Οι νέοι γαλαζοαίματοι της Ευρώπης: Οι 4 επόμενες βασίλισσες, τα παιδιά του Παύλου και η «θητεία» στο Instagram

Στις 9 Σεπτεμβρίου κηδεύτηκε ο βασιλιάς Χάραλντ Ε’ της Νορβηγίας. Δύο εβδομάδες αργότερα απεβίωσε η αδελφή του, πριγκίπισσα Αστριντ. Ενδιαμέσως, στη Βρετανία, αυτοκτόνησε υπό μυστηριώδεις συνθήκες ο 44χρονος Νίκολας Μπράντραμ, ο μοναδικός εγγονός της πριγκίπισσας Αικατερίνης της Ελλάδας και της Δανιμαρκίας - και της Πρωσίας επιπλέον, λόγω καταγωγής της δικής της μητέρας από τον βασιλικό οίκο των Χοεντσόλερν. Αν ο Μπράντραμ δεν είχε αφήσει πίσω του απόγονο, τον γιο που απέκτησε με τη δεύτερη σύζυγό του, με την απόφασή του να προβεί στην αυτοχειρία, θα είχε απονεκρώσει έναν από τους κλάδους της ασύλληπτα πολυδαίδαλης, κληρονομικής και, προπαντός, οικογενειοκρατικής μοναρχίας στην Ευρώπη.

Γενεαλογικές γραμμές

Διότι ακόμη και ένα ήσσον, απομακρυσμένο μέλος αυτής της ηγεμονικής ελίτ, ελέω Θεού και ανθρώπων, όπως ήταν ο Νίκολας Μπράντραμ, δεν έπαυε να λειτουργεί ως ένας από τους, απειράριθμους ομολογουμένως, έμβιους κόμβους όπου διασταυρώνονται κεντρικές γενεαλογικές γραμμές της βασιλικής παράδοσης. Οπως αυτή της προγιαγιάς της γιαγιάς του Μπράντραμ, της αποκαλούμενης «μητέρας όλων των μοναρχιών στην Ευρώπη», βασίλισσας Βικτωρίας της Μεγάλης Βρετανίας. Οπως επίσης του οίκου της Πρωσίας και της γερμανικής αυτοκρατορίας, του οίκου Ελλάδας και Δανιμαρκίας, εφόσον ο πατέρας της Αικατερίνης ήταν ο Κωνσταντίνος Α’, ο πρώτος άναξ των Ελλήνων μετά την εκδίωξη του Οθωνος.

Βεβαίως, ο Κωνσταντίνος Α’ ήταν στην πραγματικότητα ο Δανός πρίγκιπας Γουλιέλμος του Σλέσβιγκ Χόλσταϊν Σόντερμπουργκ Γκλίξμπουργκ. Και, λόγω της προαιώνιας τάσης των βασιλοπαίδων να παντρεύονται άλλους βασιλόπαιδες, ο Νίκολας Μπράντραμ ήταν εξαρχής προορισμένος να γίνει και αυτός ένα σημείο, ανάμεσα σε χιλιάδες όμοια, στο ατέρμονο δίκτυο ευγενών συγγενών που βρίσκονται διεσπαρμένοι στη Βρετανία, στη Ρωσία, στη Γερμανία, στη Ρουμανία, στη Σκανδιναβία κ.α.

Ο Μπράντραμ, λοιπόν, γνωστοποίησε με τον θάνατό του ότι υπήρξε και αυτός κομμάτι ενός ολόκληρου κόσμου, ο οποίος, αν και από τα παρασκήνια της Ιστορίας πλέον και σε πείσμα κάθε εξέλιξης, εξακολουθεί να διατηρεί στο κέντρο του, να φροντίζει και να προφυλάσσει σαν πολύτιμη κιβωτό διαθήκης τη διαιώνιση της ευρωπαϊκής κληρονομικής μοναρχίας. Ακόμη και αν είναι πια περισσότερο influencers παρά ευγενείς με την παλιά, κλασική έννοια, οι σημερινοί διάδοχοι θρόνων, οι κάθε λογής πρίγκιπες κ.ο.κ. παραμένουν στενά και πολύπλευρα διασυνδεδεμένοι μεταξύ τους. Η ισχύς τους, άλλωστε, έγκειται σε αυτή την αθόρυβη, ήρεμη προάσπιση της μοναρχίας, τη διασφάλιση ότι θα εξακολουθήσει υπάρχουσα εις το διηνεκές. Κάτι σαν μια ιπποσύνη χωρίς πανοπλίες και αιματηρές σταυροφορίες, αλλά μόνο με την αίγλη του αυθεντικού βασιλικού μεγαλείου. Συν, ανυπερθέτως, τις απαραίτητες στρατιές αφοσιωμένων followers στο Instagram.

