LIVE

Κορωνοϊός

Γιατί αποκήρυξε τη Χρυσή Αυγή

Η τρομακτική άνοδος της γαλλικής Ακροδεξιάς, η κατηγορηματική δήλωση της κόρης
του Λεπέν ότι δεν θέλει καμία σχέση με το νεοναζιστικό κόμμα της Ελλάδας και η προσωπική
της ιστορία γεμάτη παιδικά τραύματα, σεξουαλικά σκάνδαλα και οδυνηρές αναμνήσεις

Κι όμως, υπάρχει τουλάχιστον μια ακροδεξιά πολιτικός στην Ευρώπη που δεν έχει κανέναν λόγο να ανησυχεί για το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής - πόσο μάλλον να ταυτίζεται μαζί του.

Η Μαρίν Λεπέν, κόρη του θρυλικού ηγέτη της γαλλικής ακροδεξιάς Ζαν-Μαρί Λεπέν, ήταν κατηγορηματική απέναντι στους Γερμανούς δημοσιογράφους που επέμεναν στη σχέση του κόμματός της με το νεοναζιστικό κόμμα της Ελλάδας: «Μη μας μπερδεύετε με τη Χρυσή Αυγή και με τον Μπρέιβικ (σ.σ.: τον ακροδεξιό Νορβηγό δολοφόνο)», αντέτεινε η ηγέτης του Εθνικού Μετώπου της Γαλλίας. «Εμείς δεν έχουμε σχέση με τέτοια φαινόμενα. Θεωρώ ότι υπάρχει σκοπιμότητα πίσω από την ταύτιση του Ε.Μ. με τον όρο “Ακροδεξιά” και αποτελεί δεοντολογικό σφάλμα των δημοσιογράφων - μια πράξη στράτευσης, μια διανοητική πατάτα». Μια μέρα μετά τις περίφημες δηλώσεις της η 44χρονη πολιτικός φαινόταν να επιβραβεύεται με τον καλύτερο τρόπο για την επιμονή της να μην ταυτίζεται με τη Χρυσή Αυγή: το κόμμα της σημειώνοντας τρομακτική άνοδο αναδεικνυόταν πρώτο στις δημοσκοπήσεις για τις επικείμενες ευρωεκλογές. Κι όσο κι αν οι περισσότεροι αποδίδουν τα απρόβλεπτα ανοδικά ποσοστά του κόμματος της Λεπέν στο τσαλακωμένο προφίλ του σοσιαλδημοκράτη Φρανσουά Ολάντ και στη διαπόμπευση του Νικολά Σαρκοζί, η άνοδος του Εθνικού Μετώπου δεν είναι αποσπασματικό ούτε τυχαίο φαινόμενο. Εχει να κάνει με τις βαθιές ρίζες του αντιδραστικού εθνικισμού στη Γαλλία, αλλά και με το έντονα τραυματισμένο προφίλ της χώρας που θεωρεί ένα επικείμενο μνημόνιο σχεδόν αναπόφευκτο.

Η ΜΑΝΑ ΓΥΜΝΗ ΣΤΟ «PLAYBOY»
Για να εκδικηθεί τον Λεπέν η πρώην σύζυγός του και μητέρα της Μαρίν πόζαρε χωρίς εσώρουχα
για το περιοδικό «Playboy» ως καλή «δούλα και κυρά», σε μια φωτογράφηση που άφησε εποχή τη δεκαετία του ’80


