Γιώργος Πετρίδης

Το πρώτο δείγμα γραφής για τον μπασκετικό Παναθηναϊκό κρίνεται -αν μη τι άλλο- ενθαρρυντικό. Οι «πράσινοι» βγάζουν πολύ καλή εικόνα και αποπνέουν υγεία, ενώ έχουν πάρει παραμάζωμα τους αντιπάλους τους στις πρώτες φετινές υποχρεώσεις τους σε Ευρωλίγκα και Stoiximan GBL.

Στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση, ο «επτάστερος» έκανε με χαρακτηριστική άνεση το «3 στα 3». Έφτασε σε αυτό δε, δίχως το παραμικρό άγχος και πίεση. Θα πει κάποιος «ναι σιγά τους αντιπάλους που νίκησε». Μα το βασικό δεν είναι ότι επικράτησε και στα τρία αυτά ματς.

Το πιο σημαντικό όλων είναι ότι το έπραξε κατατροπώντας Παρί, Βιλερμπάν και Μακάμπι Τελ Αβίβ, χωρίς να τους αφήσει το παραμικρό περιθώριο ελπίδας. Ήταν ο τρόπος -με λίγα λόγια- που έφτασε σε αυτό το 3-0. Θυμίζουμε ότι ειδικά την περασμένη σεζόν οι «πράσινοι» σε αντίστοιχες συναντήσεις, είτε δυσκολεύονταν και χρειάζονταν επικές ανατροπές για να φτάσουν στο ροζ φύλλο, είτε καρδιοχτυπούσαν, είτε απλά έφευγαν ηττημένοι.

Επιπροσθέτως, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και να παραλείπουμε το γεγονός ότι η Ευρωλίγκα είναι μια διοργάνωση που κρύβει εκπλήξεις και δεν σου επιτρέπει να… χαλαρώσεις ούτε δευτερόλεπτο. Αν δεν προσέξεις λοιπόν, υπάρχει ενδεχόμενο να την πατήσεις και ο Παναθηναϊκός εμφανίστηκε αγριεμένος, σοβαρός και μεθοδικός στο παιχνίδι του.

Από ‘κει και πέρα, είναι σημαντικό ότι το «τριφύλλι» κερδίζει με πειστικό τρόπο σε αυτές τις πρώτες εβδομάδες και ενώ πορεύεται με κομβικότατες απουσίες. Για παράδειγμα, κόντρα στη Μακάμπι παρατάχθηκε δίχως μια πεντάδα αστέρων, που άνετα θα έπαιζε σε ομάδα κορυφής: Σλούκας, Ναν, Ρογκαβόπουλος, Χουάντσο και Φαλ.

Κάτι ακόμα που χρήζει αναφοράς είναι ότι ο «επτάστερος» δεν… εκτροχιάστηκε, ούτε έδειξε σημάδια εσωστρέφειας μετά την οδυνηρή ήττα από τον ΠΑΟΚ στον ημιτελικό του Stoiximan Super Cup. Και αυτό αν μη τι άλλο πρέπει να πιστωθεί στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο οποίος έχει τον… τρόπο του σε αυτές τις περιπτώσεις.

Παράλληλα, ο Σέρβος τεχνικός σε αυτό το ξεκίνημα της σεζόν «κερδίζει» διαρκώς παίκτες. Για παράδειγμα, είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι εκείνος που έχει αγωνιστεί περισσότερο απ’ όλους στις 3 πρώτες αγωνιστικές της Ευρωλίγκας είναι ο Λευτέρης Μαντζούκας. Δεν λέμε ότι δεν το αξίζει. Ίσα-ίσα, το αξίζει και με το παραπάνω.

Απλά για σκεφτείτε, πόσοι μπορεί να υπολόγιζαν πριν από την αρχή της σεζόν ότι ο 23χρονος φόργουορντ θα είναι βασικότατο στέλεχος σε αυτή την ομάδα; Πιθανότατα ούτε ένας! Εντούτοις, ο Ζοτς έχει καταφέρει να βγάλει τον καλύτερο εαυτό του Μαντζούκα, ο οποίος δουλεύει πολύ, αξιοποιεί το ταλέντο του και εξελίσσεται διαρκώς.

Πέραν του 23χρονου φόργουορντ, ο Ομπράντοβιτς εμπιστεύεται και παίκτες που ένιωθαν παραγκωνισμένοι τις προηγούμενες σεζόν. Για παράδειγμα, δεν αποτελεί σύμπτωση το γεγονός ότι και στα τρία πρώτα παιχνίδια της Ευρωλίγκας ξεκίνησε βασικό τον Πάνο Καλαϊτζάκη ή ότι στο ματς πρωταθλήματος τον χρησιμοποίησε για περίπου 29 λεπτά. Αντίστοιχα, έδωσε και 24 λεπτά συμμετοχής στον Μωραΐτη. Κακά τα ψέματα, η παρουσία του Σέρβου στον πάγκο του «τριφυλλιού» αποτελεί μια σπουδαία παρακαταθήκη και για το ελληνικό μπάσκετ.

Ένα ακόμα συμπέρασμα που βγαίνει από τις πρώτες υποχρεώσεις των «πράσινων» είναι ότι υπάρχει πολυφωνία και… πολυδημιουργία στο επιθετικό παιχνίδι της ομάδας. Οι προσπάθειες και ο χρόνος συμμετοχής μοιράζονται μαεστρικά, η μπάλα κυκλοφορεί προς όλους τους παίκτες και άπαντες αισθάνονται ενεργά μέλη της ομάδας.

Τώρα ωστόσο ο Παναθηναϊκός έχει μπροστά του το πρώτο σοβαρό crash test. Αναφερόμαστε φυσικά στη σύγκρουση με την πανίσχυρη και γεμάτη Φενέρμπαχτσε, η οποία δεν θα κρίνει τίποτα, αλλά θα δείξει αν όλο αυτό που έχουμε δει μέχρι τώρα, έχει συνέχεια και συνέπεια…