Σενάρια για τριπλή κάλπη - Τα υπέρ και τα κατά σταθμίζει το Μαξίμου

Με μεγάλες εντάσεις, αλλά και κρίσιμα διλήμματα ξεκίνησε ο προεκλογικός μαραθώνιος για τις κάλπες της 25ης Μαΐου, χωρίς κανείς να είναι σε θέση ακόμη να ξεκαθαρίσει αν θα τερματιστεί με την ψήφο που θα δώσουν οι πολίτες στη σίγουρα δίδυμη εκλογική αναμέτρηση για το Ευρωκοινοβούλιο και την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Η απειλή της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι θα μπλοκάρει τις διαδικασίες για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ώστε να προκαλέσει πρόωρες εκλογές στις αρχές του 2015, διατηρεί ζωντανό το σενάριο της τριπλής εκλογικής αναμέτρησης για μετατροπή της τελευταίας Κυριακής του Μαΐου σε «σούπερ Κυριακή» με το στήσιμο κάλπης και για το Κοινοβούλιο.

Οι επανειλημμένες επισημάνσεις του πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά ότι όποιος επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί την επικείμενη προεδρική εκλογή «θα επωμιστεί και το πολιτικό κόστος», είναι, όπως έγραψε το κυριακάτικο «Πρώτο Θέμα», ενδεικτικές του κλίματος που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται στο κυβερνητικό επιτελείο.

Μάλιστα ο πρωθυπουργός επανήλθε στο ζήτημα και μετά τη δήλωση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευση κ. Αλέξης Τσίπρα ότι «τον επόμενο Πρόεδρο Δημοκρατίας θα τον εκλέξει Βουλή με πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ». «Εμείς δεν έχουμε πρόβλημα να γίνουν (σ.σ.: βουλευτικές εκλογές) το 2015», είπε ο κ. Σαμαράς, επισημαίνοντας, όμως, ότι «εκείνος που θα τις επιδιώξει, θα έχει και την πολιτική ευθύνη».

Σύμφωνα με πληροφορίες στην κυβέρνηση επικρατεί προβληματισμός για το ενδεχόμενο ο προεκλογικός μαραθώνιος να συνεχιστεί και μετά τον Μάιο, ιδίως στην περίπτωση που, λόγω της χαλαρότητας της ψήφου των ευρωεκλογών, υπάρξει προβάδισμα των δυνάμεων της αντιπολίτευσης.

Στο πλαίσιο αυτό διαμορφώνονται σκέψεις και προβληματισμοί για την δυνατόν μεγαλύτερη πολιτικοποίηση της λαϊκής ετυμηγορίας του Μαΐου με την προβολή ενώπιον των πολιτών ισχυρών διλημμάτων διακυβέρνησης, πολύ περισσότερο που το διάστημα που θα ακολουθήσει τις ευρωεκλογές θα ληφθούν κρίσιμες αποφάσεις για την μεταμνημονιακή Ελλάδα.

Τα ορόσημα και οι δημοσκοπήσεις

Στο κυβερνητικό επιτελείο σταθμίζουν με προσοχή τα υπέρ και τα κατά, χωρίς, πάντως, να έχουν λάβει αποφάσεις, καθώς μεσολαβούν δύο καθοριστικά ορόσημα:

*Το πρώτο είναι η παρουσίαση στο Eurogroup του Φεβρουαρίου της τελευταίας, όπως ελπίζεται, έκθεσης της τρόικας, στην οποία θα αποτυπωθούν οι εκτιμήσεις των πιστωτών μας για τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας κατά την τρέχουσα διετία και οι απαιτήσεις για τις υποχρεώσεις που θα πρέπει να αναληφθούν από την κυβέρνηση για την κάλυψή του «κενού» και την εκταμίευση των δόσεων που απομένουν.

*Το δεύτερο ορόσημο είναι η ανακοίνωση τον Απρίλιο από την Eurostat των οριστικών στοιχείων για το έλλειμμα και το χρέος που θα επιβεβαιώνουν την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος στον προϋπολογισμό του 2013 και θα ανοίγουν το δρόμο από τη μια για λελογισμένες «παροχές» σε πληγείσες από την κρίση κοινωνικές ομάδες και από την άλλη για μια νέα συμφωνία αναδιάρθρωσης του χρέους.

Επιπλέον, κρίσιμο ρόλο στις αποφάσεις που θα ληφθούν για το πόσες φορές θα ψηφίσουμε τον Μάιο, θα διαδραματίσουν οι δημοσκοπήσεις του επόμενου διαστήματος, αλλά και οι επιπτώσεις που θα έχουν σε αυτές, πέραν των αποφάσεων των Ευρωπαίων εταίρων μας, η τροπή των μεγάλων δικαστικών υποθέσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη (εξοπλιστικά, Τ.Τ., λίστα Λαγκάρντ, Χρυσή Αυγή κ.ά.) και η μεγάλη ρευστότητα και κινητικότητα που παρατηρείται τόσο στον χώρο της Κεντροαριστεράς (ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜ.ΑΡ. και «58») όσο και στην Κεντροδεξιά (ΑΝ.ΕΛ., ΛΑΟΣ, κυοφορία και εδώ νέων σχημάτων) με επίκεντρο τις αυξομειώσεις στην απήχηση της Χρυσής Αυγής.