Η Λεονόρ δείχνει τον δρόμο

Στην τελετή για το τελευταίο κατευόδιο στον βασιλιά της Νορβηγίας Χάραλντ, μεταξύ πολλών νυν και τέως εστεμμένων, ευγενών της ανωτάτης περιωπής κ.λπ., παρέστη ο Παύλος Ντε Γκρες. Μαζί με τον αδελφό του, τον Νικόλαο, συνόδευσαν τη μητέρα τους Αννα-Μαρία και την αδελφή τους Αλεξία, τέως βασίλισσα και πριγκίπισσα της Ελλάδας, αντιστοίχως. Η επόμενη γενιά της πάλαι ποτέ ελληνικής βασιλικής οικογένειας, άλλως «τα πριγκιπόπουλα της Gen Z», απουσίασε - όπως, άλλωστε, και η πλειονότητα των νεαρών πριγκίπων της Ευρώπης.

Αν όμως επέλεγαν να παραστούν, όλα ή κάποια από τα παιδιά του Παύλου και της Μαρί-Σαντάλ, η κηδεία του βασιλιά Χάραλντ θα μετατρεπόταν, εμμέσως και συμβολικά, σε μια επίδειξη δύναμης από το νέο αίμα της ευρωπαϊκής βασιλείας. Ως άλλη μία επιβεβαίωση ότι η κληρονομική μοναρχία, ως η πλέον προσωποπαγής εκδοχή της ηγεμονίας, εξακολουθεί να μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά, εντελώς διαφορετική σε σχέση με το παρελθόν μεν, ατόφια δε και κατά έναν σχεδόν ανεξήγητο τρόπο ανεπηρέαστη από το πέρασμα του χρόνου παρά την εξωτερική της μετάλλαξη.

Εντελώς υποθετικά, ο Κωνσταντίνος-Αλέξιος, στην κηδεία του Νορβηγού βασιλιά, θα μπορούσε να συναντήσει, π.χ., τη δεύτερη εξαδέλφη του, την πριγκίπισσα των Αστουριών Λεονόρ. Ο Κωνσταντίνος-Αλέξιος είναι 27 ετών, η Λεονόρ 21, αμφότεροι όμως υπάγονται στην Gen Z, η οποία περιλαμβάνει όσους και όσες έχουν γεννηθεί στο διάστημα 1997-2012.

Τι θα μπορούσαν να συζητήσουν ο Κωνσταντίνος Αλέξιος και η Λεονόρ στο περιθώριο της κηδείας του Χάραλντ, ασφαλώς χαμηλόφωνα και με την αρμόζουσα στην περίπτωση ευπρέπεια; Ο μεν Κωνσταντίνος-Αλέξιος Ντε Γκρες, παρά τις πανεπιστημιακές σπουδές του στις ΗΠΑ, μάλλον ρέπει προς την καλλιτεχνία, καθώς ασχολείται με τη ζωγραφική, τη γλυπτική, τη μουσική, τη φωτογραφία, αλλά και το μόντελινγκ, είτε ποζάροντας ο ίδιος για φιλανθρωπικούς σκοπούς, είτε συνδεόμενος ερωτικώς με τοπ μόντελ διεθνούς εμβέλειας. Η δε Λεονόρ, παράλληλα με τις ανώτερες σπουδές της στις Πολιτικές Επιστήμες, την αγάπη της για το τσέλο και τη μουσική, εκδηλώνει μια ροπή προς τη στρατιωτική σκληραγώγηση.