Οχι ότι οι Γάλλοι δεν έχουν επίγνωση της μεγάλης «κωλοτούμπας» που επιχειρεί εδώ και χρόνια η Λεπέν. Θέλοντας να αποποιηθεί το ιδιαίτερα αμαρτωλό παρελθόν της, το οποίο σχετίζεται με τις περίφημες δηλώσεις της κατά των Εβραίων και των μουσουλμάνων, η Λεπέν δίνει πλέον αποκλειστικά έμφαση στον πατριωτισμό απορρίπτοντας όσο μπορεί τη στρεψοδικία. Ωστόσο, είναι προφανές ότι το κόμμα της βασίστηκε, ειδικά στις αρχές του, στην τακτική του μίσους κατά των αντιφρονούντων θέλοντας να διαφοροποιηθεί από την αναιμική Δεξιά, ενώ φρόντισε από πολύ νωρίς να μην ασπαστεί τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ανέκαθεν αποτελούσαν απειλή για την εθνική ταυτότητα. Και είναι ακριβώς οι πολιτικές αυτές τις οποίες σήμερα η Λεπέν αποδίδει στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στις ΗΠΑ ή στη Γερμανία, καταφέρνοντας να πάρει με το μέρος της ακόμη περισσότερους Γάλλους ψηφοφόρους. Σε μια εποχή που ο μέσος Γάλλος με έντονες τάσεις μεγαλοϊδεατισμού νιώθει να έχει πολλαπλά πληγεί από την οικονομική κρίση, η Λεπέν έρχεται να του προσφέρει το εθνικοπατριωτικό ανάστημα που του λείπει. Λανσάρει καινοφανή συνθήματα όπως «η σιωπηρή μειοψηφία» ή επαναφέρει την ξεχασμένη συζήτηση περί εθνικής ασφάλειας, με την οποία κατάφερνε να κερδίζει τις εκλογές ο Σαρκοζί. Στο βιβλίο της «Pour que vive la France», όπου αναφαίνεται το πολιτικό της πλάνο, η Λεπέν προτάσσει τον αγώνα της ενάντια στον «παγκοσμιοποιημένο άνθρωπο» που είναι «κενός από πίστη και ελπίδα, δεν έχει αλληλεγγύη ούτε εθνική ταυτότητα, πόσο μάλλον ιστορικές αναφορές». Ανάμεσα σε εθνικοπατριωτικά συνθήματα και λαϊκιστικές κορόνες που υιοθετούν κατά καιρούς διάφοροι διάσημοι αστέρες, όπως ο Αλέν Ντελόν και η Μπριζίτ Μπαρντό, η Λεπέν βρίσκει τρόπο να τονώσει το λαβωμένο φρόνημα του Γάλλου ακραίου εθνικιστή. Οι εθνικοπατριωτικές κορόνες εξάλλου πάντα άρεσαν τόσο στους λαϊκούς ακροδεξιούς όσο και στους φανατικούς καθολικούς και τώρα αναβιώνουν πιο έντονες και πιο απειλητικές από ποτέ.

Πόσο κοντά ή μακριά είναι η Λεπέν στη Χρυσή Αυγή;

Σε αυτές προστρέχει η Λεπέν, όσο πιο κατηγορηματικά μπορεί, θέλοντας να πάρει με το μέρος της τον Γάλλο νοσταλγό του ιστορικού παρελθόντος. Στη συμβολική εκείνη ομιλία της που έθετε τα θεμέλια για την ανάδειξη της στην ηγεσία του πατριωτικού κόμματος, το 2010, μιλώντας σε μια ακραιφνώς φιλοδεξιά πόλη όπως η Μασσαλία, η Λεπέν καταστηλίτευε τις δυνάμεις που θέλουν να στερήσουν την «εθνική μας ακεραιότητα καθυποτάσσοντάς μας στις ευρωπαϊκές ντιρεκτίβες. Πού ακριβώς έγκειται η δημοκρατία από τη στιγμή που δεν έχουμε ούτε νομοθετική ούτε οικονομική εξουσία;» φώναζε μπροστά από ένα κοινό 3.000 ατόμων. Η εναρκτήρια ομιλία της στο τιμόνι του κόμματος είχε εξάλλου ημερομηνία ταυτόσημη με την ημέρα εορτασμού της Ιωάννας της Λωραίνης, κατεξοχήν συμβόλου της εθνικιστικής και αντιδραστικής Δεξιάς. Δεν είναι τυχαίο ότι ο «Κορυδαλλός» του Ζαν Ανούιγ -ενός γνήσια δεξιού καθολικού οπαδού του παλαιού καθεστώτος- για τη Ζαν ντ’ Αρκ θεωρείται ευαγγέλιο για τους θιασώτες της Λεπέν, καθώς συμβολοποιεί όλα τα ιδανικά της παλιάς αυτοκρατορικής Γαλλίας. Αν υπάρχει μια σταθερά στο Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν, αυτή είναι η βαθιά του απέχθεια προς τον νεοφιλελευθερισμό που υιοθέτησαν τα φιλελεύθερα δεξιά κόμματα τόσο της Γαλλίας όσο και της Ευρώπης (εξ ου κι ο αντισημιτισμός του Μετώπου). Κι αν όλα αυτά φτάνουν για να μυρίσουν απαρχές του φασισμού, αρκεί να τονιστεί -κι εδώ ίσως έχει δίκιο η Λεπέν- ότι το κόμμα της εκφράζει ένα διαφορετικό πολιτικό μόρφωμα που έχει τις ρίζες του στο αυτοκρατορικό παρελθόν, στο θεοκρατικό σύμπαν, ακόμη και στους αντιδραστικούς φιλοσόφους όπως ο Ντε Μεστρ ή ο Μπανάλ - παρά στον φασισμό της δεκαετίας του ’30.

