Η νήσος Ρω, η ιστορία της και η «κυρά» της

Η νήσος Ρω, η ιστορία της και η «κυρά» της

Η «Δέσποινα Αχλαδιώτου», η κυρά της Ρω, επί 35-40 χρόνια πήγαινε στη Ρω και ύψωνε την ελληνική σημαία, σαν ένδειξη των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας σε αυτή

Τελικά σε αυτή τη χώρα, δεν πλήττει ποτέ κανείς.
Εκεί που δεν το περιμένεις, «σκάνε» θέματα από το πουθενά.

Όπως σήμερα, που η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ελένη Αυλωνίτου, μετονόμασε τη νήσο Ρω ,σε νήσο ΤΩ! Δίπλα είναι το «τ» με το «ρ» στο πληκτρολόγιο, θα μπορούσε να πει κάποιος, αλλά όταν το λάθος επαναλαμβάνεται για  δεύτερη φορά, καθώς η κυρία Αυλωνίτου γράφει για την «κυρά της ΤΩ»(αλήθεια, γιατί με κεφαλαία;), δείχνει άγνοια.

Ας γράψουμε με την ευκαιρία αυτή λίγα λόγια για τη Ρω και την «κυρά» της.
Η Ρω, είναι νησίδα των Δωδεκανήσων. Βρίσκεται 2,9 ναυτικά μίλια δυτικά του Καστελόριζου. Απέχει περισσότερο από 3 ναυτικά μίλια από τα μικρασιατικά παράλια.
Έχει έκταση 1,476 στρέμματα και μέγιστο ύψος, 20 μέτρα. Είναι γνωστή και με το όνομα Άγιος Γεώργιος, από την ομώνυμη εκκλησία που βρίσκεται σ’ αυτή.

Το αρχαίο όνομά της, ήταν Ρώγη. Η λέξη ρωγή στην αρχαιότητα, σήμαινε ρήγμα αλλά και σύντριμμα. Αναφέρεται  στον ποιητή Οππιανό(2ος  αιώνας) (αλήθεια, τα σύνορα της καρδιάς του κύριου Ερντογάν πού βρισκόταν τότε;).Ως τοπωνύμιο,  το Ρώγη έγινε Ρώη και στη συνέχεια Ρω. Το αρχικό τοπωνύμιο Ρώγη, σημαίνει σπασμένα βράχια και όντως η Ρω , έχει απότομες, βραχώδεις ακτές.

Η κορυφή της Ρω, είναι γνωστή ως «το Κάστρο του Κατσώνη» και δείχνει το πέρασμα του Λάμπρου Κατσώνη από εκεί, όταν κατέλαβε το κάστρο του τουρκοκρατούμενου Καστελόριζου, τον Ιούλιο του 1788.



Δέσποινα Αχλαδιώτου: Η «κυρά της Ρω»

Η Δέσποινα Αχλαδιώτου(1890-1982), καταγόταν από το Καστελόριζο. Aπό το 1927 ως το 1940, ζούσε στη Ρω με τον σύζυγό της Κώστα και ασχολούνταν με την κτηνοτροφία. Το 1940, ο σύζυγός της πέθανε. Η Δέσποινα Αχλαδιώτου, πρόσφερε  μεγάλη βοήθεια στις συμμαχικές δυνάμεις στα Δωδεκάνησα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Για πολλά χρόνια(35-40), πήγαινε στη Ρω και ύψωνε την ελληνική σημαία, σαν ένδειξη των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας σε αυτή. Υπήρχαν όμως και περιπέτειες με Τούρκους, που εκμεταλλευόμενοι την απουσία της, ύψωσαν, προσωρινά τη δική τους σημαία τόσο στη Ρω όσο και στη γειτονική Στρογγύλη.Τιμήθηκε από τη Βουλή, την Ακαδημία Αθηνών στις 30 Δεκεμβρίου 1975, το Πολεμικό Ναυτικό και άλλους φορείς. Επίσης, έχει εκδοθεί γραμματόσημο με την προσωπογραφία της.

Πολύτιμα στοιχεία για την ετυμολογία και την ιστορία της Ρω, αντλήσαμε από το βιβλίο «Ονοματολογική Ναυσιπλοΐα στο Ελληνικό Αιγαίο», του Μιχαήλ Σκανδαλίδη, εκδ. Υπουργείου Αιγαίου και Εκδόσεις Καστανιώτη, 2001.




ΣΧΟΛΙΑ (3)

xan4625

Μεγάλη μορφή η κυρά. ...

Jim

Αθάνατη ειλικρινά νιώθω δέος ξέροντας την ιστορία της!!!

Konstantinidis

Κάποιοι ανιστόρητοι ισχυρίζονται πως η ελληνική σημαία είναι απλώς ένα πανί .

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

ΙΤΑΛΟΤΟΥΡΚΙΚΟΣ_ΠΟΛΕΜΟΣ_1911-1912

Οι ελληνικές αποικίες στην Κυρηναϊκή και η ιστορία τους - Η εμφάνιση των Αράβων και οι συγκρούσεις τους με το Βυζάντιο στη Β. Αφρική - Η οθωμανική κυριαρχία στην περιοχή - Σύντομη ιστορία της Λιβύης από την ίδρυσή της ως σήμερα

17
sit0

Κατά την διάρκεια του Μεσοπολέμου (1910-1940) άρχισαν να εργάζονται και οι γυναίκες. Γραμματείς, ταμίες και υπάλληλοι άρχισαν να κερδίζουν τα προς το ζην δίπλα στις μοδίστρες τις καπελούδες και τις καπνεργάτριες που παραδοσιακά αποτελούσαν το γυναικείο εργατικό δυναμικό

4
prosfyges-0

Το προσφυγικό ζήτημα από το 1922 ως το 1926 – Επιστήμονες, λογοτέχνες, καλλιτέχνες και άλλοι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών από τις «χαμένες πατρίδες» που συνέβαλαν σημαντικά στην πολιτιστική πρόοδο της Ελλάδας.

86
sitaras_ar



Όσοι ψωνίζετε από τη Βαρβάκειο και τα πέριξ, ασφαλώς θα έχετε δει πολλούς επαγγελματίες να σαλιώνουν το δάχτυλο, για να βοηθηθούν, όταν πιάνουν κάποιο χαρτί περιτυλίγματος. Είναι μια από τις πολύ παλιές συνήθειες που μας έρχονται από τα χρόνια της Παλιάς Αθήνας!