Ως μέλλουσα αρχηγός των ισπανικών Ενόπλων Δυνάμεων, η ίδια έχει εκπαιδευτεί στον χειρισμό αεροσκαφών και αλεξιπτώτων, στην τέχνη του πολέμου σε στεριά, αέρα και θάλασσα κ.λπ. Κατά καιρούς ορισμένοι υποτιθέμενοι έρωτές της απασχολούν τα ΜΜΕ, αν και τα σχετικά δημοσιεύματα κατά κανόνα καταλήγουν στην υπενθύμιση ότι η αγαπημένη πριγκίπισσα των Ισπανών είναι ελεύθερη να επιλέξει τον σύζυγό της, προτού φτάσει όμως στον γάμο θα πρέπει να έχει εξασφαλίσει ότι οι γονείς της, το βασιλικό ζεύγος Φελίπε και Λετίθια, εγκρίνουν τον γαμπρό και ευλογούν την ένωση. Μαζί με αυτή την ευχή, η Λεονόρ θα πρέπει να πείσει και το ισπανικό κοινοβούλιο ότι ο εκλεκτός της καρδιάς της είναι και ο ιδανικός για να μοιραστεί μαζί της τον θρόνο.

Νέοι κατακτητές

Η Λεονόρ θα είναι η επόμενη βασίλισσα της Ισπανίας -εκτός απροόπτου, εξυπακούεται-, μολονότι στη χώρα της ισχύει ο νόμος που προβλέπει ότι τα σκήπτρα παραδίδονται,κατ’ απόλυτη προτεραιότητα στον πρώτο άρρενα διάδοχο και όχι στο πρωτότοκο τέκνο, ανεξαρτήτως φύλου. Αν, δηλαδή, ο βασιλιάς Φελίπε και η Λετίθια αποκτήσουν γιο στο μέλλον, τότε η Λεονόρ θα είναι αναγκασμένη να παραχωρήσει την προτεραιότητα της διαδοχής στον μικρότερο αδελφό της. Σενάριο με μικρές πιθανότητες να γίνει πραγματικότητα, σαφώς, αλλά όχι και εντελώς αδύνατον.

Η ανδροκρατία όριζε ανέκαθεν και την ελληνική μοναρχία, άρα ο Κωνσταντίνος-Αλέξιος έχει μεν την τύχη να ευνοείται από την πατριαρχική τάση της ελληνικής πολιτειακής παράδοσης, εξ ου και θα γινόταν και αυτός βασιλιάς μετά τον πατέρα του, τον Παύλο, παρακάμπτοντας το πρωτότοκο θήλυ τέκνο, τη μεγαλύτερη αδελφή του Μαρία-Ολυμπία. Δυστυχώς όμως για τον Κωνσταντίνο-Αλέξιο και τις βλέψεις του για το στέμμα -αν είχε ποτέ τέτοιες- η βασιλεία στην Ελλάδα έχει καταργηθεί από το 1974, οριστικώς και αμετακλήτως.

Εκτός της μέλλουσας βασίλισσας της Ισπανίας Λεονόρ, η οποία βεβαίως είναι εγγονή της βασίλισσας Σοφίας, αδελφής του τελευταίου βασιλιά των Ελλήνων, Κωνσταντίνου Β’, τα τέκνα του Παύλου Ντε Γκρες, επ’ ευκαιρία της κηδείας ενός λίγο πολύ μακρινού προγόνου τους όπως ήταν ο Χάραλντ της Νορβηγίας, θα μπορούσαν να συναντήσουν, π.χ., τον επίσης μέλλοντα βασιλιά της Δανίας και επίσης συγγενή τους, τον πρίγκιπα Κρίστιαν.

Ο οποίος οσονούπω συμπληρώνει τα 21 του χρόνια και είναι ήδη ο διάδοχος του θρόνου που χρησιμοποιεί, πιθανώς σαν πολυθρόνα, ο πατέρας του, βασιλιάς Φρειδερίκος της Δανιμαρκίας. Ο Κρίστιαν είναι επίσης ήδη «πρίγκιπας των ερωτικών περιπετειών» και απασχολεί μονίμως τον κουτσομπολίστικο Τύπο, εντός και εκτός Δανίας. Μία από τις πολυσυζητημένες, όσο και εφήμερες σχέσεις του, ήταν ο δεσμός του με τη Μαρία-Κιάρα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών. Μια αιθέρια καλλονή η οποία απολαμβάνει την dolce vita που αρμόζει στην αριστοκρατική καταγωγή της, ασχέτως του αν η επικράτεια στην οποία αναφέρεται ο κληρονομικός τίτλος της υπάρχει μόνο σε ιστορικούς χάρτες.

