lygeros_stavros

O Τσίπρας και η σταδιακή εφαρμογή των μέτρων

Σταύρος Λυγερός

Παρά τις σκληρές διαπραγματεύσεις, οι δανειστές αναμένεται να τα βρουν μεταξύ τους και σύμφωνα με κοινοτική πηγή να καταλήξουν σε σταδιακή εφαρμογή των όποιων μέτρων. Η λύση αυτή προσφέρει διέξοδο στον Τσίπρα και ταυτοχρόνως δίνει μια δικαιολογία στο ΔΝΤ να συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα

Οι διαβουλεύσεις στο περιθώριο της εαρινής συνόδου του ΔΝΤ αναμένεται να καθορίσουν τον τρόπο με τον οποίο θα πορευτούν εφεξής η Ευρωζώνη και το Ταμείο στο ελληνικό μέτωπο.

Μετά και τη διαρροή της συνομιλίας Τόμσεν - Βελκουλέσκου, οι αντιθέσεις στους κόλπους των δανειστών έχουν τεθεί ανοιχτά πια στο τραπέζι. Η Λαγκάρντ υποχρεώθηκε να δηλώσει δημοσίως ότι το ΔΝΤ επιδιώκει αλλαγή των όρων της συμφωνίας του Ιουλίου 2015 με το επιχείρημα ότι οι αριθμοί δεν βγαίνουν.

Επίσημη αλλαγή των όρων, όμως, μπορεί να προκύψει από αναθεώρηση του 3ου μνημονίου. Απαιτούνται, δηλαδή, νέες διαπραγματεύσεις και νέα συμφωνία, η οποία θα πρέπει να εγκριθεί από τα κοινοβούλια των χωρών-μελών της Ευρωζώνης. Για προφανείς πολιτικούς λόγους, ούτε το ευρωιερατείο ούτε η Αθήνα επιθυμούν να ομολογήσουν ότι εκείνη η συμφωνία είναι ανεφάρμοστη. Πολύ περισσότερο δεν επιθυμούν να εισέλθουν σε μια τέτοια διαδικασία. Γι’ αυτό και στην πράξη το σενάριο αυτό έχει αποκλειστεί.

Το ευρωιερατείο, παρά τις εσωτερικές αντιθέσεις του όσον αφορά τον χειρισμό του ελληνικού ζητήματος, συμφωνεί ότι δεν πρέπει να εξωθήσει τα πράγματα σε σημείο που να προκύψει υποτροπή της ελληνικής κρίσης. Για την ακρίβεια, θέλει το ελληνικό ζήτημα να μην είναι καν στην ευρωπαϊκή ατζέντα, ειδικά εν όψει του βρετανικού δημοψηφίσματος. Γι’ αυτό ναι μεν πιέζει για περισσότερα μέτρα λιτότητας, αλλά δεν θέλει να αποσταθεροποιήσει την κυβέρνηση Τσίπρα. Το μήνυμα αυτό έχουν λάβει και τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ισχυρές κοινωνικές οργανώσεις που είχαν σχετικές επαφές. Το ζητούμενο στις διαβουλεύσεις του κλαμπ της Ουάσινγκτον είναι ένας συμβιβασμός μεταξύ των δανειστών. Λόγω του γεγονότος ότι η διάσταση απόψεων μεταξύ της Ευρωζώνης και του Ταμείου έχει πλέον επισημοποιηθεί, ο συμβιβασμός δεν είναι πολύ εύκολος. Από την άλλη πλευρά, όμως, οι εναλλακτικές επιλογές είναι πολιτικά πολύ δύσκολες. Η πρώτη εναλλακτική επιλογή είναι το ευρωιερατείο να αποδεχθεί τη γενναία μείωση του ελληνικού χρέους για να βγαίνουν τα νούμερα. Οι Ευρωπαίοι, όμως, είναι παντελώς απρόθυμοι να κάνουν αυτό το βήμα και μάλιστα τώρα. Ο Ντάισελμπλουμ δήλωσε ότι εάν ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, θα θέσει το ζήτημα της αναδιάρθρωσης στην αμέσως επόμενη σύνοδο του Eurogroup. Το προβλέπει, άλλωστε, το 3ο μνημόνιο. Δεν θέτει, όμως, σαφές χρονοδιάγραμμα. Αυτό σημαίνει ότι οι εταίροι μπορούν με διάφορα προσχήματα να υπεκφεύγουν για πολύ χρόνο. Ετσι είχαν πράξει και με τη δέσμευση που είχαν αναλάβει στο Eurogroup τον Νοέμβριο του 2012.

