PROTOTHEMA

Κόσμος

Οι κυριότεροι σταθμοί της πορείας του

Μαντέλα: Η ζωή ενός επαναστάτη

Μαντέλα: Η ζωή ενός επαναστάτη

Φωτογραφικά ντοκουμέντα από τα έργα και τις ημέρες του ανθρώπου-σύμβολο της προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων - Την Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου η κηδεία του

Όταν ο Νέλσον Μαντέλα έλεγε, το 1999, πως θα ήθελε όταν πεθάνει να παραδεχθούν εχθροί και φίλοι πως έκανε το καθήκον του για τη χώρα και το λαό του, δεν φανταζόταν πως η ιστορία τελικά θα έγραφε γι' αυτόν πως ήταν και θα είναι το παγκόσμιο είδωλο, ο άνθρωπος-σύμβολο του αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ειρήνη, την ελευθερία και τη φυλετική συμφιλίωση.



Στα 95 χρόνια της ζωής του κατάφερε να αφήσει πίσω του μια παρακαταθήκη σε όλη την ανθρωπότητα. Και οι στιγμές-σύμβολα αυτής της πορείας ήταν ουκ ολίγες. Ευτυχώς για όλους μας αρκετές αποτυπώθηκαν από το φακό και θα μείνουν να θυμίζουν τον αγώνα του.


H NASA επέλεξε αυτή τη φωτογραφία της Νότιας Αφρικής, που τράβηξε στις 9 Μαϊου ο Καναδός αστροναύτης Chris Hadfield από τον Διαστημικό Σταθμό ΜΙΡ, για να τιμήσει τη μνήμη του Νέλσον Μαντέλα. Η φωτογραφία εστάλη στους 5,4 εκατομμύρια followers της NASA στο Twitter και στους 1,7 εκατ. Followers της στο Google+.



Ο νεαρός ακτιβιστής που πέρασε σχεδόν δύο δεκαετίες στη φυλακή έχτισε τη φήμη του πίσω από τα σίδερα, αλλά κέρδισε τον αγώνα του από τη στιγμή που αποφυλακίστηκε, το 1990.

Δύο ημέρες μετά την αποφυλάκισή του, στις 13 Φεβρουαρίου 1990, ο Μαντέλα απευθύνθηκε σε 100.000 οπαδούς του, στο ποδοσφαιρικό γήπεδο του Σοβέτο. Εκεί για πρώτη φορά ακούστηκε το σύνθημα: “Πορεία προς την Ελευθερία”.


Μερικά από τα σημερινά πρωτοσέλιδα ανά τον κόσμο για τον θάνατο του Νέλσον Μαντέλα






Bίντεο-ντοκουμέντο: η πρώτη τηλεοπτική συνέντευξη του Νέλσον Μαντέλα, το 1961, στο κανάλι ITN και τον δημοσιογράφο Brian Widlake.











Μνημείο που βρίσκεται στον χώρο όπου είχε συλληφθεί ο Μαντέλα στη Ν. Αφρική







Στις 5 Μαϊου 1990 ο Μαντέλα στάθηκε για πρώτη φορά στο πλευρό του Νοτιοαφρικανού προέδρου Φρεντερίκ Ντε Κλερκ. Οι δύο άνδρες απηύθυναν για πρώτη φορά κοινό μήνυμα συμφιλίωσης.



Στις 22 Ιουνίου 1990 ο Μαντέλα μίλησε για πρώτη φορά στην έδρα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, στη Νέα Υόρκη. Ζήτησε να ενταθούν οι πιέσεις της διεθνούς κοινότητας προς την κυβέρνηση Ντε Κλερκ ώστε η τελευταία να συμφωνήσει στην πλήρη κατάργηση του καθεστώτος του apartheid.



Ο Νέλσον Μαντέλα οδεύει προς την Προεδρία της Νότιας Αφρικής. Έχουν τελεσφορήσει οι διαπραγματεύσεις με τον Ντε Κλερκ και μάλιστα οι δύο άνδρες συμφώνησαν πως ο αποχωρών Πρόεδρος θα παρέμενε στην κυβέρνηση Μαντέλα ως Αναπληρωτής Πρόεδρος. Η διεθνής κοινότητα τους απονέμει από κοινού το Νόμπελ Ειρήνης. Είναι 10 Δεκεμβρίου του 1993.



10 Μαϊου 1994: ο Νέλσον Μαντέλα ορκίζεται στην Πρετόρια ως ο πρώτος μαύρος Πρόεδρος της Νότιας Αφρικής.



Στις 16 Σεπτεμβρίου 1995 ο Μαντέλα στέκεται στο πλευρό του Πάπα Ιωάννη Παύλου. Είναι η πρώτη φορά που Ποντίφηκας επισκέπτεται τη Νότια Αφρική.



