταν ρεαλιστικά, αλλά ήταν βασισμένα σε πραγματικές γυναίκες. Ρετουσαρισμένες στον θεό – ναι.

Ψεκασμένες με self tan και στριμωγμένες σε shapewear που δεν αφήνουν χώρο για αναπνοή και πολύ συχνά πεινασμένες, αλλά πραγματικές. Ανθρώπινα όντα. Αλλά την τελευταία δεκαετία, με τις εξελίξεις της τεχνολογίας, ένα καινούριο τέρας έχει αρχίσει να υψώνει το απάνθρωπα αψεγάδιαστο κεφάλι του. Ναι, αυτό είναι ένα άρθρο για το ΑΙ. Ξέρουμε ήδη (από πρόσφατη έρευνα της Microsoft και του Carnegie Hall University) ότι όσο περισσότερο χρησιμοποιούμε τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, όπως το ChatGPT της OpenAI ή το Claude της Anthropic, τόσο περισσότερο μειώνεται η ικανότητα της κριτικής σκέψης μας. Και στο τέλος του 2025 μάθαμε ότι οι Ελληνες, ειδικά όσοι ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 16-24 ετών, χρησιμοποιούν τα εργαλεία δημιουργικής Τεχνητής Νοημοσύνης περισσότερο απ’ όλες τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Διαβάστε περισσότερα στο marieclaire.gr