Η δεύτερη εναλλακτική λύση είναι η έξοδος του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα. Σύσσωμο το ευρωιερατείο, όμως, δηλώνει ότι η παρουσία του Ταμείου είναι απαραίτητη. Η Μέρκελ, μάλιστα, έχει δεσμευτεί προσωπικά γι’ αυτό. Στην πραγματικότητα, η στάση της Ευρωζώνης είναι κραυγαλέα αντιφατική. Από τη μία θέλει το ΔΝΤ για να παίζει τον ρόλο του «κακού μπάτσου» όσον αφορά την επιβολή μέτρων λιτότητας. Από την άλλη, όμως, αρνείται ουσιαστικά να προχωρήσει άμεσα σε μείωση του ελληνικού χρέους, παρότι αυτό υπαγορεύεται από τον κανόνα του Ταμείου ότι αυτό πρέπει να είναι βιώσιμο. Οπως προκύπτει από τα παραπάνω, και τα δύο αυτά εναλλακτικά σενάρια είναι -τουλάχιστον σ’ αυτή τη φάση- από πολιτικής απόψεως απαγορευτικά. Αν και τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί, με την έννοια ότι όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, το πιθανότερο είναι ότι στο τέλος της ημέρας οι δανειστές θα βρουν μεταξύ τους έναν συμβιβασμό. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, ωστόσο, ο Τόμσεν έθεσε ως όρο για τη συμμετοχή του στο ελληνικό πρόγραμμα και τη μείωση του χρέους και τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας. Οπως χαρακτηριστικά δήλωσε, μόνο τότε θα εισηγηθεί στο διοικητικό συμβούλιο τη συμμετοχή.