Η ΑΝΙΨΙΑ
Το νέο αίμα ξεπλένει το παλιό. Η Μαρίν Λεπέν για να απεμπλακεί από τις ακρότητες του παρελθόντος προωθεί νέα άτομα, ανάμεσά τους και την όμορφη και δημοφιλή ανιψιά της, Μαριόν

Ταραγμένα παιδικά χρόνια και δύο διαζύγια

Ολα αυτά επικαλείται τώρα με εθνοαπελευθερωτικά μηνύματα η διαπρύσια φωνή της Λεπέν χαϊδεύοντας το στραπατσαρισμένο πατριωτικό σθένος των οπαδών του κόμματός της. Αντίστοιχα έντονα υιοθετεί και τις συντηρητικές αξίες που καταβιούν στη «βαθιά Γαλλία», αλλά που δεν είναι ικανές να ξεπλύνουν τα ανομήματα των πάντοτε φλογερών κατοίκων της γαλατικής γης. Μη αποτελώντας εξαίρεση, η Λεπέν δεν κατάφερε, παρά τις εθνικιστικές κορόνες, να ξεφύγει από το προσωπικό οικογενειακό κάρμα που προτάσσει εναλλαγή συζύγων, παθιασμένες σχέσεις και μοιραίους έρωτες. Ο πατέρας της, ως γνωστόν, πάντα κατέληγε σε γυναίκες οριακές που φρόντιζαν να κάνουν ό,τι μπορούσαν για να τον εκδικηθούν. Κι αν η σημερινή ελληνικής καταγωγής σύζυγος του πρώην ακροδεξιού ηγέτη Ζαν-Μαρί Πάσχου (χαϊδευτικό «Ζανί») αρέσκεται να φιγουράρει με προκλητικό μαγιό, η πρώην σύζυγός του και μητέρα της Λεπέν φρόντισε να το βγάλει - και μάλιστα ενώπιον των φωτογράφων του «Playboy». Στη θρυλική φωτογράφηση που άφησε εποχή τη δεκαετία του ’80 η πρώην κυρία Λεπέν πόζαρε χωρίς εσώρουχα στις σελίδες του περιοδικού προσποιούμενη την καλή «δούλα και κυρά». Σε αντίθεση με την κόρη της Μαρίν, που πρώτη αυτή χωρίζει τους άνδρες χωρίς προκλητικές δηλώσεις και ακρότητες, έχοντας ήδη δύο διαζύγια, η μητέρα της όχι μόνο εκδικήθηκε με τον χειρότερο τρόπο τον άνδρα της αλλά έμεινε μακριά από τα παιδιά της που μεγάλωσαν με το τραύμα της εγκατάλειψης. Ισως γι’ αυτό η Μαρίν παραμένει φανατικά προσκολλημένη στον πατέρα της ακολουθώντας τα χνάρια του στην κονίστρα της πολιτικής, ενώ δεν κατάφερε ποτέ να γεφυρώσει τους δεσμούς με τη μητέρα της. Τον πληγωμένο κοριτσίστικο εγωισμό της θα τον προτάξει σε διάφορες εξομολογητικές κουβέντες στη γαλλική τηλεόραση, όπως στο δημοφιλές τοκ σόου «Tout le monde en parle», αλλά και στα βιβλία της. Στο μοσχοπουλημένο αυτοβιογραφικό της πόνημα «A contre flots» αφηγείται λεπτομερώς την τραυματική εμπειρία που είχε σε ηλικία 8 ετών από τον «βομβαρδισμό» (;) του οικογενειακού σπιτιού, που είχε ως στόχο τον πατέρα της. Από θαύμα δεν τραυματίστηκε κανείς από την οικογένεια, παρότι το μισό κτίριο είχε γκρεμιστεί από τα 200 κιλά δυναμίτη, αλλά, όπως εξομολογείται η ίδια, αυτό τον φόβο δεν τον ξεπέρασε ποτέ: «Για χρόνια ζούσα με τον πανικό ότι κάτι κακό θα συμβεί στον πατέρα μου», γράφει στο βιβλίο: «Στην πραγματικότητα δεν θα καταφέρω ποτέ να απεμπλακώ από αυτή την έμμονη ιδέα που θα συνοδεύσει τα τραύματα της παιδικής μου ηλικίας. Εκτοτε ζω με ένα αίσθημα κινδύνου που έχει καταστεί δομικό και αδιαμφισβήτητο στοιχείο της προσωπικότητάς μου».

