Δημήτρης Δανίκας

Από πρόσφατη έρευνα. Με την ερώτηση «πως θα χαρακτηρίζατε πολιτικά τον Στέφανο Κασσελάκη;». Τουτέστιν τι σόι «πράμα» είναι αυτός ο νέος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ; Που ανήκει; Τι καπνό φουμάρει;

Οι απαντήσεις ως εξής: το έξι και κάτι ψιλά τοις εκατό απάντησαν «αριστερός». Το δέκα επτά και κάτι ψιλά τοις εκατό «κεντροαριστερός». Το επίσης δέκα επτά και κάτι ψιλά τοις εκατό «κεντροδεξιός». Και το δέκα και κάτι ψιλά τοις εκατό «δεξιός».

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ο Stef είναι κάτι απ όλα αυτά μαζί. Μεθερμηνευόμενο πα να πει «πορεύομαι με ό, τι να ναι». Δηλαδή και με το κεφάλαιο και με το προλεταριάτο. Και με τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων αλλά και με τις απολύσεις. Και με τους επιχειρηματίες αλλά και με τους μισθωτούς της «χαμηλής» εργασίας. Και με τα δημόσια αλλά και με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Και με το ένα και με το άλλο.

Με όλους και με όλα. Από που προέρχεται αυτό; Μα φυσικά από τις ΗΠΑ. American Beauty . Πουλάω σε όλους ανάλογα με το ακροατήριο της στιγμής. Είμαι πολυσυλλεκτικός. Ιπταμαι υπεράνω όλων. Είναι όλοι τους «παιδιά» μου.

Μπας και αυτή η «ασυναρτησία» προέρχεται από πολιτική άγνοια; Καθόλου. Αντιθέτως μάλιστα. Προέρχεται από ένα καλά οργανωμένο εγκέφαλο. Πλανώνται πλάνη επικίνδυνη και ολισθηρή όσοι εκλαμβάνουν τον Κασσελάκη ως «αδιάβαστο» και ως «άσχετο». Κουταμάρες.

Το «αριστερό» είναι προσχηματικό. Και είναι προσχηματικό επειδή εν Ελλάδι η λέξη «αριστερός» θεωρείται πλεονέκτημα ηθικό και πολιτική στάση φιλολαική. Η γενίκευση του «αριστερός» λειτουργεί ως πλυντήριο. Και ταυτόχρονα ως αντίθετος πόλος του «δεξιού».

Ο «δεξιός» είναι κακός. Ο «αριστερός» είναι καλός. Ταυτόχρονα το φρόνημα το τάχα αριστερό λειτουργεί ως ομφάλιος λώρος για τη συνέχεια του «ΣΥΡΙΖΑ». Είμαι Συριζαίος επομένως εξ ορισμού είμαι αριστερός. Αλλά ταυτόχρονα είμαι εκσυγχρονιστής και μεταρρυθμιστής. Που σημαίνει ότι θα μετακινήσω το κόμμα προς άλλες κατευθύνσεις

Ποιες είναι αυτές; Ας πούμε «δεν πρέπει να περιφρονούμε την θέληση των Αγορών». Ας πούμε «δεν πρέπει να περιφρονούμε την δραστηριότητα των μεγάλων επιχειρηματιών». Ας πούμε «δεν πρέπει να αγνοούμε τη σύγχρονη τάση για περιορισμό της κρατικής μηχανής».

Η αποστολή του Κασσελάκη σε πλήρη εξέλιξη. Με τους εξής στόχους: να εξοικειωθεί το «ακροατήριο» με τις νέες συνθήκες. Να συμφιλιωθούν οι ψηφοφόροι με την ανάγκη ριζικών αλλαγών τόσο για τα στελέχη όσο και για τον πολιτικό και ιδεολογικό προσανατολισμό του κόμματος. Και να μεταλλαχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια πολυσυλλεκτική παράταξη που θα συγκεντρώνει ετερόκλητα πλήθη όλων των στρωμάτων και όλων των «χρωμάτων».

Ποια η ανάγκη που σπρώχνει τον ΣΥΡΙΖΑ σ αυτή τη μεταμόρφωση; Μα φυσικά το φαινόμενο «Κυριάκος Μητσοτάκης». Όπως ο Κυριάκος κατάφερε να κυριαρχήσει μετακινώντας τη δεξιά Νέα Δημοκρατία προς το Κέντρο αλλά και προς τις παρυφές της σοσιαλδημοκρατίας, έτσι και ο Κασσελάκης.

Και με το Κέντρο και με την κεντροαριστέρα. Και άμα λάχει και με την δεξιά. Δηλαδή Κ.Ο. Π: Καιροσκοπισμός, Οπορτουνισμός, Τυχοδιωκτισμός. Η αγία τριάδα με ονοματεπώνυμο Stef Kasselakis. Να τον χαιρόμαστε!