Μερικές ώρες πριν η Λαγκάρντ είχε προεξοφλήσει ότι το ΔΝΤ θα παραμείνει με κάποιον τρόπο στο ελληνικό πρόγραμμα. Για την ακρίβεια είχε υπονοήσει ότι ενδεχομένως να συμμετάσχει ως τεχνικός σύμβουλος και επόπτης της εφαρμογής, αλλά όχι ως συγχρηματοδότης. Το παζάρι είναι σκληρό και συνεχίζεται. Στο παιχνίδι μπαίνει πιο αποφασιστικά και ο αμερικανικός παράγοντας. Σύμφωνα με κοινοτική πηγή, η Κομισιόν έχει ζητήσει διακριτικά από την Ουάσινγκτον να ασκήσει πίεση στη Λαγκάρντ για να βάλει νερό στο κρασί της. Οι Αμερικανοί, όμως, κινούνται πιο κοντά στην επίσημη θέση του Ταμείου. Ναι μεν ζητούν από την Αθήνα να προχωρήσει τις προβλεπόμενες μεταρρυθμίσεις, αλλά ταυτοχρόνως ζητούν επίμονα από την Ευρωζώνη να προχωρήσει σε γενναία μείωση του χρέους. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε ότι στη συνάντηση που ο Ομπάμα θα έχει με τη Μέρκελ στο Ανόβερο στις 23 Απριλίου θα συζητήσει μαζί της το ελληνικό ζήτημα. Και για να μην αφήσει αμφιβολία για τις προθέσεις του, πρόσθεσε ότι η Ελλάδα επωμίζεται μεγάλο βάρος λόγω του προσφυγικού-μεταναστευτικού ζητήματος. Εάν οι δανειστές καταλήξουν μεταξύ τους σε κάποιον συμβιβασμό, το επόμενο κρίσιμο ερώτημα είναι αν η ελληνική κυβέρνηση θα μπορέσει να ανταποκριθεί στους όρους που θα της θέσουν. Ο Τσίπρας και το στενό επιτελείο του θέλουν πολύ να παραμείνουν στην εξουσία. Εχουν ήδη προβεί σε επώδυνες υποχωρήσεις και είναι διατεθειμένοι να κάνουν και κάποια πρόσθετα βήματα πίσω προκειμένου να ολοκληρωθεί εγκαίρως η αξιολόγηση. Πιστεύουν ότι με τον τρόπο αυτό θα κερδίσουν πολιτικό χρόνο και θα έχουν τη δυνατότητα να ανακτήσουν εκλογικό έδαφος. Από την άλλη πλευρά, όμως, υπάρχουν όρια στο τι μπορούν να δεχθούν. Και τα όρια αυτά καθορίζονται όχι μόνο από τις όποιες δικές τους πολιτικές αντιστάσεις, αλλά κυρίως από το τι αντέχει να ψηφίσει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία των 153. Λόγω της υποχώρησης των κοινωνικών αντιδράσεων, το πολύ βαρύ κλίμα που επικρατούσε στις γραμμές των συμπολιτευόμενων βουλευτών έχει τον τελευταίο καιρό κάπως μετριαστεί. Αυτό, ωστόσο, δεν εγγυάται πως θα υπερψηφιστεί ό,τι φέρει η κυβέρνηση. Εχοντας πειστεί ότι το κύριο εμπόδιο για να κλείσει η αξιολόγηση είναι το ΔΝΤ, ο πρωθυπουργός και κορυφαίοι υπουργοί έχουν επιλέξει να βάλλουν δημοσίως εναντίον του, προσπαθώντας να το διαχωρίσουν από τους Ευρωπαίους. Η τακτική αυτή είναι πολύ χοντροκομμένη και η Ελλάδα πολύ μικρή για να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Παρ’ όλα αυτά η δημόσια κριτική ασκεί μια πίεση στο Ταμείο, το οποίο υποχρεώθηκε να υψώσει τους τόνους όσον αφορά στην απαίτησή του για μείωση του ελληνικού χρέους. Εάν τελικώς οι δανειστές βάλουν πολύ ψηλά τον πήχη, κυβερνητικοί κύκλοι διαβεβαιώνουν σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις ότι το σενάριο των εκλογών θα μπει στο τραπέζι. Στο Μαξίμου δεν ελπίζουν πλέον πως μπορεί να βάλει πλάτη στη Βουλή η αντιπολίτευση. Ο Μητσοτάκης το έχει αποκλείσει και η στάση της Ν.Δ. εκ των πραγμάτων συμπαρασύρει στην ίδια γραμμή και τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου (ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, Ενωση Κεντρώων). Δεν φαίνεται ρεαλιστικό ούτε το σενάριο σχηματισμού κυβέρνησης του λεγόμενου «ευρωπαϊκού τόξου» με πρωθυπουργό τον Τσίπρα. Κάποιες πιθανότητες έχει το σενάριο να διευρυνθεί η κοινοβουλευτική πλειοψηφία με τη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ στο κυβερνητικό σχήμα. Το ευρωιερατείο το επιθυμεί πολύ. Είναι αμφίβολο, όμως, εάν η Γεννηματά θα το τολμήσει, όταν μάλιστα η ομάδα του Βενιζέλου είναι κατηγορηματικά αντίθετη. Εάν, λοιπόν, οι δανειστές ζητήσουν από τον Τσίπρα μέτρα που του είναι αδύνατον να δεχτεί και να περάσει από τη Βουλή, ο μόνος δρόμος που θα του έχει απομείνει είναι να στήσει κάλπες, έχοντας επίγνωση ότι πιθανότατα θα τις χάσει. Αυτό δείχνουν και οι δικές τους μυστικές δημοσκοπήσεις.

Η απώλεια της εξουσίας είναι πικρή για όλους και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελεί εξαίρεση. Ενας ολόκληρος μικρόκοσμος, άλλωστε, καλόμαθε πλέον στα μεγαλύτερα ή μικρότερα προνόμια που παρέχει μια θέση στην πυραμίδα της εξουσίας. Υπάρχουν ωστόσο και στελέχη που βλέπουν με μεγάλη ανησυχία το μέλλον. Οχι αδικαιολόγητα, θεωρούν ότι με την εφαρμογή του 3ου μνημονίου, και μάλιστα μιας δυσμενούς εκδοχής του, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ πιθανόν να έχει την τύχη του ΠΑΣΟΚ. Αντιθέτως, εάν οι δανειστές βάλουν το μαχαίρι στον λαιμό της κυβέρνησης, μια ηρωική έξοδος προοπτικά θα αποδειχτεί σωτήριος. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραμείνει μεγάλο κόμμα, ο δε Τσίπρας, και λόγω ηλικίας, θα έχει μια δεύτερη ευκαιρία στο μέλλον. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, το σενάριο αυτό έχει συζητηθεί στο Μαξίμου και ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν φαίνεται να το απορρίπτει εξ υπαρχής. Εύκολο, όμως, να το συζητάει, δύσκολο να το κάνει πράξη.

Οι επαφές σε Παρίσι - Βρυξέλλες

Ο πρωθυπουργός ταξίδεψε στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες με στόχο να πείσει τους συνομιλητές του ότι πρέπει με κάποιον τρόπο να καμφθεί η αδιαλλαξία του ΔΝΤ ώστε η αξιολόγηση να κλείσει εγκαίρως και με βάση τη συμφωνία του περασμένου καλοκαιριού. Το γεγονός ότι όλοι συμφωνούν πως πρέπει να κλείσει εγκαίρως δεν σημαίνει πολλά. Πρώτον, επειδή και οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι και η Λαγκάρντ δεν θα μπορούσαν να πουν δημοσίως τίποτα άλλο. Δεύτερον και σημαντικότερο, επειδή με τη γενική αυτή ευχή παρακάμπτεται η ουσία που είναι οι όροι με βάση τους οποίους μπορεί να κλείσει η αξιολόγηση. Εκεί είναι το εμπόδιο και επ’ αυτού ο Ολάντ απέφυγε επιμελώς να πει κάτι ενθαρρυντικό.

Συνήθως καλά ενημερωμένη κυβερνητική πηγή μας ανέφερε ότι ο Τσίπρας δεν ταξίδεψε μόνο γι’ αυτόν τον σκοπό. Στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις του είχε την πρόθεση να προειδοποιήσει εμμέσως και τον Ολάντ και τον Σουλτς ότι εάν οι θεσμοί του βάλουν πολύ ψηλά τον πήχη, δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να στήσει κάλπες.

Ποντάρει στο γεγονός ότι το τελευταίο που θα ήθελαν οι Ευρωπαίοι σ’ αυτή τη φάση είναι εκλογές και αναζωπύρωση της ελληνικής κρίσης. Δεν είναι μόνο το κρίσιμο δημοψήφισμα στη Βρετανία, αλλά και το γεγονός ότι τα επιτόκια των ομολόγων του ευρωπαϊκού Νότου έχουν αρχίσει να ανεβαίνουν, γεγονός που δείχνει ότι οι αγορές επανεξετάζουν την ευστάθεια της Ευρωζώνης.

Διπλό μήνυμα

Η ίδια πηγή συνέδεσε αυτή την πληροφορία -δεν κατέστη δυνατόν να διασταυρωθεί- με την κατάθεση των επίμαχων νομοσχεδίων στη Βουλή χωρίς προηγούμενη συμφωνία με το κουαρτέτο. Η κίνηση αυτή έγινε για να σταλεί ένα διπλό μήνυμα:
Κατά πρώτον στους δανειστές ότι τα περιθώρια αλλαγών είναι περιορισμένα. Ως εκ τούτου δεν υπάρχει περίπτωση να γίνουν δεκτές οι απαιτήσεις του ΔΝΤ. Αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με το γεγονός ότι το Μαξίμου εξέφρασε την ετοιμότητά του να κάνει τροποποιήσεις που θα συμφωνηθούν με τους θεσμούς. Είναι προφανές, ωστόσο, ότι θα είναι κόλαφος για την κυβέρνηση εάν υποκύψει και αλλάξει ριζικά τα νομοσχέδια.

