Νίκος Μελέτης

Και ο τελευταίος Έλληνας πολίτης που έχει χρειασθεί να καταφύγει στη Δικαιοσύνη ή επίσης έχει οδηγηθεί ενώπιον αυτής γνωρίζει καλά τι σημαίνει να εμπλακείς σε αέναες δικαστικές διαδικασίες, σε δικαστήρια που συνήθως δεν πληρούν τους στοιχειώδεις όρους λειτουργίας ενός τέτοιου οργάνου. Μήνες επί μηνών η διαδικασία, έξοδα μετακίνησης, απουσία από την εργασία και ένα μεγάλο κόστος βεβαίως για την πληρωμή των συνηγόρων.Και τυχερός εφόσον δεν χρειασθεί για την υπόθεσή του κάποιος πραγματογνώμονας, οι αμοιβές των οποίων δεν καθορίζονται από κάποια ρυθμιστική εγκύκλιο, αλλά η κοστολόγηση επαφίεται κυρίως στο ένστικτο τους για το ποιο είναι το οικονομικό διακύβευμα μιας δίκης.

Πολύ περισσότερο επώδυνη διαδικασία εφόσον αντικείμενο της δίκης είναι ο καταλογισμός ευθυνών για την απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής, καθώς οι συγγενείς υποβάλλονται επί μακρόν στο μαρτύριο της «αναπαράστασης» του χαμού του ανθρώπου τους σε μια δικαστική αίθουσα.

Οι υποσχέσεις των κυβερνήσεων των δύο τουλάχιστον δεκαετιών ήταν η λήψη μέτρων για την ταχεία απονομή της Δικαιοσύνης. Αυτό δεν ήταν αίτημα μόνο των πολιτών αλλά και απαίτηση των μεγάλων ξένων επενδυτών, οι οποίοι φυσικά δεν έχουν καθόλου διάθεση να έρθουν στη χώρα μας και να επενδύσουν και κατόπιν να μπλέξουν στο κουβάρι των προσφυγών, των αντιπροσφυγών και μιας δικαστικής διαμάχης η οποία μπορεί να κρατήσει παγωμένη την επένδυσή τους για μερικά χρόνια και πιθανόν στο τέλος να την καταστήσει και άκυρη.

Έχουν γίνει βήματα, αλλά προφανώς βλέποντας τον χρόνο που απαιτεί η έκδοση μιας δικαστικής απόφασης διαπιστώνεται ότι απαιτούνται ακόμη πολλά να γίνουν.

Έτσι ξάφνιασε η είδηση ότι η κυβέρνηση κατέθεσε ρύθμιση για την ταχύτατη εκδίκαση υποθέσεων που αφορούν αποκλειστικά τους βουλευτές με τον τίτλο «ρύθμιση του υπουργείου Δικαιοσύνης για την επιτάχυνση όλων των σταδίων της ποινικής διαδικασίας για υποθέσεις βουλευτών» . Ο λόγος είναι να μην κρατούνται «όμηροι» από μια δικαστική υπόθεση που εκκρεμεί και ακόμη περισσότερο να μην υποχρεωθούν να εκτεθούν στις εκλογές φορτωμένοι με μια δίκη η οποία εκκρεμεί για μεγάλο διάστημα.

Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας, η «αξιολογούμενη ρύθμιση αντιμετωπίζει το ζήτημα της καθυστέρησης στην ποινική διερεύνηση και εκδίκαση αξιόποινων πράξεων βουλευτών, η οποία μπορεί να οδηγεί σε μακροχρόνια ποινική εκκρεμότητα και να επηρεάζει αρνητικά, τόσο την άσκηση των κοινοβουλευτικών καθηκόντων τους, όσο και την πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας..».

Ουσιαστικά δηλαδή πρόκειται για μια fast track διαδικασία απονομής δικαιοσύνης, αλλά μόνο για τους βουλευτές, με προθεσμίες ολοκλήρωσης των διαδικασιών εντος τριμήνων.

Πολιτικά ίσως έχει νόημα και περιεχόμενο αυτή η ρύθμιση, γιατί πράγματι οι βουλευτές είναι ευάλωτοι και λόγω της κοινοβουλευτικής δράσης αλλά και λόγω της πιθανής προσπάθειας υπονόμευσής τους από πολιτικούς αντιπάλους, να βρεθούν σε δυσχερή θέση τόσο για την άσκηση των καθηκόντων τους όσο και για την επανεκλογή τους.

Όμως είναι βαθιά υποκριτικό το να υπάρξει ρύθμιση αποκλειστικά για βουλευτές. Δεν ξέρω αν είναι συνταγματικό και δεν συνιστά διαφορετική μεταχείριση των πολιτών έναντι του νόμου, σίγουρα όμως ακούγεται μη ηθικό και πάντως όχι έντιμο απέναντι στους πολίτες αυτής της χώρας που σέρνονται και πηγαινοέρχονται καθημερινά στα δικαστήρια , περιμένοντας και χρόνια ακόμη, μια απόφαση…