Μιχάλης Στούκας

Σε καμία περίπτωση το "Ferto" δεν δικαίωσε τις προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί, όχι τόσο από τον συμπαθή Ακύλα όσο από διάφορους "κύκλους", θα λέγαμε γύρω από αυτόν. Ήδη, από τα προκριματικά της Eurovision, τον περασμένο Φεβρουάριο είχε καλλιεργηθεί μια πραγματική... Fertomania, η οποία σχετιζόταν και με τον Ακύλα που έφτανε, σε καρτουνίστικη μορφή, να γίνει και πρωταγωνιστής διαφήμισης από μεγάλη εταιρεία, πάροχο ηλεκτρικής ενέργειας.

Παρακολουθώντας σποραδικά στο ίντερνετ τα θέματα της Eurovision έβλεπα ότι υπήρχε μια απίστευτη αισιοδοξία, μία αποθέωση για οτιδήποτε έκανε ο Ακύλας, ακόμα κι όταν... νιαούριζε και μια σιγουριά, ότι θα φέρει την πρωτιά στην Ελλάδα. Θα εκφράσω μία προσωπική άποψη. Άκουσα 2-3 φορές το "Ferto" και ειλικρινά απογοητεύτηκα. Μουσική ακαθόριστου είδους, στίχοι ό,τι να 'ναι και σκηνική παρουσία, στο βιντεοκλίπ ακατανόητη. Σε ποιο μουσικό είδος ανήκει το συγκεκριμένο τραγούδι; Τουλάχιστον, ας στέλναμε ένα τραπ με τα γκάνια, το κασέρι, τη μυζήθρα και την κεφαλογραβιέρα, τις... ματάρες και όλα τα σχετικά. Ο γνωστός και ως "πλανητάρχης" Τάσος Μπουγάς σχολίασε ότι το «Φέρτο» μοιάζει με το δικό του "Θέλω μπουζούκια, πάμε", ένα δηλαδή ακραίο λαϊκό ή σκυλάδικο, όπως θα έλεγαν άλλοι. Έχω την εντύπωση, ότι κάθε τραγούδι που εκπροσωπεί μια χώρα στη Eurovision, θα πρέπει να έχει και κάποια στοιχεία από τη μουσική της παράδοση. Αν κάποιος που δεν γνώριζε ποια χώρα εκπροσωπεί ο Ακύλας στη Eurovision άκουγε το "Ferto", τι εντύπωση θα σχημάτιζε για την Ελλάδα; Αυτή είναι η μουσική της Ελλάδας του 2026;

Παρ' όλα αυτά, το "ποντάρισμα" στον Ακύλα συνεχιζόταν. Ποιοι άραγε ήταν αυτοί που όχι απλά προωθούσαν το τραγούδι, αλλά θεωρούσαν δεδομένο ότι θα παλέψει για την πρωτιά; Φρόντιζαν δε να παρουσιάζουν κάθε εμφάνιση του Ακύλα ως κοσμοϊστορικό γεγονός, ως κάτι πρωτόγνωρο και άκρως εντυπωσιακό. Προσωπικά έχω πάψει πλέον να ενθουσιάζομαι από οτιδήποτε και ανήκω στην κατηγορία των σκεπτικιστών. Βέβαια, Έλληνας είμαι, θα χαιρόμουν αν ο Ακύλας το "eferne", αλλά δεν το έβλεπα.

Όσο πλησίαζαν οι μέρες του τελικού της Eurovision είχε καλλιεργηθεί όλο και περισσότερο η εντύπωση ότι έχουμε καπαρώσει μια θέση στην τριάδα. Παράλληλα, ως ενισχυτικό επιχείρημα της άποψης αυτής έρχονταν και οι αποδόσεις των στοιχηματικών εταιρειών, που εμφάνιζαν το "Ferto" ως ένα από τα φαβορί. Ποιοι ήταν όμως όλοι αυτοί που προμοτάριζαν τον Ακύλα και δημιουργούσαν εσφαλμένες εντυπώσεις στην ελληνική κοινή γνώμη; Προφανώς η ΕΡΤ, που ήθελε να προβληθεί όσο το δυνατόν περισσότερο το προϊόν της, αλλά και κάποιοι, φερόμενοι ως ειδήμονες, που τάιζαν τον κόσμο με παραμύθια...