Δεύτερον, στους ψηφοφόρους ότι η κυβέρνηση λαμβάνει επώδυνα μέτρα για να κλείσει την αξιολόγηση. Δεν είναι, όμως, διατεθειμένη να δώσει περισσότερα από όσα είχαν συμφωνηθεί το περασμένο καλοκαίρι για να αποτραπεί το Grexit. Αυτή θα είναι και η γραμμή με την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει την εκλογική μάχη εάν -παρ’ ελπίδα- τα πράγματα φτάσουν εκεί.
Προς το παρόν στην κυβέρνηση αναμένουν την κατάληξη που θα έχει το παζάρι μεταξύ του ευρωιερατείου και του ΔΝΤ. Θεωρούν ότι η δήλωση της Λαγκάρντ για αλλαγή των συμφωνηθέντων τον περασμένο Ιούλιο ενισχύει την ελληνική θέση. Υπενθυμίζουμε πως η επικεφαλής του ΔΝΤ δήλωσε ότι μπορεί με ηρωικές προσπάθειες οι Ελληνες το 2018 να επιτύχουν τον στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ. Αυτό, όμως, δεν θα είναι βιώσιμο. Δεν θα μπορεί να διατηρηθεί και τα επόμενα χρόνια. Η εκτίμησή της δεν είναι αβάσιμη. Πράγματι, η δραματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας δεν αφήνει περιθώρια για την παραγωγή τέτοιων πλεονασμάτων τα επόμενα πολλά χρόνια.

Για να είναι συνεπές με αυτή την εκτίμηση, όμως, το Ταμείο θα έπρεπε να θέτει ως όρο για τη συμμετοχή του στο ελληνικό πρόγραμμα την άμεση δραστική μείωση του ελληνικού χρέους. Μόνο έτσι το κόστος εξυπηρέτησής του μπορεί να εξασφαλίζεται με πρωτογενές πλεόνασμα αρκετά μικρότερο από το 3,5% που προβλέπει το 3ο μνημόνιο. Δεδομένου ότι σύσσωμο το ευρωιερατείο έχει δεσμευτεί πως η συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα είναι απολύτως απαραίτητη, η Λαγκάρντ διαθέτει διαπραγματευτικό πλεονέκτημα. Δεν το αξιοποιεί, όμως, για να θέτει ως όρο τη μείωση του χρέους.

Δηλώνει, βεβαίως, ότι πρέπει γενικά να μειωθεί, αλλά ο Τόμσεν έριξε στο τραπέζι την πρόταση η αναδιάρθρωση να μην είναι εφάπαξ. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, η πρώτη φάση (μέχρι το 2018) θα προβλέπει επιμήκυνση αποπληρωμών και πάγωμα των επιτοκίων. Θα συνδυάζεται, όμως, με την εφαρμογή του προγράμματος. Σε μια δεύτερη φάση η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους θα επανεξεταστεί και τότε θα ληφθούν αποφάσεις με βάση τις τότε οικονομικές συνθήκες. Δεδομένου ότι το ίδιο το ΔΝΤ νοθεύει τη θέση του για γενναία μείωση του ελληνικού χρέους, αυτό που πρακτικά μένει στο τραπέζι είναι τα πρόσθετα μέτρα λιτότητας. Ισχυρίζεται ότι μόνο έτσι θα εξασφαλιστεί πως το 2018 θα προκύψει βιώσιμο στον χρόνο πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ.

