Το τρένο και η σπουδαία κινηματογραφική ιστορία του

Το τρένο και η σπουδαία κινηματογραφική ιστορία του

Η κινηματογραφική ιστορία του τρένου μέσα από τέσσερις σταθμούς κάθε Τρίτη του Μαρτίου στο Ρουφ (6, 13, 20, 27/ 3)

Στις 28 Δεκεμβρίου 1895, ένα τρένο θα άλλαζε ριζικά την έννοια της ψυχαγωγίας. Εχοντας νοικιάσει μια αίθουσα στο παρισινό Grand Cafe, οι Γάλλοι αδελφοί Λουίς και Ογκίστ Λιμιέρ, κατατρομοκρατούν το κοινό με την «Έλευση του τρένου στον σταθμό».

Οι αδερφοί Λιμιέρ


Η εικόνα του συρμού που «εισβάλλει» στον σταθμό «κοιτάζοντας κατάματα» τους θεατές, ανάγκασε τους τελευταίους να τρέξουν πανικόβλητοι έξω από την αίθουσα, ενώ ο θρύλος λέει ότι κάποιοι λιποθύμησαν...

Από τότε, το τρένο θα διέγραφε μεγάλη κινηματογραφική πορεία η οποία ποτέ δεν θα τελειώσει.

Η πρόσφατη κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος της Αγκαθα Κρίστι «Εγκλημα στο Οριαν Εξπρές» από τον Κένεθ Μπράνα έγινε η κορυφαία εμπορική επιτυχία για το 2017 στις ελληνικές αίθουσες, σημειώνοντας ανάλογη επιτυχία σε όλες τις χώρες όπου προβλήθηκε.

«Εγκλημα στο Οριαν Εξπρές»


Τι είναι τελικά αυτό που κάνει το κινηματογραφικό ταξίδι με τρένο τόσο ελκυστικό;
Πολλά και διάφορα. Κατ’ αρχάς, το τρένο ως χώρος «αστυνομικού» μυστηρίου. Ο χώρος κλειστός, το όχημα μεγάλο και σε κίνηση. Δεν είναι αεροπλάνο, όπου άλλα συναισθήματα προκαλούν δυσφορία, είναι τρένο και «πατά» στην γη. Υπάρχουν κίνδυνοι αλλά μπορούν να αποδοθούν «εύπεπτα», από το «Πέρασμα της Κασάνδρας» του Τζορτζ Κοσμάτος μέχρι την «Επίθεση στον συρμό» του Τόνι Σκοτ.

«Επίθεση στον συρμό»


Το τρένο ως φορέας πολιτισμού. Στο «Κάποτε στη Δύση» ο Σέρτζιο Λεόνε μιλά για την συμβολή του τρένου στην αιματοβαμμένη εξάπλωση του πολιτισμού στην Αγρια Δύση. Αιματοβαμμένη γιατί χιλιάδες εργάτες - κυρίως Κινέζοι - θάφτηκαν κάτω από τις σιδηροδρομικές γραμμές προκειμένου να υλοποιηθεί αυτή την εξάπλωση.


Μετά είναι το τρένο ως «εργαλείο»  πολέμου. Ας μην πάμε μακριά. Στην «Μάχη των σιδηροδρόμων» ο Ρενέ Κλεμάν συνδυάζει ντοκουμέντα και μυθοπλασία για να καταγράψει το χρονικό του αγώνα των Γάλλων σιδηροδρομικών ενάντια στους Γερμανόυς στη διάρκεια της κατοχής.

Αλλά ακόμα και όταν το τρένο δεν παίζει ιδιαίτερο ρόλο σε μια ταινία, ακόμα και τότε, μπορεί να κλέψει την παράσταση. Η ταινία του Αλφρεντ Χίτσκοκ «Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων» κλείνει μέσα σε ένα τρένο και είναι ένα φινάλε που σφραγίζεται στη μνήμη για...  σεξουαλικούς λόγους. Κι ύστερα στο κλασικό γουέστερν «Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές» του Φρεντ Τσίνεμαν, η ιδέα ότι κάποια στιγμή θα έρθει  ένα τρένο στο μικρό χωριό όπου λαμβάνει χώρα η ιστορία, ουσιαστικά πυροδοτεί το σενάριο, παρότι το τρένο εμφανίζεται λίγο πριν το φινάλε της ταινίας.

Ολα αυτά - και κάποια άλλα - μέσα από μικρές, προσιτές ιστορίες, με απλά λόγια και μπόλικο κέφι θα «περάσουν» μέσα από τέσσερις σταθμούς στο Τρένο του Ρουφ. Με “σταθμάρχη” τον κινηματογραφικό κριτικό Γιάννη Ζουμπουλάκη τις τέσσερις Τρίτες του προσεχούς Μαρτίου (6, 13, 20, 27/ 3), ο πολιτιστικός χώρος στο Ρουφ θ’ αποπειραθεί ένα ψυχαγωγικό ταξίδι με τρένο στην ιστορία του κινηματογραφικού τρένου.  


ΣΧΟΛΙΑ

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

mo4

Ο πολυαγαπημένος Γάλλος κωμικός Κριστιάν Κλαβιέ («Θεέ μου, τι σου Κάναμε;») και η βραβευμένη με Σεζάρ Κατρίν Φρο πρωταγωνιστούν σε μια ξεκαρδιστική κωμωδία που κλείνει το μάτι στα θερινά σινεμάκαι ανοίγει την αγκαλιά της στους θεατές.

jurasic_park


Βροχή νέων αφίξεων με τέσσερις καλές επιλογές για όλες τις ηλικίες και όλα τα γούστα: το «Jurassic World» είναι το καλύτερο της «σειράς». Το «Κορίτσι για φίλημα» άκρως διασκεδαστικό. Οι «ακρότητες» ιδιαίτερο και εξαιρετικό. Και το «Γκοντά αγάπη μου» ότι πρέπει για τη γενιά του εξήντα!

2