Η Μυρτώ Πισπινή, η ηθοποιός που έγινε γνωστή ως «Μαριάννα Θεοχάρη» στη σειρά «Καλημέρα Ζωή» αποκάλυψε πως έχασε τον γιο της πριν από 11 μήνες.
Μιλώντας στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», ανέφερε πως ο γιος της έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 27 ετών. Δεν θέλησε ωστόσο, να αποκαλύψει την αιτία πίσω από τον θάνατό του.
Αρχικά, η Μυρτώ Πισπινή δήλωσε: «Δεν είμαι πια ηθοποιός εδώ και πολλά χρόνια. Είμαι ψυχοθεραπεύτρια πια. Το μόνο που κρατώ από την προηγούμενη μου ζωή είναι πως είμαι 20 χρόνια καθηγήτρια υποκριτικής στη σχολή της Μαίρης Τράγκα».
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-ctp2vf2ffjix)
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στον γιο της, με τη συγκίνησή της να είναι ολοφάνερη. «Πριν από περίπου 11 μήνες, έχασα το μοναχοπαίδι μου, τον γιο μου, 27 ετών. Τον Χρήστο. Τον έχασα με έναν τραγικό τρόπο, που δεν θα ήθελα να πω. Ακόμα υπάρχει μέσα μου η λέξη "αδιανόητο". Ένας γονιός που χάνει το παιδί του», είπε χαρακτηριστικά.
«Από τις πρώτες ώρες, σαν κουτάβι, ένιωθα την ανάγκη να πάω να χωθώ σε μια ομάδα ανθρώπων που έχουν το ίδιο βίωμα. Είχα τρομερή ανάγκη να το μοιραστώ από την πρώτη στιγμή. Ήμουν διατεθειμένη να μετακομίσω σε άλλη πόλη, αν υπήρχε ομάδα πενθούντων γονέων. Ακόμα αιμορραγώ. Πρέπει να ζήσω χωρίς ένα κομμάτι της ύπαρξής μου. Πρέπει να μάθεις να ζεις με αυτό και να το αποδεχτείς ότι αξίζει τον κόπο να ζεις. Δεν έχω χάσει κανέναν άλλον, ούτε τους γονείς μου. Και έχασα το παιδί μου, χωρίς καμία γεύση τι εστί θάνατος», συμπλήρωσε κλείνοντας η Μυρτώ Πισπινή.
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.