Η ομολογία αυτή ίσως και να εξηγεί και την αυξημένη ξενοφοβία που κατατρύχει τη σκέψη και τους λόγους της Λεπέν σε σημείο ώστε να ταυτίζει την απειλή των μουσουλμάνων -«που μολύνουν τα πεζοδρόμια της Γαλλίας»- με αυτή των δυνάμεων της γερμανικής κατοχής. Το παραλήρημα αυτό είναι που δεν επιτρέπει εύκολα τον εκμοντερνισμό στον οποίο αποβλέπει τώρα το κόμμα της αναγκάζοντας διάφορους γερασμένους καλλιτέχνες να δηλώνουν την αιώνια πίστη τους προς τον λεπενισμό. Κόντρα στους Γάλλους βετεράνους της διασημότητας, η Μαντόνα δεν παρέλειψε να προβάλει στο τεράστιο video wall, στη συναυλία της, τη Λεπέν με μια ζωγραφισμένη τεράστια σβάστικα στο μέτωπο, προξενώντας τη μήνη της σιδηράς κυρίας του Εθνικού Μετώπου. Από τότε η Λεπέν, προσπαθώντας να δείχνει όσο πιο συμπαθής και προσηνής γίνεται, δεν σταμάτησε να εμφανίζεται σε δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές θέλοντας να απεμπλακεί από την αρνητική εικόνα ενός ακραίου παρελθόντος. Γι’ αυτό και ανέδειξε νέα στελέχη όπως τον δημοφιλέστατο Λοράν Λοπέζ, έναν φέρελπι απόφοιτο των καλύτερων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της Γαλλίας, αλλά και τον μόλις 31χρονο απόφοιτο της ENA Φλοριάν Φιλιπό, που τυγχάνει να είναι και διευθυντής του πολιτικού της γραφείου. Αν σε αυτά προσθέσει κανείς και την ιδιαίτερα δημοφιλή πιτσιρίκα ανιψιά της, που πήρε πρόσφατα το χρίσμα της πολιτικής, τη Μαριόν Λεπέν, τότε αντιλαμβάνεται ότι η προσδοκία της σιδηράς κυρίας της Ακροδεξιάς είναι το νέο αίμα να ξεπλύνει το παλιό. Ακόμη κι αν οι αναφορές περί αιματολογικής ταυτότητας είναι συνήθως ποτισμένες σε ναζιστικά σύμβολα και σε εκστρατείες μίσους, μια γνήσια Γαλλίδα όπως η Λεπέν ξέρει ότι κάτι τέτοιο είναι «τρε μπανάλ» για να γίνει βασικό συστατικό μιας προεκλογικής καμπάνιας. Κι αυτό ενδεχομένως να είναι ακόμη πιο αποτελεσματικό για το κόμμα της, αλλά ιδιαίτερα ανησυχητικό όχι μόνο για τη Γαλλία, αλλά και για όλα τα ευρωσκεπτικιστικά, οιονεί φασιστικά, κόμματα της Ευρώπης.

Ο Ελληνας κουμπάρος

Η φιλία ανάμεσα στον Μάκη Βορίδη και τον τέως πρόεδρο του Εθνικού Μετώπου Ζαν-Μαρί Λεπέν κρατάει χρόνια και χρονολογείται από τότε που ο πρώην υπουργός Μεταφορών είχε πάρει το χρίσμα από τον τότε ακροδεξιό ηγέτη της Γαλλίας. Από κει άλλωστε εμπνεύστηκε ο Μάκης Βορίδης και την ονομασία του δικού του κινήματος που έφερε τον τίτλο Ελληνικό Μέτωπο, υιοθετώντας τις εθνικιστικές αρχές του Εθνικού Μετώπου της Γαλλίας. Ο Μάκης Βορίδης έπαιρνε μέρος σε διάφορες κομματικές εκδηλώσεις, ενώ είχε τύχει να κάνει και παρέμβαση σε επίσημο συνέδριο του Εθνικού Μετώπου στη Γαλλία. Η λεπτομέρεια πάντως είναι ότι οι σχέσεις δεν ήταν μόνο τυπικές καθώς ο σημερινός κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. είναι κουμπάρος του αλλοτινού αντιπροέδρου του Εθνικού Μετώπου Καρλ Λανγκ.

Μάκης Βορίδης

Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

Δείτε Επίσης