Μάθαμε να ακούμε με τα μάτια

Παναγιώτης Μαρκίδης

Παίρνοντας τις προάλλες στα χέρια μου ένα ζευγάρι ακουστικά -εξαιρετικής σχεδίασης, μα μέτριας ηχητικής απόδοσης, θυμήθηκα τον Julian Treasure και τη συμπύκνωση των λεγόμενων του στη φράση «μάθαμε να ακούμε με τα μάτια».
Ο Julian Treasure είναι ειδικός στον ήχο, τέσσερις φορές ομιλητής σε TED και πρόσφατα καλεσμένος στο ευρωπαϊκό συνέδριο της Panasonic. Στη διάρκεια της ομιλίας του μας προέτρεψε αρκετές φορές να κλείσουμε τα μάτια και να εμπιστευτούμε την ακοή μας, την αίσθηση που –όπως μας υπενθύμισε- είναι διαρκώς παρούσα, ακόμη και τις ώρες που κοιμόμαστε.

Ο Julian Treasure εξειδικεύεται στην παροχή συμβουλών σε εταιρείες και εμπορικές επιχειρήσεις για την καλύτερη διαμόρφωση του ηχητικού περιβάλλοντος, το οποίο επηρεάζει άμεσα τόσο την εργασιακή μας απόδοση, όσο για την καταναλωτική μας διάθεση. Εχει προφανές επαγγελματικό όφελος με το να μας κάνει κοινωνούς των θεωριών του. Εντούτοις, οι θεωρίες αυτές έχουν τη βάση τους σε μια κοινή παραδοχή: Ο σύγχρονος δυτικός πολιτισμός είναι ο πολιτισμός της εικόνας. Και μάλλον δεν χωρά αμφισβήτησης το ότι έχουμε μάθει να ακούμε με τα μάτια. 

Παίρνοντας τις προάλλες στα χέρια μου ένα ζευγάρι ακουστικά -εξαιρετικής σχεδίασης, μα μέτριας ηχητικής απόδοσης, θυμήθηκα τον Julian Treasure και τη συμπύκνωση των λεγόμενων του στη φράση «μάθαμε να ακούμε με τα μάτια».
Ο Julian Treasure είναι ειδικός στον ήχο, τέσσερις φορές ομιλητής σε TED και πρόσφατα καλεσμένος στο ευρωπαϊκό συνέδριο της Panasonic. Στη διάρκεια της ομιλίας του μας προέτρεψε αρκετές φορές να κλείσουμε τα μάτια και να εμπιστευτούμε την ακοή μας, την αίσθηση που –όπως μας υπενθύμισε- είναι διαρκώς παρούσα, ακόμη και τις ώρες που κοιμόμαστε.

Ο Julian Treasure εξειδικεύεται στην παροχή συμβουλών σε εταιρείες και εμπορικές επιχειρήσεις για την καλύτερη διαμόρφωση του ηχητικού περιβάλλοντος, το οποίο επηρεάζει άμεσα τόσο την εργασιακή μας απόδοση, όσο για την καταναλωτική μας διάθεση. Εχει προφανές επαγγελματικό όφελος με το να μας κάνει κοινωνούς των θεωριών του. Εντούτοις, οι θεωρίες αυτές έχουν τη βάση τους σε μια κοινή παραδοχή: Ο σύγχρονος δυτικός πολιτισμός είναι ο πολιτισμός της εικόνας. Και μάλλον δεν χωρά αμφισβήτησης το ότι έχουμε μάθει να ακούμε με τα μάτια. Αποκωδικοποιούμε το μήνυμα κρίνοντας από το σχήμα το πομπού. Συνηθίζουμε να αξιολογούμε τα λεγόμενα του (συν)ομιλητή πρωτίστως βασισμένοι στην εικόνα του. Επηρεαζόμαστε πολύ περισσότερο από τις κινήσεις του, παρά από το περιεχόμενο του λόγου του. Είναι μια επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά. Καθορίζει τη σκέψη μας, τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούμε, το πώς αποφασίζουμε.

Η τηλεόραση αντλεί τη δύναμή της από αυτή την κοινή παραδοχή, έχοντας συνεισφέρει τα μέγιστα στη διαμόρφωση της συγκεκριμένης κουλτούρας. Παράλληλα, σχεδόν καταστροφικά για τα αυτιά και τη σκέψη μας, συνηθίσαμε να λαμβάνουμε το ηχητικό μήνυμα σε συμπιεσμένη μορφή. Μεταφορικά και κυριολεκτικά. Και αρνούμαστε να ακούσουμε οτιδήποτε ακούγεται πιο αναλυτικό, εκείνο το κάτι που απευθύνεται σε ένα ευρύτερο (ηχητικό) φάσμα αντιλήψεων και ιδεών. Ομως, μαζί με τη συμπύκνωση του μηνύματος έρχεται και η πτώση των απαιτήσεων μας. Οπως συμβαίνει φυσιολογικά με τους νεότερους, που γνώρισαν τη μουσική στην εποχή του mp3, αγνοώντας τη μαγεία της ζεστής, ενίοτε φθαρμένης χροιάς του βινυλίου. Αλλά και όλους εμάς, που με τα χρόνια γίναμε οπαδοί της έντασης, ξεχνώντας τη γοητεία της μελωδίας.

Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα