Οι ελλείψεις προσωπικού στις κατασκευές, τον τουρισμό και σε άλλους κλάδους της οικονομίας καθώς και ο θεσμός της μετάκλησης
εργαζομένων από τρίτες χώρες δημιουργούν διαφορετικό σκηνικό στην
αγορά εργασίας όσον αφορά τον ανταγωνισμό για την προσέλκυση ανθρώπινου δυναμικού αλλά και το επίπεδο των
μισθών. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι ένας executive chef μπορεί να λάβει το μήνα έως και 5.000 ευρώ ενώ ένας χειριστής βαρέων μηχανημάτων μπορεί να λάβει έως 3.500 ευρώ το μήνα.
Σύμφωνα με την πρώτη πανελλαδική μελέτη της
WorkInGreece.io- της πλατφόρμας που φέρνει σε επαφή επιχειρήσεις με υποψήφιους εργαζόμενους από τρίτες χώρες -
οι αμοιβές δεν διαφοροποιούνται ανάλογα με την εθνικότητα, αλλά καθορίζονται από αντικειμενικά επαγγελματικά κριτήρια, όπως τα χρόνια εμπειρίας, η τεχνική κατάρτιση, οι πιστοποιήσεις, η γνώση αγγλικών και η διεθνής προϋπηρεσία. Η μελέτη βασίζεται σε δείγμα 948 εργαζομένων από μετάκληση και σε πρωτογενή δεδομένα της περιόδου 2024-2026.
Σήμερα, οι σημαντικότερες χώρες από τις οποίες προέρχεται το ανθρώπινο δυναμικό των μετακλήσεων είναι η Ινδία, το Βιετνάμ, το Νεπάλ, το Πακιστάν, η Αίγυπτος και οι Φιλιππίνες.
Η εικόνα που προκύπτει από τη μελέτη της WorkInGreece.io δείχνει ότι οι αμοιβές δεν κινούνται πλέον ενιαία, αλλά
διαφοροποιούνται έντονα ανάλογα με την ειδικότητα, την εμπειρία, τις πιστοποιήσεις και τη δυνατότητα ανάληψης ευθύνης, με την ελληνική αγορά εργασίας να βρίσκεται μπροστά σε ένα διπλό πρόβλημα. Από τη μία, η δημογραφική γήρανση μειώνει το διαθέσιμο εργατικό δυναμικό και από την άλλη, οι επενδύσεις σε κατασκευές, τουρισμό, logistics, ενέργεια και βιομηχανία αυξάνουν τη ζήτηση για προσωπικό.
Σύμφωνα με τη μελέτη, η εκτίμηση για την ελληνική οικονομία κάνει λόγο για
έλλειψη περίπου 250.000 εργαζομένων, γεγονός που μετατρέπει τη στελέχωση από απλή λειτουργική ανάγκη σε κρίσιμο ζήτημα ανταγωνιστικότητας για τις επιχειρήσεις.
Οι ειδικότητες που πληρώνονται καλύτερα
Στις κατασκευές καταγράφονται ορισμένες από τις μεγαλύτερες
ελλείψεις εξειδικευμένων τεχνιτών, κάτι που αποτυπώνεται και στα επίπεδα αμοιβών, καθώς οι συγκολλητές, οι τεχνίτες σωληνώσεων, οι χειριστές βαρέων μηχανημάτων και τα στελέχη επίβλεψης εμφανίζουν από τις υψηλότερες καθαρές μηνιαίες αποδοχές, ειδικά όταν διαθέτουν πιστοποιήσεις ή εμπειρία σε απαιτητικά έργα.
Ενδεικτικά, ένας TIG Pipe Welder μπορεί να φτάσει από 2.100 έως 3.500 ευρώ καθαρά τον μήνα στην κατηγορία πιστοποιημένων εργαζομένων, ενώ ένας Welder 6G μπορεί να κινηθεί έως τα 3.300 ευρώ. Ακόμη υψηλότερα βρίσκονται ορισμένες θέσεις επίβλεψης και ποιοτικού ελέγχου, καθώς ένας QA/QC Supervisor μπορεί να φτάσει έως τα 4.500 ευρώ, ενώ ένας Construction Foreman ή Site Supervisor μπορεί να κινηθεί έως τα 4.000 ευρώ.
Η εικόνα αυτή δείχνει ότι η τεχνική εξειδίκευση δεν αποτελεί πλέον απλώς προσόν, αλλά παράγοντα που μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά το επίπεδο αμοιβής.
Τουρισμός και φιλοξενία με μεγάλες αποκλίσεις
Στον
τουρισμό, οι αποδοχές διαμορφώνονται με βάση την εμπειρία, τη θέση και το επίπεδο της μονάδας. Οι entry level θέσεις σε service, κουζίνα και housekeeping ξεκινούν συνήθως κοντά στα 950 ευρώ καθαρά, όμως όσο ανεβαίνει η εξειδίκευση και η ευθύνη, οι αμοιβές αλλάζουν σημαντικά.
Στα
ξενοδοχεία και στην
εστίαση, ένας σερβιτόρος ή assistant waiter μπορεί να κινηθεί
από 950 έως 2.000 ευρώ, ανάλογα με την εμπειρία και την κατηγορία της επιχείρησης. Οι bartenders και οι baristas μπορούν να φτάσουν αντίστοιχα
έως τα 2.800 και 2.300 ευρώ, ενώ οι θέσεις ευθύνης στο F&B ανεβαίνουν ακόμη περισσότερο. Ένας Maitre ή Restaurant Manager μπορεί να φτάσει έως τα
4.500 ευρώ, ενώ ένας Head Chef ή Executive Chef μπορεί να αγγίξει τα 5.000 ευρώ καθαρά τον μήνα.
Η ίδια λογική εμφανίζεται και στις υποστηρικτικές λειτουργίες των ξενοδοχείων. Οι receptionists, οι guest relations officers, οι night auditors και οι εργαζόμενοι στο spa κινούνται σε χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με τις κορυφαίες θέσεις κουζίνας ή εστίασης, όμως οι senior ρόλοι μπορούν να ξεπεράσουν τα 2.000 ευρώ και σε ορισμένες περιπτώσεις να φτάσουν έως τα 3.500 ευρώ.
Βιομηχανία, logistics και υγεία αναζητούν προσωπικό
Στη
βιομηχανία, η μεγαλύτερη ζήτηση εντοπίζεται σε χειριστές μηχανών, τεχνικούς συντήρησης, ηλεκτρολόγους, συγκολλητές, QA/QC inspectors και supervisors. Οι αποδοχές για έναν γενικό εργάτη παραγωγής ξεκινούν από 850 έως 1.050 ευρώ, όμως οι τεχνικές ειδικότητες ανεβάζουν γρήγορα τον πήχη. Ένας CNC Programmer μπορεί να φτάσει έως τα 3.200 ευρώ, ένας Industrial Electrician έως τα 2.800 ευρώ και ένας Production Supervisor έως τα 3.800 ευρώ, ανάλογα με την εμπειρία και την πιστοποίηση.
Στα
logistics και στα
supermarket, η ανάπτυξη των αποθηκών και των κέντρων διανομής δημιουργεί αυξημένη ανάγκη για pickers, packers, χειριστές forklift, inventory controllers, οδηγούς και shift supervisors. Οι βασικές θέσεις αποθήκης ξεκινούν από 800 έως 1.050 ευρώ καθαρά, όμως οι πιστοποιημένοι χειριστές και οι συντονιστές βάρδιας μπορούν να κινηθούν πολύ υψηλότερα. Ένας Shift Supervisor ή Logistics Coordinator μπορεί να φτάσει έως τα 3.100 ευρώ, ενώ εξειδικευμένοι ρόλοι σε ψυχόμενες αποθήκες ή ειδικές συνθήκες εργασίας μπορεί να συνοδεύονται από επιπλέον αποδοχές.
Στον κλάδο της
υγείας και της φροντίδας, οι αμοιβές διαφοροποιούνται ανάλογα με την ευθύνη και τις απαιτήσεις της θέσης. Ένας φροντιστής ηλικιωμένων μπορεί να κινηθεί από 900 έως 1.700 ευρώ, ενώ οι live-in caregivers φτάνουν έως τα 1.500 ευρώ. Στις πιο εξειδικευμένες θέσεις, οι αμοιβές ανεβαίνουν σημαντικά, καθώς ένας registered nurse μπορεί να φτάσει έως τα 2.800 ευρώ, ένας ICU nurse έως τα 3.500 ευρώ και ένας supervisor maintenance σε δομή υγείας έως τα 3.200 ευρώ.
Δεν αρκεί μόνο ο μισθός
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της μελέτης είναι ότι
η αμοιβή δεν εξαρτάται από την εθνικότητα, αλλά από αντικειμενικά κριτήρια, όπως η ειδικότητα, τα χρόνια εμπειρίας, οι επαγγελματικές πιστοποιήσεις, η γνώση αγγλικών, η ευρωπαϊκή εμπειρία και η δυνατότητα ανάληψης ευθύνης.
Παράλληλα, γίνεται σαφές ότι
ο μισθός από μόνος του δεν αρκεί για να προσελκύσει και να κρατήσει έναν εργαζόμενο. Η διαμονή, η μεταφορά, η σίτιση, η εκπαίδευση, η επαγγελματική εξέλιξη και τα retention bonuses αποκτούν όλο και μεγαλύτερη σημασία, ειδικά σε ένα περιβάλλον όπου η Ελλάδα ανταγωνίζεται χώρες, όπως η Γερμανία, η Ολλανδία, η Αυστρία, η Ιρλανδία και η Κροατία για το ίδιο εργατικό δυναμικό.
Η μεγάλη εικόνα είναι ότι η ελληνική αγορά εργασίας μπαίνει σε μία περίοδο όπου οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να στηρίζονται μόνο στην ύπαρξη διαθέσιμου προσωπικού, αλλά θα πρέπει να προσφέρουν ανταγωνιστικές και διαφανείς αποδοχές, αξιοπρεπείς συνθήκες διαμονής, συνέπεια στις πληρωμές και καθαρό πλάνο εξέλιξης. Όσο η έλλειψη εργαζομένων βαθαίνει, τόσο η μάχη για το ανθρώπινο δυναμικό θα κρίνεται όχι μόνο στο ύψος του μισθού, αλλά και στη συνολική εμπειρία που προσφέρει ο εργοδότης.