Ρέα Βιτάλη

Ρέα Βιτάλη

Εκείνα τα μεσημέρια ήταν αφόρητα αργόσυρτα. Δεν ήξερες από πού να τα πιάσεις και πώς να τα σπρώξεις. Ξεκινούσαν με ένα «μην ακούσω κιχ!» των γονιών.

4

Οχι «οι τοίχοι», «τα τοίχια» έλεγε η γιαγιά μου κι ας την κορόιδευα. Ωστόσο, όλο και πιο συχνά με πιάνω να χρησιμοποιώ την ίδια λέξη.

10