Και, με τη σιγουριά και τον αέρα του φαβορί, ο Ακύλας εμφανίστηκε στον πρώτο ημιτελικό της Eurovision καταφέρνοντας να περάσει στον τελικό του περασμένου Σαββάτου. Θεωρήθηκε ότι η πρόκριση ήταν άνετη, όπως όμως αποδείχτηκε από την εκ των υστέρων ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, τα πράγματα ήταν διαφορετικά: ο Ακύλας με το "Ferto" ήταν 7ος στα 10 τραγούδια που προκρίθηκαν στον τελικό. Αυτό αποτελούσε και ένα σαφές δείγμα για το ότι μάλλον δεν πάμε για 1η-2η θέση...

Παράλληλα ακολούθησε μια δήλωση του Ακύλα, την οποία θεωρώ άκαιρη (ότι έγινε σε λάθος χρόνο): "Γεννήθηκα σε μια μικρή πόλη στην Ελλάδα, ως queer αγόρι που υπέστη πολύ bullying". Αναφαίρετο δικαίωμα του Ακύλα, όπως και όλων είναι να έχουν οποιονδήποτε σεξουαλικό προσανατολισμό επιθυμούν. Ποιος είναι ο λόγος όμως να το δηλώνει δημόσια (και όχι π.χ. σε ένα πρωινάδικο), ενώ εκπροσωπεί μια χώρα και μερικά εκατομμύρια Έλληνες και Ελληνίδες. Και η αναφορά στο ότι υπέστη "πολύ bullying", μήπως θίγει, σε λάθος στιγμή, timing που λένε και οι αγγλομαθείς, τη χώρα στην οποία γεννήθηκε; Περιττή και άστοχη θεωρώ τη συγκεκριμένη δήλωση, που ίσως στόχευε σε κάποιο συγκεκριμένο κοινό, μπορούσε όμως να είχε γίνει νωρίτερα...

Όσο για την εμφάνισή του το προηγούμενο Σάββατο στον τελικό έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε, αλλά τόσο η ενδυμασία του όσο και το στόρι που συνόδευε το τραγούδι ήταν ατυχή. Κάπου μακριά, στο πολύ βάθος έπαιζε μια λύρα (προπάντων η παράδοση, νάιλον ντέφια και ψόφια κέφια για τους παλιότερους...). Καλύτερη στιγμή του τραγουδιού, θεωρώ το διάστημα όπου, υπό τον ήχο ενός πιάνου απευθύνεται στη μητέρα του. Και μετά... "ferto" ξανά... Τα σχόλια μέχρι την ανακοίνωση των βαθμολογιών από τα ελληνικά σάιτ; Διθυραμβικά! "Ξεσήκωσε το κοινό ο Ακύλας", "Εντυπωσιακός ο Ακύλας" και πολλά ακόμα.

Ήρθε η ώρα της λυπητερής όμως και όλοι-όλες που ήταν μες στην καλή χαρά και την αισιοδοξία προσγειώθηκαν απότομα... Στη 10η θέση ο Ακύλας, με 220 βαθμούς (73 βαθμούς από τις επιτροπές και 147 βαθμούς από το κοινό). Πρώτη η Βουλγαρία, με την Ντάρα και το "Bagaranga", στη δημιουργία του οποίου συμμετείχε και ο "δικός μας" Δημήτρης Κοντόπουλος. Πόσους βαθμούς πήρε; 516, σχεδόν 300 περισσότερους από τον Ακύλα...