Στις 27 Μαρτίου 1998 ο Αμερικανός Πρόεδρος Μπιλ Κλίντον επισκέπτεται τη Νότια Αφρική. Ο Πρόεδρος Μαντέλα οδηγεί τον υψηλό προσκεκλημένο του στις φυλακές του Robben Island στο κελί νούμερο 5. Εκεί όπου πέρασε 18 χρόνια από τη ζωή του...



Μάρτιος 2005: Ο Μπαράκ Ομπάμα, ακόμα Γερουσιαστής τότε, επισκέπτεται το είδωλό του.



Το δικό του αποχαιρετιστήριο μήνυμα για τον Νέλσον Μαντέλα έδωσε ο διάσημος τραουδιστής των U2 Μπόνο, ο άνθρωπος που “έντυσε” με τη φωνή του το σάουντρακ της ταινίας – αφιέρωμα στη ζωή του εθνικού ήρωα της Νότιας Αφρικής: “Ο Νέλσον Μαντέλα ήταν ένας άνθρωπος που δεν μπορούσε να κλάψει. Εκτός από το αβίαστο χαμόγελό του, το χιούμορ του, η ταπεινότητά του και η ικανότητά του να κάνει συμβιβασμούς, ήταν τρία από τα βασικά χαρακτηριστικά του” .

Ο Νέλσον Μαντέλα ξεκινά για το τελευταίο ταξίδι του

Η κηδεία του ηγέτης της Νότιας Αφρικής θα γίνει την Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου.


blaize07/12/201310:11

Κοιτάω τις φώτο και τα βίντεο με τον Bono, με τον Πάπα, με τον Ομπάμα, με τον Πελέ, ούτε η coca cola δεν έχει πάει με τόσους ( που πάει με όλα!)... Κοιτάω μετά και την κατάντια της Νότιας Αφρικής και αναρωτιέμαι.. Θυμάμαι και τα περσινά γεγονότα στα ορυχεία της Νοτίου Αφρικής που εκτελούσαν σαν τα ζώα τους μαύρους απεργούς με τα αυτόματα όπλα, οι σεκιουριτάδες της οικογένειας Μαντέλα ...... να συνεχίσω? Μάλλον με καλύπτουν αυτοί που έχουν ζήσει στην Νότιο Αφρική και σχολιάζουν εδώ! Και το παραμύθι ότι επεδίωξε την συμφιλίωση λευκών και μαύρων είναι για μωρούς αριστερούς..... εξάλλου η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο και σιγά σιγά..

Απάντηση
Geo06/12/201316:12

Σκάστε επιτέλους Χρουσαυγίτες φασισταριά που τολμάτε να ασκήσετε κριτική στον μεγαλύτερο αγωνιστή για την ελευθερία που ανέδειξε ο εικοστός αιώνας! Εσείς τι....ο Χίτλερ;;;!!!αυτό ειναι το προτυπό σας;;;;

Απάντηση
χρυσαυγουλης06/12/201320:25

o κατμαν

Απάντηση
ΧΜ06/12/201317:50

ΜΑΡΙΚΑΝΑ

Απάντηση
Geo06/12/201315:55

Τιμή και δόξα στον Άνθρωπο!

Απάντηση
Ελληνονοτιοαφρικανος06/12/201314:52

Εχει βγει καθε καρυδιας καρυδι και εχει και....αποψη,διχως να εχει πατησει το ποδι του στη Νοτιο Αφρικη. Ο λευκος πληθυσμος υποφερει.3000 νοτιοαφρικανοι αγροτες εχουν δολοφονηθει με βιαιο τροπο ( ψαξτε και λιγο στο ιντερνετ,δεν θα παθετε τιποτα ) απο το 1994 μεχρι και σημερα.

Απάντηση
Good Niht White Pride06/12/201316:03

Το απαρχαιτ ήταν όσο αναγκαίο όσο ήταν και η γερμανική κατοχή στην ελλάδα. Έπρεπε να κρατήσουν τις ισορροπίες λόγο διαφοράς ηθικών. Τώρα για το τι ζωή έκαναν οι αφρικανοί εκεί, αστο καλύτερα. Η παραγκουπόλεις έξω από το Johannesburg όπου κατοικούσαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες οι αφρικανοί ήταν σήμα κατατεθέν των συνθηκών σκλαβιάς που επικρατούσαν. Όσο για τις σημερινές συνθήκες στην Νότια Αφρική κάτσε και σκέψου όταν στην ελλάδα του 2013 (μια ανεξάρτητη χωρα με ελεύθερη παιδεία, υγεία, πολιτιστικά κέντρα κτλ) υπάρχει κόσμος που ψηφίζει ναζιστές, σε τι κατάσταση νομίζεις ότι θα βρισκότανε ένας λαός που ούτε μόρφωση γνώρισε, ούτε οικονομική/πολιτική ελευθερια τόσα χρονια???