Ασφαλώς, σε ό,τι αφορά τον οίκο της Δανιμαρκίας και το στέμμα που περιμένει τον Κρίστιαν, δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι η τέως βασίλισσα και παρ’ ολίγον βασιλομήτωρ (εάν ο Παύλος εστέφετο ποτέ βασιλιάς των Ελλήνων), η Αννα-Μαρία, είναι καταρχήν πριγκίπισσα της Δανίας.

Πώς χτίζεται το προφίλ

Συνεχίζοντας την αναδίφηση στο παρουσιολόγιο βασιλοπαίδων στην πιο πρόσφατη ευρείας συμμετοχής συνάθροιση εστεμμένων, την κηδεία του Νορβηγού βασιλιά Χάραλντ, παρέστησαν επίσης η πριγκίπισσα της Οράγγης (Ολλανδίας), η 22χρονη Καταρίνα-Αμαλία, ενώ δεν θα μπορούσαν να λείψουν από τον ύστατο αποχαιρετισμό στον παππού τους η 22χρονη πριγκίπισσα Ινγκριντ-Αλεξάνδρα και ο 20χρονος πρίγκιπας Σβέρε-Μάγκνους. Στη Νορβηγία, βάσει ψηφισμένου νόμου του κράτους, η διαδοχή στην κορυφή του βασιλείου είναι υπεράνω έμφυλων στερεοτύπων και διακρίσεων. Γι’ αυτό και η πρωτότοκη Ινγκριντ-Αλεξάνδρα θα γίνει βασίλισσα της Νορβηγίας, όταν έρθει η ώρα της, αντί του αδελφού της.

Γενικότερα, το μέλλον για τις εναπομείνασες ευρωπαϊκές μοναρχίες ανήκει στις «βασίλισσες Gen Z». Δηλαδή τις νεαρές πριγκίπισσες Λεονόρ της Ισπανίας, Ινγκριντ-Αλεξάνδρα της Νορβηγίας, Καταρίνα-Αμαλία της Ολλανδίας και Ελισάβετ του Βελγίου. Ανάμεσα στην πρώτη και την τέταρτη, η διαφορά είναι μόλις από τα 21 έως τα 25 χρόνια της ηλικίας τους. Και πρόκειται για ένα κουαρτέτο άκρως ενδιαφερουσών προσωπικοτήτων. Καίτοι συγγενείς μεταξύ τους, κοντινές ή πιο μακρινές, οι τέσσερίς τους διαφέρουν σε αρκετά, αλλά ταυτίζονται σε πολύ περισσότερα και πιο ουσιαστικά σημεία: πανεπιστημιακές σπουδές στη χώρα τους και το εξωτερικό, γλωσσομάθεια, κλίση προς την ενασχόληση με ευγενή αθλήματα όπως το σκι, το τένις (το κικ-μπόξινγκ για τη Νορβηγίδα πριγκίπισσα), έμφαση στη στρατιωτική εκπαίδευση, μετρημένη ανοχή στα φλερτ και την κανονικότητα της καθημερινότητάς τους, σαν να ήταν απλές, ανώνυμες, συνηθισμένες κοπέλες - όσο κι αν δεν θα γίνουν ποτέ κάτι τέτοιο.

Πέρα από τις λεπτομέρειες, το προφίλ που χτίζεται επιμελώς γι’ αυτές κατατείνει στο ολοκληρωμένο πρότυπο της ιδανικής πρέσβειρας, καθεμιάς για τη χώρα της. Κάτι που παραπέμπει στην επένδυση που γίνεται από πολλά ευρωπαϊκά κράτη στον θεσμό της βασιλείας, αλλά όχι υπό το πρίσμα της γραφικής και αλύτρωτης προσδοκίας για μια πλήρη, κατά κυριολεξία, παλινόρθωση. Με πρώτη τη Βρετανία, ο ρόλος της αριστοκρατίας στο παρόν και το προσεχές μέλλον είναι η διατήρηση/συντήρηση, μαζί με την περαιτέρω ενίσχυση και εξάπλωση των υπαρχόντων δικτύων.

