Δημήτρης Παγαδάκης

Οποιοσδήποτε ευαίσθητος άνθρωπος θα αντιδρούσε στη θέα μελών εγκληματικής οργάνωσης και σέκτες ορίτζιναλ γερμανοτσολιάδων με τη σβάστικα τατουάζ στο μπράτσο, καθισμένων στα κοινοβουλευτικά έδρανα. Ουδείς, τέλος, συνεπής δημοκράτης, όσο ανεκτικός κι αν είναι, θα υπέμενε την εκλογική κάθοδο μετά ψηφοδελτίων ενός τσούρμου ναζιστικής βαναυσότητας μεταμφιεσμένο σε πολιτικό κόμμα.

Η δημοκρατία οφείλει να αρνείται τους αρνητές της. Υποχρεούται να υπερασπίζεται το Σύνταγμα, να προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα και να αποτρέπει τους επίδοξους ανατροπείς και καταπατητές τους. Να βάζει φραγμό στα απεχθή τάγματα εφόδου που σκοπεύουν να βλάψουν την ουσία της και να υπονομεύσουν τις θεμελιώδεις ελευθερίες της .

Δικαιούται ακόμη να μπλοκάρει τους ποταπούς εχθρούς της, εκείνα δηλαδή τα σκοτεινά χιτλερικά ζόμπι που επιθυμούν να διασαλεύσουν το πολίτευμα ή να παρακωλύσουν την ελεύθερη λειτουργίας του. Ως εκ τούτου έχει καθήκον και υποχρέωση να διακηρύσσει "ποτέ νεοναζί" στη Βουλή, προεκτείνοντας την αντιναζιστική συλλογική μνήμη του ελληνικού λαού.

Η δημοκρατία, άλλωστε, διαθέτει το ηθικό έρμα, κατέχει την πολιτική ευφυΐα και εμφορείται από το αίσθημα ιστορικής ευθύνης για να αντιμετωπίζει τη νεοναζιστική απειλή, ανεξάρτητα από το εκάστοτε μακιγιάζ της. Όχι μόνο με ξόρκια, αναθέματα, ρητορικές καταδίκες και αντιπαραθέσεις στο πεδίο των ιδεών.

Μπορεί, ωστόσο, με εμπεριστατωμένη νομοθετική ρύθμιση να εμποδίσει τη λειτουργία ενός μορφώματος κακοποιητικών στοιχείων στο δημόσιο βίο. Πολύ περισσότερο, να απαγορεύσει τη, με τη μορφή κόμματος, πολιτική δράση του και κυρίως να αποκλείσει την είσοδο του στο Κοινοβούλιο.
Δεν είναι, όμως, και το ευκολότερο. Δεδομένου ότι το Ελληνικό σύνταγμά δεν προβλέπει διαδικασία απαγόρευσης πολιτικού κόμματος. Πόσο μάλλον σε κόμματα που δεν δηλώνουν νεοναζί ή αρνούνται τέτοια ιδεολογικοπολιτική ταυτότητα. Και επιπλέον δεν διακηρύττουν στο καταστατικό, στο πρόγραμμά , στο δημόσιο λόγο τους ότι αποσκοπούν στη κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Ακόμη και αν κριθεί πως τα άτομα που το συγκροτούν προφασίζονται τους δημοκράτες και στα μουλωχτά κρύβουν το πραγματικά ολοκληρωτικό πρόσωπό τους, δεν αρκούν τα έμμεσα συμπεράσματα για να τεκμηριώσουν νομικά τον αποκλεισμό του.

Τι θα κάνουν εν προκειμένω οι δικαστές του Αρείου Πάγου; Θα ξεφυλλίζουν το "Μάιν Καμπφ" του Αδόλφου για να ελέγξουν γραμμή γραμμή αν κάποιος υποψήφιος του έχει κάνει αναφορές σε αυτό το άθλιο πόνημα ; ¨Ή θα τσεκάρουν προηγούμενες δηλώσεις του καθενός υπέρ των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης και των κρεματορίων;

Προφανώς οι χειρισμοί αυτής της υπόθεσης είναι και κρίσιμοι και ευαίσθητοι . Εξάλλου από τη Μεταπολίτευση και μετά, το πολιτικό σύστημα λειτουργώντας θεσμικά δεν απαγόρευσε τη λειτουργία κανενός κόμματος για ιδεολογικούς λόγους.

Αν θα το πράξει τώρα , αυτό προϋποθέτει ευρεία συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου- που φαντάζει αμφίβολη λόγω έντονης δυσπιστίας- τη συνδρομή της επιστημονικής επιτροπής της Βουλής και τη τοποθέτηση των κορυφαίων συνταγματολόγων.

Οπωσδήποτε, όμως, η νομική φόρμουλα που θα κατατεθεί για ψήφιση στη Βουλή πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτική και να σέβεται τις επιταγές της συνταγματικής νομιμότητας. Μη προκύψει κάποια νεφελώδης ρύθμιση που θα τραυματίσει όχι μόνο το φιλελεύθερο δημοκρατικό προφίλ της κυβέρνησης αλλά και το δικαιικό πολιτισμό της χώρας.

Το χειρότερο, μη τυχόν οδηγήσει την Ελλάδα στα ευρωπαϊκά δικαστήρια με τη κατηγορία της ενδεχόμενης πολιτικής προκατάληψης και των πολιτικών διακρίσεων. Με τους Χρυσαυγίτες οι οποίοι με τη βίαια σκοταδιστική δράση τους δολοφόνησαν, τρομοκράτησαν, τραυμάτισαν και κακοποίησαν αθώους ανθρώπους , να υποδύονται με απύθμενο θράσος τα θύματα πολιτικών διώξεων.

Αναγκαστικά ο αποκλεισμός του πολιτικού τους φορέα, είτε ψευδώνυμος είναι αυτός είτε με επικεφαλής αχυράνθρωπο, δεν πρέπει να μην αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας. Ή σύγχυσης. Πρωτίστως πρέπει να γίνει πειστικά κατανοητό στους ψηφοφόρους ότι η παρεμπόδιση του από τις εκλογές επικουρεί τους θεσμούς . Δεν γίνεται ως μικροκομματικά ωφελιμιστικό προεκλογικό τέχνασμα.

Ένα τρανταχτό σύνθημα που θα πλαισιώνει τη νομοθετική πρωτοβουλία είναι ίσως απαραίτητο για την αφύπνιση στον πολιτικό πεδίο της εγρήγορσης για τις ελευθερίες και τις αξίες του κοινοβουλευτισμού. Ας είναι και κάτι σαν "ζαμέ νεοναζί". Περιεκτικό και εύηχο. Δεν είναι θέμα προφοράς ή συμβολισμού. Είναι ζήτημα ουσιώδους αξιοπρέπειάς για τη δημοκρατία μας.