Απάντηση
Freedom06/12/201320:11

Το ζήτημα δεν είναι που βρίσκονται σήμερα οι μαύροι στην νότια αφρική, αλλα ότι έχουν ίδιο δικαίωμα να καθορίσουν την τύχη της χώρας τους με τους λευκούς. Θα πάρει πολύ περισσότερο από 23 χρονια (λιγότερο από μια γενιά) να αυτοπροσδιοριστεί ο μαύρος νοτιοαφρικανός και αυτό λόγο της κοινωνικής, οικονομικής, και πολιτικής καθυστέρησης που τους επιβλήθηκε από μια μειονότητα λευκών που ελέγχανε τα πάντα στην χωρα και πλουτίζανε εις βάρος των μαύρων με παρόμοιους τρόπους που πλούτιζαν οι νότιες πολιτείες των ΗΠΑ τον δέκατο ένατο αιώνα. Και εγώ έχω διαφορετικές αντιλήψεις περί οργάνωσης της κοινωνίας αλλα δεν με βλέπεις να μαζεύω ομάδα 30 ανθρώπων και να επιβάλλομαι στους υπολοιπους έλληνες που σκέφτονται διαφορετικά από εμενα. Αυτό λέγεται απολυταρχισμός, και αφού δεν τον δεχότανε η πλειοψηφία των νοτιων αφρικανών, πολύ καλά έκαναν και τον ρίξανε.

Απάντηση
Ombre06/12/201317:38

Δεν αντιλαμβάνομαι τι σχέση μπορεί να έχουν οι Ναζί με την συζήτηση. Όπως επίσης και ο παραλληλισμός απαρχάιντ και κατοχής είναι άστοχος. Δείχνει απλά πως πολλοί εδώ κρίνουν τις εξελίξεις σε μια άλλη χώρα με τα κριτήρια της χώρας που γνωρίζουν και κάποιες ιδεολογικές αγκυλώσεις. Οι παραγκουπόλεις του Γιοχάνεσμπεργκ και των άλλων πόλεων παραμένουν εκεί που ήταν. Η μόνη διαφορά είναι πως ανάλογες συνθήκες έχουν απλωθεί και στις μητροπόλεις. Οι Αφρικανικοί πληθυσμοί έχουν διαφορετική αντίληψη περί κοινωνικής οργάνωσης. Αυτό που εσύ αντιλαμβάνεσαι ως ενιαία οντότητα (οι "μαύροι") είναι στην πραγματικότητα ένα μωσαικό φυλών, γλωσσών, παραδώσεων και αξιών που παραδοσιακά ήταν οργανωμένο κοινωνικά τελείως διαφορετικά από τους Ευρωπαικούς πληθυσμούς. Διαπράττεις έτσι (καλοπροάιρετα ελπίζω) το λάθος να πιστεύεις πως η δημοκρατία και η αυτοδιάθεση είναι πανάκεια αλλά και έννοιες συμβατές με όλες τις ανθρώπινες κοινωνίες, αλλά δεν είναι. Στην Αφρική, στη Μέση Ανατολή, στην Κεντρική Ασία, οι έννοιες της φυλής και του αρχηγού/πατέρα είναι ριζωμένες στην κουλτούρα των λαών και τα σχεδιασμένα από τους δυτικούς σύνορα απλά εξώθησαν εχθρούς και φίλους να συμβιώνουν. Η εφαρμογή δυτικού τύπου διακυβέρνησης σε μια χώρα με τέτοιες πληθυσμιακές αναλογίες ήταν μαθηματικά βέβαιο πως θα οδηγήσει στο χάος. Οι μόνοι που κέρδισαν από την αλλαγή αυτή ήταν μια ομάδα διεφθαρμένων έγχρωμων που κολυμπούν στο χρυσάφι. Οι Αφρικάανερς έχασαν, οι Ινδοί έχασαν, οι Άγγλοι έφυγαν, οι φτωχοί Μαύροι έγιναν φτωχώτεροι, τα ναρκωτικά και οι αρρώστιες θερίζουν, η παραγωγικότητα των επιχειρήσεων πέφτει, οι άξιοι εγκαταλείπουν και οι ξένοι όμιλοι βάζουν επιτέλους χέρι στα κοιτάσματα μιας πλούσιας χώρας. Αν αυτό είναι πρόοδος, τότε ναι, ο Μαντέλα υπήρξε σύμβολο του αγώνα των "Αφρικανών". Το ερώτημα παραμένει, ποιών Αφρικανών και για ποιά ελευθερία?

Απάντηση
XM06/12/201315:08

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΑΣΧΟΛΟΙΘΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΝΙΚΑΡΑΓΚΟΥΑ , ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ ΑΣΧΕΤΟΙ ΜΕ ΤΗΝ Ν.ΑΦΡΙΚΗ .

Απάντηση

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

2500  χαρακτήρες απομένουν

* Υποχρεωτικά πεδία