Τα οποία δεν χρησιμεύουν μόνο για να χρηματοδοτούν άεργους κοσμοπολίτες, συντάγματα ολόκληρα από παρασιτικούς ευγενείς που νοικιάζουν τους τίτλους τους εν είδει ζωντανής ακριβοπληρωμένης διακόσμησης σε πανηγύρεις ξιπασιάς και ματαιοδοξίας. Απεναντίας, στην επτάδα των ευρωπαϊκών κρατών όπου έχει διατηρηθεί η βασιλεία (Βρετανία, Ισπανία, Ολλανδία, Δανία, Νορβηγία, Βέλγιο, Σουηδία), στα πριγκιπάτα του Μονακό, της Ανδόρας και του Λιχτενστάιν, όπως και στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, η μοναρχία είναι το μεγαλοπρεπές και θεαματικό περίβλημα μιας εφαρμοσμένης επιστήμης στην κοινωνική δικτύωση. Η οποία περιλαμβάνει άμεση πρόσβαση σε πολιτικούς ηγέτες, στη νομενκλατούρα του παγκόσμιου πλούτου και της παραγωγής του, σε ελίτ κύκλους της διανόησης, της φιλανθρωπίας κ.ο.κ.

Μποέμ απόγονοι

Η πρόσβαση στη μοναρχία, περιορισμένη και δύσκολη, δεν είναι σήμερα το μείζον ζήτημα. Είναι όμως η μοναρχία της πρόσβασης στην αποτελεσματική άσκηση επιρροής, σε οποιοδήποτε επίπεδο. Και για την εκπλήρωση καθηκόντων αυτού του είδους προετοιμάζεται η Gen Z των Ευρωπαίων διαδόχων, ακόμη και στις μικρότερες ή και στις καταργηθείσες μοναρχίες. Ανάμεσά τους, εκτός από τους πρωτοκλασάτους ευγενείς, υπάρχουν αξιοπρόσεκτοι δευτεραγωνιστές, όπως η πριγκίπισσα Αλεξάνδρα του Ανόβερου, απόγονος ενός από τους πιο ισχυρούς βασιλικούς οίκους όλων των εποχών στην Ευρώπη, η οποία αποβλήθηκε από τη σειρά διαδοχής για τον βρετανικό θρόνο το 2018, όταν ασπάστηκε τον ρωμαιοκαθολικισμό.

Η 27χρονη Αλεξάνδρα όμως, η οποία δηλώνει συγγραφέας και αθλήτρια καλλιτεχνικού πατινάζ, είναι το μόνο από τα τέσσερα παιδιά της Καρολίνας του Μονακό, της μεγαλύτερης κόρης του ζεύγους Ρενιέ και Γκρέις Κέλι, που δικαιούται να φέρει πριγκιπικό τίτλο, καθώς τα τρία ετεροθαλή αδέλφια της είχαν πατέρα τον Στέφανο Κασιράγκι, έναν μη γαλαζοαίματο. Ενώ η Αλεξάνδρα είναι κόρη του δεύτερου συζύγου της Καρολίνας, Ερνέστου-Αυγούστου, πρίγκιπα του Ανόβερου - και, παρεμπιπτόντως, ανιψιού της βασίλισσας Φρειδερίκης της Ελλάδος.

Στη διαμετρικά αντίθετη πλευρά της ιστορίας από τη Μονεγάσκα Αλεξάνδρα του Ανόβερου, στέκει η 23χρονη πριγκίπισσα Καρολίνα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών. Μια κοσμική νεαρή κυρία, γεννημένη για την πιο λαμπερή και ανάλαφρη εκδοχή της ζωής, που βρίσκεται σε δεσμό το τελευταίο διάστημα με τον 30χρονο Γάλλο πολιτικό Ζορντάν Μπαρντελά, πρόεδρο του ακροδεξιού Εθνικού Συναγερμού της Μαρίν Λεπέν.

Πάντως, εκείνο που μοιάζει να μην αλλάζει ποτέ είναι το ότι οι μοναρχίες εδράζονται σε ένα πρωταρχικό στοιχείο: τους δεσμούς συγγένειας. Από αυτή την άποψη, τα πέντε παιδιά του Παύλου Ντε Γκρες και της Μαρί-Σαντάλ παραμένουν έξοχο εποπτικό παράδειγμα για το πώς διαπλέκονται οι γραμμές καταγωγής της παλιάς ευρωπαϊκής μοναρχίας. Ετσι, η 30χρονη σήμερα Μαρία-Ολυμπία (μοντέλο, φωτογράφος, σχεδιάστρια μόδας κ.ά., με 317.000 followers στο Insta), ο Κωνσταντίνος-Αλέξιος (27 ετών, 154.000 followers), ο Αχιλλέας-Ανδρέας (26 ετών, ηθοποιός, 319.000 followers), ο Οδυσσέας-Κίμων (21 ετών, ιδρυτής και ανώτατο στέλεχος σε τράπεζες επενδύσεων) και ο 18χρονος Αριστείδης-Σταύρος είναι, εκ των πραγμάτων, βασιλόπαιδες χωρίς βασίλειο. Και δεν είναι μόνο αυτό.

