Πέντε φορές είχε πάει ο Ηλίας Μίχος το 12χρονο κοριτσάκι στο διώροφο οίκο ανοχής του κέντρου της Αθήνας, από τον Απρίλιο μέχρι και τον Άγουστο, σύμφωνα με τα στοιχεία που συνέλεξε το Τμήμα Προστασίας Ανηλίκων της Ασφάλειας Αττικής.
Οι αναλυτές γνωρίζουν το χώρο και από τις μαρτυρίες που μάζεψαν κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο 53χρονος έκλινε ραντεβού με μυημένους και σκληροπυρηνικούς παιδόφιλους που δεν γνώριζαν το κοριτσάκι από τα προφίλ στις «ροζ» σελίδες ενηλίκων αλλά είχαν προσωπική επαφή με τον μεσήλικα ψιλικατζή των Σεπολίων.
Σε κάθε επίσκεψη το παιδί το βίαζαν μέχρι πέντε πελάτες και τα χρήματα τα είχαν ήδη δώσει στον Μίχο, χωρίς η 12χρονη να γνωρίζει το παραμικρό.
Οι συγκεκριμένοι 20 με 25 πελάτες ήταν από τους μυημένους στη σκληρή παιδοφιλία και άρα, η απόλυτη ταυτοποίηση του διώροφου οίκου ανοχής στο κέντρο της πόλης, θα ανοίξει ένα νέο μεγάλο παράθυρο στις έρευνες. «Κλειδί», στον εντοπισμό των μυημένων παιδόφιλων αποτελεί για τους αναλυτές της ΕΛ.ΑΣ, ο τρόπος που επικοινωνούσαν με τον Μίχο και έκλειναν τα ραντεβού στα «κόκκινα φανάρια» της Αθήνας.
Προφανώς ο 53χρόνος, έστελνε φωτογραφικό υλικό και βίντεο στους υποψήφιους πελάτες με τη μικρή, και όσοι την επέλεγαν πλήρωναν χρήματα, προκείμενου να περάσουν λίγα λεπτά βιάζοντας ένα παιδικό κορμί.
Κομβικό σημείο στην λύση του μυστηρίου είναι και ο εντοπισμός του υπαλλήλου του οίκου ανοχής ο οποίος φέρεται να είπε στον Μίχο «είναι μικρή θα μπλέξουμε», αποτελεί. Σίγουρα, ο συγκεκριμένος που είχε μερική γνώση του τη έστησε ο 53χρονος, θα αναγνωρίσει πρόσωπα βιαστών και έτσι σιγά – σιγά το κουβάρι της ζοφερής αυτής υποθέσεις θα αρχίσει να ξετυλίγεται.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.