Προς συμβιβασμό

Οπως προκύπτει από τα παραπάνω, παρότι το παζάρι είναι σκληρό και τα εμπόδια ακόμα εκεί, οι πιθανότητες είναι οι δανειστές να βρουν έναν συμβιβασμό. Το μεν ΔΝΤ θα βολευτεί με μια γενική δήλωση της Ευρωζώνης ότι εγγυάται τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και ότι η αναδιάρθρωσή του θα τεθεί στο τραπέζι. Η δε Ευρωζώνη θα υιοθετήσει εμμέσως πλην σαφώς ορισμένες απαιτήσεις του ΔΝΤ για τα μέτρα-όρους που από κοινού θα θέσουν στην Αθήνα για να κλείσει η αξιολόγηση. Ο κοινός τόπος που -σύμφωνα με κοινοτική πηγή- αναμένεται να καταλήξουν οι δανειστές είναι η σταδιακή εφαρμογή των όποιων μέτρων. Αν και αυτό παραπέμπει σε σπάσιμο της αξιολόγησης και κατ’ επέκταση της δόσης σε δύο φάσεις, δεν πρόκειται να σερβιριστεί έτσι. Η σταδιακή εφαρμογή των μέτρων είναι και ο τρόπος για να αποτραπεί το ναυάγιο στις διαπραγματεύσεις με την Αθήνα. Προσφέρει διέξοδο στον Τσίπρα και ταυτοχρόνως μια δικαιολογία στο Ταμείο να συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα. Με άλλα λόγια, για μία ακόμη φορά θα κάνει το θαύμα της η πρακτική των Ευρωπαίων να βρίσκουν φόρμουλες που συμβιβάζουν τα ασυμβίβαστα, αλλά κατά κανόνα αφήνουν άλυτα τα προβλήματα.

ΣΧΟΛΙΑ (14)

Γιωργος Σ

Στην αρχη παραξενευτηκα που ειδα αρθρο του κ. Λυγερου, καθ'οτι τον ηξερα για λαϊκιστη αντιμνημονιακο (του στυλ οι ξενοι φταινε για ολα), απ'αυτους που γεμισαν παραμυθια τον κοσμο και εφεραν τους Συριζανελ στην εξουσια. Λες να αλλαξε μυαλα μετα απο οσα εγιναν; σκεφτηκα. Αρχισα να διαβαζω, με καποια δυσκολια γιατι με κουραζουν οι βαθειες αναλυσεις, μεχρι που εφτασα στη φραση για το "ευρωιερατειο". Καλα κρασια, ειπα, και σταματησα. Απο τα σχολια συμπεραινω οτι δεν εχασα και πολλα: αναλυσεις επι αναλυσεων αλλα τιοτε για τα ψεμματα, την ανικανοτητα, τις καταστροφικες ιδεοληψιες των Συριζανελ. Κριμα, μια χαμενη ευκαιρια, ελπιζω στο επομενο αρθρο του να δουμε και μια (αυτο)κριτικη για τα πεπραγμενα των Συριζανελ, κι οχι μονο μπλα μπλα για τους κακους ξενους.

κρίμα λυγερό

εδώ τα σχόλια έχουν την αξία της αξιόπιστης γνώμης και το άρθρο κάνει ρεπορτάζ για να αποφύγει την κατακραυγή της στροφής. Κρίμα για έναν διανοούμενο με απήχηση τόσα χρόνια.

