Γιώργος Ευγενίδης

Αυτό δεν ισχύει τα τελευταία πολλά χρόνια στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ, το οποίο πράγματι εισέπραξε δυσανάλογα μεγάλο κόστος στα πρώτα χρόνια των Μνημονίων, αλλά έκτοτε δεν μπόρεσε ποτέ να πείσει ότι αποτελεί εναλλακτική διακυβέρνησης. Ακόμα και τώρα που έχει επί της αρχής ένα πιο συγκροτημένο πρόγραμμα σε σχέση με τις θεωρητικολογίες της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, δεν μπορεί να πείσει ότι αποτελεί τον άλλο πόλο του πολιτικού συστήματος.

Η εκδήλωση για τα γενέθλια της ΝΔ όμως συζητήθηκε κυρίως για το ποιοι δεν πήγαν, όπως είχε γίνει και πριν από 2 χρόνια, στον εορτασμό μισού αιώνα μπροστά στα σκαλιά του ιστορικού κτιρίου της Ρηγίλλης. Δεν πήγε ο Αντώνης Σαμαράς και πώς να πάει άλλωστε από τη στιγμή που ετοιμάζει καινούργιο κόμμα. Δεν πήγε ο Κώστας Καραμανλής που είχε δουλειές με τη ΣΕΚΕ των καπνών στην Ξάνθη και γενικώς αποφεύγει τις συνεστιάσεις, αν και σήμερα θα μιλήσει για τις ελληνοκινεζικές σχέσεις στην Πλάκα, ενώ στο Μαξίμου θα βρίσκεται ο Μάρκο Ρούμπιο. Και δεν πήγε και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, όπως και άλλοι ευρωβουλευτές της ΝΔ ομολογουμένως, καθώς είχε Ολομέλεια στο Στρασβούργο.

Πολλοί θεωρούν ότι εκλογική μάχη χωρίς τα "τοτέμ" της παράταξης δεν γίνεται. Ομολογουμένως, θα είναι μια πολύ πιο δύσκολη μάχη για τη ΝΔ. Κυρίως, γιατί θα έχει τη φθορά οχτώ χρόνων στην κοινωνία και είναι πολύ δύσκολο να παρουσιάσει ένα νέο όραμα που να εμπνεύσει εκ νέου την κοινωνία. Κακά τα ψέματα, αν η ΝΔ έχει τρίτη τετραετία θα ψηφιστεί από κάποιους ως επιλογή σταθερότητας και από κάποιους άλλους ως μη χείρον βέλτιστον. Όμως τα "τοτέμ" είναι για τα μουσεία. Όποιος δεν θέλει και όποιος δεν μπορεί, δεν χρειάζεται να δώσει τη μάχη, αν θεωρεί ότι δεν του ταιριάζει και δεν του πρέπει. Την ιστορία τη γράφουν πάντα οι παρόντες και όχι οι σοφοί Νέστορες που κοιτούν αφ' υψηλού και λένε διάφορες σοφιστείες.

Υπάρχουν πολλά που μπορούν να ειπωθούν για τα όσα δεν έκανε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να κρατά "ζεστούς" τους πρώην προέδρους της ΝΔ. Θα μπορούσε να τους βλέπει μια φορά το δίμηνο, να τρώει μαζί τους, να ακούει τη γνώμη τους και να τελειώνει η υπόθεση. Μετά τις εκλογές του 2023 και την επαναβεβαίωση της εντολής στη ΝΔ, όλα αυτά πήγαν περίπατο. Από την άλλη, διάφοροι "βεριτάμπλ" νεοδημοκράτες σχολιάζουν σκωπτικά τους "πασόκους" που ήρθαν στη ΝΔ: τον Πιερρακάκη, τον Χρυσοχοϊδη, τον Σκέρτσο, τον Φλωρίδη, τον Κοντογεώργη και διάφορους άλλους. Καλά όλα αυτά, αλλά το μείζον στην πολιτική είναι η αποτελεσματικότητα, όχι η ιδεολογική καθαρότητα. Ο Μητσοτάκης μπόρεσε και τράβηξε στην κοίτη της ΝΔ πρόσωπα και κυρίως ψηφοφόρους που δεν ψήφιζαν παραδοσιακά τη ΝΔ. Προφανώς, αυτοί δεν έχουν ένσημα ούτε στη Νικηταρά, ούτε στη Ρηγίλλης, ούτε ανατριχιάζουν ακούγοντας Ρόμπερτ Ουίλιαμς. Ο ψηφοφόρος όμως δεν ζητά από τον πολιτικό κομματικά διαπιστευτήρια, ικανότητα και αποτελεσματικότητα ζητά.

Αυτό που ξεχνούν οι θεματοφύλακες των νεοδημοκρατικών "ιερών και οσίων" είναι ότι με τους "πασόκους" και τους "ποταμίσιους", όπως λένε υποτιμητικά, η ΝΔ πήρε σε τρεις εκλογές 40%. Και με αυτούς μέσα είναι πρώτο κόμμα με double score από τον δεύτερο. Έχουν λοιπόν καμία καλύτερη ιδέα ενόψει των εκλογών του 2027; Ή μήπως οι "πούροι" νεοδημοκράτες είδαν τους "μουσαφιραίους" να παίρνουν τις καρέκλες που θεωρούσαν ότι δικαιωματικά τους ανήκουν και διαμαρτύρονται ασκόπως;