Στέλιος Παπαθεμελής

Τηρουμένων των αναλογιών και των αποστάσεων, νομίζουμε δικαιούμεθα να επαναλάβουμε το «φωνή τους ήρθ’  εξ ουρανού, αγγέλων από στόμα» για την δήλωση του Μακαριωτάτου:

Άν και φαίνεται να έχει αποσοβηθεί ή τουλάχιστον αναβληθεί η έκρηξη στις σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας, θα αφιερώσω στον πρωθυπουργό την ακόλουθη προσωπική μου μαρτυρία από ανάλογη κατάσταση του προσφάτου παρελθόντος:

Οι διακρατικές συμμαχίες εδράζονται στην σύμπτωση συμφερόντων. Ειδικότερα οι μικροί έχουν τη στήριξη των μεγάλων στο βαθμό που τα συμφέροντά τους ταυτίζονται με εκείνων.

«Τροπαιούχους του άδειου λόγου» ονομάζει ο Σεφέρης τους ποικιλώνυμους αναμορφωτές της παιδείας που ανυποψίαστοι ότι αυτή σημαίνει παραγωγή πολιτισμού, σχεδιάζουν κάθε φορά και μια νέα «αρχιτεκτονική της εκπαίδευσης».

Οι γιορτές αποτελούν την πεμπτουσία του ελληνικού πολιτισμού «Βίος ανεόρταστος μακρά οδός απανδόκευτος» (Δημόκριτος). Ζωή δηλαδή χωρίς γιορτές και πανηγύρεις μοιάζει με μακρινό δρόμο χωρίς πανδοχείο για ξεκούραση

Μία έκθεση - κόλαφος του ΔΝΤ, η συνέντευξη του νομπελίστα Stiglitz και το άρθρο του Spiegel θέτουν τας χείρας εις τους τύπους των ήλων της ελληνικής τραγωδίας.

Στην θερμή γεωπολιτική αστάθεια της ευρύτερης περιοχής μας προστίθενται ραγδαία αποσταθεροποιητικά ρήγματα σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Η αποτυχημένη απόπειρα του πραξικοπήματος ξεσκέπασε ολόκληρο το συγκεκαλυμμένο δράμα της γείτονος. Ο ισλαμιστής νεοσουλτάνος σε κατάσταση παράκρουσης λειτουργεί ως ταύρος εν υαλοπωλείω.

Η κάποτε κραταιά και έμπλεως αισιοδοξίας Ευρώπη δίνει τώρα την εικόνα ραγδαίας και συνολικής αποδόμησης: Βρετανικό δημοψήφισμα (23/6) με επικρεμάμενο Brexit. Ισπανικές εκλογές (26/6) αβέβαιου μέλλοντος.

Τα γεγονότα των Βρυξελλών συγκροτούν βαρύ ράπισμα  στην Ευρώπη της παρακμής , του μηδενισμού, της υλιστικής ευζωίας, των απονεκρωμένων αξιών ζωής.

Ο κ. Μουζάλας είναι βεβαίως απαράδεκτος. Αλλά οι επικριτές του, όλου του πολιτικού φάσματος, είναι υποκριτές. Ομοθυμαδόν  στηρίζουν την επίσημη ελληνική πρόταση για ονομασία του προτεκτοράτου ως Μακεδονία με κάποιον αμφιλεγόμενο γεωγραφικό προσδιορισμό.

Το ευρωτουρκικό ανατολίτικο παζάρι των Βρυξελλών επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά την ελληνική παροιμία: «Τούρκον είδες ; Γρόσια θέλει. Κι άλλον είδες; .Άλλα θέλει».

Η απίστευτη αποστροφή του Σόιμπλε προς τον πρωθυπουργό προκαλεί αηδία και οργή.

Ο κ. Σημίτης έχει διαχειρισθεί μία κρίσιμη 8ετία της νεότερης ιστορίας μας.

Στις εκκλησιές της Ορθόδοξης Χριστιανωσύνης είναι αδιάπτωτη η προσευχή για επί γης ειρήνη και εν ανθρώποις ευδοκία, καλή θέληση ανάμεσα στους ανθρώπους.

Το Συμβούλιο Κορυφής της Ε.Ε. γονάτισε εμπρός στον ωμό εκβιασμό των Νεοοθωμανών, άμεσων συνεργών του εγκληματικού Χαλιφάτου.

Αυτό το ταξίδι στην Άγκυρα ξεκινά με τους απαισιότερους οιωνούς. Λυτοί και δεμένοι έχουν «πέσει» σαν τα κοράκια να μας κατασπαράξουν.

Οι σύγχρονες κατοχικές αρχές της χώρας (Βερολίνο-Βρυξέλλες-Δανειστές) έχουν αποχαλινωθεί εντελώς. Προσθέτουν συνεχώς νέα, βαναυσότερα βάρη. Δεν κρύβουν το στόχο τους για «ρουμανοποίηση» της ελληνικής κοινωνίας.

Παροιμία των εξ ανατολών τούς συμβουλεύει, την πρώτη γνώμη των Ρωμιών να την έχει το άλογό τους, ενώ την δεύτερη τα παιδιά τους. Μια μάλλον «δεύτερη» γνώμη ίσχυσε στην προχθεσινή συνάντηση Αρχιεπισκόπου-υπουργού Θρησκευμάτων (κατά δήλωσή του άθρησκου-ελληνικόν παράδοξο αλλά συριζαϊκόν συμβατόν), όπου εμμέσως ακυρώθηκε η παρανοϊκή ανακοίνωση της υφισταμένης του για τα Θρησκευτικά