anna

Φτανει το λιβανισμα στους αθλιους τυχοδιωκτες που εχουν την τυχη της πατριδας μας στα χερια τους κε Λυγερε. Ειστε ενας σοβαρος, εντιμος, καταρτισμενος δημοσιογραφος και πατριωτης. Δεν ειναι δυνατον να μη βλεπετε οτι το μονο που τους ενδιαφερει ειναι η διατηρηση της εξουσιας για αλλοτριους σκοπους!! Ποια διαπραγματευση και σκληρο παζαρι μας λετε? Η συμφωνια του καλοκαιριου ηταν για 1% του αεπ δηλ 1,8 δις περικοπες στο συνταξιοδοτκο και 1% δηλ παλι 1,8 δις απο δαπανες (ο τσιπρας βαζει μονο φορους). αυτα μας κανουν 3,6 δις. Και η αξιολογηση επρεπε να κλεισει τον Νοεμβριο.Βαλτε και 3κατι δις μετρα που μας φορτωσε μετα τα περσινα καραγκιοζιλικια (αυξηση του χαμηλου φπα απ'το 13 στο 23 σε τροφιμα κλπ, αυξηση φπα στην εστιαση απο 13 (που το'χε κατεβασει η προηγουμενη κυβερνηση) στο 23, αυξηση στα εισιτηρια μμμ για να κλεισει η τρυπα στριντζη που'βαλε τζαμπα μετακινησεις για τη μεγαλυτερη απατη ever που ηταν το δημοψηφισμα κα). συν τα 3.8 που τωρα εγιναν 5,4 δις εχει ηδη ξεπερασει τα 8δις. Ποσο ψεμα ποση προπαγανδα πια? Εχετε παθει ολοι αμνησια? Η αξιολογηση δεν εκλεισε με τα γνωστα ηξεις αφιξεις και ο λογ/σμος λογω στασιμοτητας και αβεβαιοτητας στην οικον. ολο μεγαλωνει. Το μονο που ενδιαφερει τον αδιστακτο αυτο ανθρωπο ειναι να διασωσει την εκλογικη του πελατεια (δημοσιους υπ./συνταξιουχους) που ειναι και η μεγαλυτερη ομαδα ψηφοφορων. (αυτη ανεβοκατεβαζει κυβερνησεις), και να διαλυσει την ιδιωτικη οικονομια. Μονο ετσι μπορε να εγκαθιδρυσει τσαβικο καθεστως. Οταν οι φτωχοποιημενες μαζες εξαρτωνται απ' τα ψιχουλα του κρατους, ο ανθος της χωρας μεταναστευει και η μετριοτητα βασιλευει. Θελει να κλεισει οπως οπως την αξιολογηση ενω ξερει οτι το σεπτ.θα χρειαστουν κι'αλλα μετρα. Τοτε θα μπει το σεναριο της δρχ (εργαλειο για τις επιδιωξεις του) και αυτος ως ο αγωνιστης του λαου εναντια στους κακους. Το γνωστο περσινο σεναριο που μπηκε προσωρινα στην ακρη. Εν τω μεταξυ φυτεψε τη μεταναστευτικη βομβα στα θεμελια του εθνους (αλλο εργαλειο αποσαρθρωσης της ελλ.κοινωνιας), μετατρεποντας τη χωρα σε δορυφορο της τουρκιας, υπονομευει αρχες και θεσμους, καταλυει συστηματικα καθε πυλωνα αστικης δημοκρατιας και μεθοδικα (μεσω μμε, προπαγανδας, συνομωσιολογιας, διχαστικης δημαγωγιας, κατασυκοφαντισης αντιπαλων, αναισχυντης διαστρεβλωσης της αληθειας) εργαλιοποιωντας για το σκοπο αυτο και την παιδεια αποδομει καθε ιστορικη και εθνικη συνειδηση. Μηδενιστης, μετατρεπει τη χωρα σε χωρο, το κρατος σε συλλογικοτητα κ.α φαιδρα. Κανω εκκληση κε Λυγερε. μην εξωραιζετε τον εφιαλτη!!!

Γιώργος

Ήθελα νάξερα γιατί στην ψυχρή λογική του Σταύρου Λυγερού δεν συμπεριλαμβάνεται και ο ίδιος ο Ελληνικός λαός που έχει ήδη ξεπεράσει τα όρια του. Και το μεταναστευτικό τον έχει σπρώξει ακόμα πιο μπροστά. Και ακόμα ήδη έχει περάσει στις συνειδήσεις η μετάλλαξη του Συριζα σε ένα ΠΑΣΟΚ ακόμα χειρότερο στις πρακτικές και τ' αποτελέσματα. Το πιθανότερο είναι ότι από την σημερινή δυσβάστακτη κατάσταση δεν θ' αλλάξει απολύτως τίποτα. Και η ψυχρή λογική που ψάχνει να βρει με τι τρόπο θα γίνει "λίγο" χειρότερη, έχει αποτύχει από χέρι γιατί δεν μπορεί να προβλέψει από ένα σημείο και μετά, το πως και από που η ανάφλεξη μπορεί να συμβεί. Και ανάφλεξη σημαίνει πάρα πολύ δυσάρεστες καταστάσεις.

ΚΑΝΕΝΑ

Η Κυβέρνση δεν θέλει να ψηφίσει κανένα μέτρο.

Γιαννης2

Πραγματικά με θλιβει η στροφή του Κ Λυγερου.

MK

Πήγα να γράψω κάτι αλλα δεν έχει νόημα. Ποιος έχασε την ντροπή του να την βρείς εσύ;

Θεόστραβος

Κ.Λυγερέ, το "ευρωιερατείο", που αναφέρετε κατεπανάληψιν (με τις εσωτερικές του έριδες), μπορεί και "κάνει το θαύμα" γιατί είναι οι μεγάλοι παίκτες και έχουν και το χρήμα. Τα ντόπια "ιερατεία", τα ψευτοαριστερά, ψευτοεθνικιστικά, με τους παλαιοημερολογίτες κομμουνιστές, και όλον τον κωμικό θίασο, ούτε χρήμα διαθέτουν ούτε ικανότητες. Ζήτουλες τσαμπουκαλήδες, έταξαν "πράματα και θαύματα" οι λαοπλάνοι για ίδιον όφελος και εξουσία. Αυτοί προκαλούν το αδιέξοδο και την αναζωπύρωση της κρίσης. Εξαπατώντας, καθυστερώντας, κατηγορώντας, υπονομεύοντας, κατασκευάζοντας εχθρούς εντός, εκτός. Η απώλεια της εξουσίας τους είναι κοντά. Θα τους ξωπετάξουν τα "ευρωιερατεία", όπως πέταξαν τους προηγούμενους, και πολύ καλά θα κάνουν! Τους έχουν ζυγίσει τί ψευτόμαγκες παλαιάς κοπής είναι. Εκεί έξω δεν τρώνε σανό, και τα εσωτερικά αποθέματα τελείωσαν. Λύγισε το ψέμα κ.Λυγερέ. Η έξοδος πλησιάζει. Και δεν θα είναι ηρωϊκή. Νύχτα θα φύγουν αφήνοντας πίσω τους μια μαύρη τρύπα. Και τον λογαριασμό σε εμάς όλους.

αφιλότιμος

Ναι Θεόστραβε, εδώ κυριαρχεί το ''αριστερό'' ιερατείο και για 180 χρόνια αλώνιζε και το ''δεξιό'' για το οποίο κάνεις μούγγα στη στρούγκα και ναι, εκεί έξω δεν τρώνε σανό - όπως ακριβώς γράφεις - και επειδή τον έχουν δέσει και τον γάιδαρό τους (λέγε τον οδηγίες της ΕΕ και όχι μόνο χρέος κρατών) θα τον πληρώνεις εσαεί τον λογαριασμό, γι' αυτό ''σκασμό'' και πλήρωνε και όχι εξυπνάδες, ούτε να κάνεις τη νύχτα μέρα, γιατί απλά Θεόστραβε δε βλέπεις την τύφλα σου (δέξου το, απλά αλλιώς κατατάσσεσαι στα μικρολαμόγια)....

Παρρήσιος

Όταν κάνεις μια συμφωνία με τα δεδομένα του Ιουλίου (ή και Ιουνίου) του 2015 και ένα χρόνο μετά δεν έχεις εφαρμόσει τίποτα, είναι φυσικό τα δεδομένα να έχουν αλλάξει και να πρέπει να αναθεωρήσεις τη συμφωνία. Όσο τραβάει το ανέκδοτο της "σκληρής διαπραγμάτευσης" τόσο θα ανεβαίνει ο λογαριασμός. Έχουν ήδη 10πλασιάσει το "mail Χαρδούβελη" κι ακόμα το συζητάμε. Το δε έτερο ανέκδοτο της κατάθεσης νομοσχεδίων είναι κόψε-ράψε από τα περσινά χαρια που τα ψηφίσανε τον Ιούλιο και τον Οκτώβριο τα πήρανε πίσω. Όποιος δε θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει. Ή όπως λένε και στο χωριό μου "της κοντής ψ#$%&^%ς της φταίνε οι τρίχες"...

ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ

Απίστευτη κυβίστηση από ένα δημοσιογράφο που φέρει - τουλάχιστον - την ίδια ευθύνη για το κατάντημα μας με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Θα έπρεπε να ντρέπεται να μιλήσει μετά από όσα έχει κάνει την πρό ΣΥΡΙΖΑ περίοδο. Υπερπατριώτης - λαϊκιστής του χειρότερου είδους.Κρίμα που εμφανίζεται ως έγκριτος στον παρόντα ιστότοπο.

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία