Το βιβλίο ήταν υποψήφιο για το βραβείο Booker 2021
Η συγγραφέαςΜέρι Λόσον υπογράφει το μυθιστόρημα «Η πόλη της σιωπής», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας, το οποίο ήταν υποψήφιο για το βραβείο Booker 2021. Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια μικρή πόλη του Οντάριο.
Η υπόθεση του βιβλίου
Στην επαρχιακή πόλη Σόλας του Οντάριο η οκτάχρονη Κλάρα προσπαθεί να μείνει ψύχραιμη, καθώς η έφηβη αδελφή της Ρόουζ έχει φύγει από το σπίτι εδώ και δύο εβδομάδες και από τότε δεν έχει δώσει σημεία ζωής. Οι γονείς της προσπαθούν να δείχνουν ατάραχοι και σε κάθε ερώτηση της μικρής Κλάρα απαντούν καθησυχαστικά. Η αστυνομία έχει ήδη κινητοποιηθεί και αναζητεί τη Ρόουζ σε κάθε σπιθαμή μέσα και έξω από την πόλη.
Η Κλάρα όμως έχει να διαχειριστεί και άλλο ένα απρόσμενο γεγονός: στο σπίτι της γειτόνισσάς τους, της κυρίας Ελίζαμπεθ Όρτσαρντ, εισβάλλει ξαφνικά ένας κύριος που φαίνεται ότι θέλει να εγκατασταθεί εκεί. Η Κλάρα ταράζεται και δεν μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει: ξέρει πως η κυρία Όρτσαρντ βρίσκεται στο νοσοκομείο γιατί είναι άρρωστη. Μάλιστα της έχει εμπιστευτεί τον γάτο της Μόουζες για να τον ταΐζει μέχρι εκείνη να επιστρέψει. Ποιος λοιπόν είναι αυτός ο άνθρωπος που μένει στο σπίτι της και μετακινεί τα πράγματά της;
Ποια είναι η Μέρι Λόσον
Η Μέρι Λόσον είναι Καναδή συγγραφέας. Μετακόμισε στην Αγγλία μετά την αποφοίτησή της από το Πανεπιστήμιο McGill, από όπου πήρε πτυχίο ψυχολογίας το 1968.
Το πρώτο της μυθιστόρημα με τον τίτλο Crow Lake εκδόθηκε το 2002 και μεταφράστηκε σε είκοσι δύο χώρες. Το 2006 έγραψε το The Other side of the Bridge και το 2013 το Road Ends. Όλα τα μυθιστορήματά της διαδραματίζονται στο βόρειο Οντάριο, όπου συνήθιζε να περνάει τα καλοκαίρια της.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.