Ο συμπαθής νεαρός φέρνοντας πλέον και τον τίτλο του φαβορί, τον οποίο άλλοι του τον φόρτωσαν πρέπει να ήταν ο πιο δυστυχισμένος άνθρωπος το προηγούμενο Σ/Κ. Εμφανίστηκε χθες, Πέμπτη, στην ΕΡΤ δηλώνοντας ότι "περίμενε ότι θα τον λιθοβολούσαν στο Σύνταγμα". Για ποιον λόγο; Έχει λιθοβοληθεί κανείς στο Σύνταγμα ή κάπου αλλού στην Ελλάδα; Ειλικρινά, το τραγούδι του Ακύλα και η σκηνική του παρουσία δεν μου άρεσαν καθόλου. Αυτό φυσικά είναι προσωπική άποψη. Ο Ακύλας έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε. Αν φταίει κάποιος, που δεν τίθεται καν θέμα φταιξίματος,αυτοί είναι όλοι οι παρατρεχάμενοι που του δημιούργησαν την βεβαιότητα ότι πάει για την πρώτη τριάδα, χαλαρά...

Οι άνθρωποι της ΕΡΤ, εκ των υστέρων έμειναν στα πολύ υψηλά νούμερα τηλεθέασης (λίγο-πολύ τα ίδια είναι κάθε χρόνο)... Για την ταμπακέρα (10η θέση), ούτε κουβέντα. Καλό είναι να υπάρχει μια αυτογνωσία, όταν έχουμε να κάνουμε με ανάλογα ζητήματα και μια παραδοχή πολύ απλή: "Υπερεκτιμήσαμε τα πράγματα" ή κάτι τέτοιο. Η αμετροέπεια και ο στρουθοκαμηλισμός δεν ωφελούν...

Πέρσι η Κλαυδία με την "Αστερομάτα", παρά τα όσα έλεγαν οι Κασσάνδρες για 20η θέση πήγε πολύ καλύτερα, καθώς κατέκτησε την 6η θέση. Μήπως θα πρέπει να αλλάξει η ευρύτερη θεώρηση της Eurovision από την ελληνική πλευρά; Μήπως θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερο βάρος στο παραδοσιακό στοιχείο και όχι αυτό να εμφανίζεται στο τραγούδι σε λίγα δευτερόλεπτα που παίζει μια λύρα ή ένα μπουζούκι;

Χάσαμε την ταυτότητά μας ακολουθώντας ξενόφερτα μουσικά ρεύματα, ας μην κάνουμε και εξαγωγή τους. "Πανηγυράκι" είχε χαρακτηρίσει πριν από 50 περίπου χρόνια τη Eurovision ο αξέχαστος Μάνος Χατζιδάκις. Σήμερα βέβαια έχει αποκτήσει τελείως διαφορετικές διαστάσεις. Ας φροντίσουμε να εκπροσωπείται στο μέλλον η χώρα μας από τραγούδια που θα θυμίζουν κάτι από Ελλάδα και όχι από πιασάρικα (;) τραγούδια χωρίς μουσικό στίγμα. Το "πείραμα Ακύλας" απέτυχε. Ας κάνουμε και μια δοκιμή με κάτι διαφορετικό. Μπορεί σε κάποιους να μην αρέσει αυτό, αλλά τουλάχιστον θα έχει στοιχεία από Ελλάδα. Και οι διάφοροι παρατρεχάμενοι επαΐοντες ας φροντίσουν να μην τροφοδοτούν με προσωπικές απόψεις και τα "θέλω" τους, τόσο την κοινή γνώμη όσο και τους άμεσα εμπλεκόμενους στα τραγούδια της Eurovision. Είναι το μόνο που μπορούν να προσφέρουν. Προκάλεσαν έναν κακό χαμό φέτος πριν ferei κάτι απτό ο Ακύλας... Από μία άποψη, ευτυχώς που δεν το efere, γιατί θα συζητούσαμε για αυτό, για μήνες ή και χρόνια…