Ναυτιλιακή Λέσχη Πειραιώς: Η συνάντηση της ελληνικής ναυτιλίας με την Εκκλησία των Ιεροσολύμων
Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος Γ' ανέδειξε τον διαχρονικό δεσμό της Ορθοδοξίας με τη ναυτιλία, ενώ ο Γιώργος Ξηραδάκης χαρακτήρισε τους δύο θεσμούς πυλώνες του οικουμενικού ελληνισμού
Η διαχρονική σχέση της Ορθοδοξίας με την ελληνική ναυτιλία βρέθηκε στο επίκεντρο του γεύματος εργασίας που διοργάνωσε η Ναυτιλιακή Λέσχη Πειραιώς με επίτιμο ομιλητή τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο Γ΄. Σε μια εκδήλωση με έντονο συμβολισμό, εκπρόσωποι της ελληνικής ναυτιλιακής κοινότητας είχαν την ευκαιρία να ανταλλάξουν απόψεις με τον Προκαθήμενο της Σιωνίτιδος Εκκλησίας για τις κοινές αξίες που συνδέουν διαχρονικά τη ναυτοσύνη με την πίστη, την προσφορά και την κοινωνική ευθύνη.
Η ελληνική ναυτιλία, που επί αιώνες αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους πυλώνες του ελληνισμού παγκοσμίως, διατηρεί στενούς δεσμούς με την Εκκλησία, στηρίζοντας το έργο των Πατριαρχείων και των Ορθόδοξων κοινοτήτων ανά τον κόσμο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η παρουσία του Πατριάρχη Θεοφίλου Γ΄ στη Ναυτιλιακή Λέσχη Πειραιώς ανέδειξε τον κοινό ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν η Εκκλησία και η ναυτιλία στην προώθηση της αλληλεγγύης, της ειρήνης και της διατήρησης της πολιτιστικής και πνευματικής κληρονομιάς του ελληνισμού.
Κατά την ομιλία του, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων αναφέρθηκε στη σημασία της ενότητας, της προσφοράς και της διατήρησης των δεσμών μεταξύ των Ορθοδόξων κοινοτήτων και της ελληνικής ναυτιλιακής οικογένειας, υπογραμμίζοντας τον ιδιαίτερο ρόλο που διαδραματίζουν οι Έλληνες πλοιοκτήτες και ναυτικοί ως πρεσβευτές των αξιών και της παράδοσης του ελληνισμού σε κάθε γωνιά του κόσμου.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.