Πέραν των σπουδών, των επαγγελματικών και καλλιτεχνικών ενδιαφερόντων τους, οι συγκεκριμένοι πέντε, όπως και γενικώς η τέως βασιλική ελληνική οικογένεια, διαθέτουν μια προνομιακή ιδιότητα που δεν έχασαν και δεν προβλέπεται να χάσουν και ποτέ. Το δικαίωμα να θεωρούνται μέλη με πλήρη δικαιώματα σε έναν ασφυκτικά κλειστό -και ταυτόχρονα αχανή και πολυδαίδαλο- όμιλο. Την ελίτ κάστα των ταξικώς υψηλοτάτων, των αυθεντικών απογόνων της ευρωπαϊκής μοναρχίας. Οι οποίοι εδραιώνουν την ισχύ και την επιρροή τους με τη συμμόρφωση και την ευλαβική τήρηση των πατροπαράδοτων ανακτορικών πρωτοκόλλων συμπεριφοράς, ενώ ταυτόχρονα αξιοποιούν στο έπακρο την αίγλη της κληρονομημένης αριστοκρατίας σε νέου τύπου κοσμικότητες, ως celebrities και influencers. Σαν να μην έχουν τα μοντέρνα βασιλόπουλα καιρό και κόπο να σπαταλήσουν σε επαναστάσεις και διαμάχες με το βασιλικό status quo, γεγονός που κάνει το ρεμπελιό των Χάρι και Μέγκαν να μοιάζει όλο και πιο άκυρο, όλο και πιο μπανάλ. Σε ό,τι την αφορά, η ορμή και ο δυναμισμός που χαρακτηρίζουν τη στάση της βασιλικής Gen Z, η παλιά και de facto αυθεντική μοναρχική αριστοκρατία της Ευρώπης -και ίσως όχι μόνο- κυριολεκτικά ζει και βασιλεύει.

Αναμεταξύ τους

Η τραγική περίπτωση του Νίκολας Μπράντραμ προστίθεται σε δεκάδες ή εκατοντάδες άλλες παρεμφερείς, όπου πίσω από ανθρώπους οι οποίοι κατατάσσονται στους millennials ή και στις επόμενες γενιές, σύμφωνα με τη μοντέρνα ονοματολογία των ηλικιακών ομάδων, υπάρχει ένα πελώριο γενεαλογικό δέντρο.

Το οποίο αφενός προκαλεί δέος για το πόσο ερμητικά κλειστό παραμένει ώστε να διατηρήσει κατά το δυνατόν ατόφια τη φλέβα της κληρονομικής αριστοκρατίας. Αφετέρου αυτή η βαριά καταγωγή φαντάζει όλο και πιο αταίριαστη με το προφίλ των μελλόντων βασιλέων, κυρίως επειδή η ιχνηλάτηση της καταγωγής όλων -μα όλων- οδηγεί πάντα στις ίδιες, μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, βασιλικές οικογένειες: τον οίκο του Ανόβερου, τον οίκο της Δανιμαρκίας, τους Βουρβόνους, τους Χοεντσόλερν - στις διαδρομές που ακολουθούν μέσα στον χρόνο όλες αυτές οι μοναρχικές δυναστείες, με αλλεπάλληλες διασταυρώσεις των γενεαλογικών γραμμών και αέναους πολλαπλασιασμούς.

Σε βαθμό που ακόμη και η υπόνοια της «ενδογαμίας» εντός της αριστοκρατικής κάστας να μην έχει πλέον κανένα έρεισμα στην πράξη, καθόσον ο ιστός των βασιλέων, νυν και τέως, των βασιλοπαίδων, των πριγκίπων, μαρκησίων, δουκών, λόρδων κ.ο.κ. είναι τόσο εκτεταμένος στον χώρο και τον χρόνο, ώστε το κοινό αίμα έπαψε προ πολλού να εμποδίζει την αναπαραγωγή οικογενειακών δεσμών. Αρκεί να είναι, έστω στο συλλογικό φαντασιακό, «γαλάζιο».

Φωτογραφίες: Getty images / ideal image