Δημήτρης Δανίκας

Οι λέξεις Ροδόπη, Μουσουλμάνοι, τουρκική μειονότητα, και όλα τα συμπαρομαρτούντα καταφθάνουν και προκαλούν καταιγιστικές εξελίξεις. Μόλις ελάχιστα 24ωρα πριν την οριστική εκλογική αναμέτρηση

Εχουμε και λέμε λοιπόν. Η τραγωδία στην Πύλο. Τεκμήρια μιας διαρκούς, ασταμάτητης ροής ρημαγμένων πλασμάτων από χώρες του λεγόμενου Τρίτου κόσμου. Πάμε παρακάτω. Η μεγάλη ανατριχίλα που προκάλεσε ο εντοπισμός εντός σακούλας, του πτώματος της δύσμοιρης Αναστάζια, της 27χρονης κοπέλας από την Πολωνία

Κοντά σ αυτά η φρικτή υποψία ότι δολοφόνος η τουλάχιστον ένας εκ των δολοφόνων και βιαστών αυτού του ανυπεράσπιστου πλάσματος από Πολωνία είναι μάλλον ο γνωστός τύπος από Μπαγκλαντές. Οπου μαζί με έτερο τύπο, επίσης Μουσουλμάνο, αφού πρώτα γλέντησαν με το κορίτσι στη συνέχεια την δολοφόνησαν και το πτώμα της το εγκατέλειψαν όπως κάποιος ξαλαφρώνει τον τενεκέ σκουπιδιών του κάπου σε έρημη τοποθεσία

Η τελική πράξη του δράματος αποκαλυπτική για δύο λόγους. Ο πρώτος η ζωή της Αναστάζια όπως το περιεχόμενο απορριμμάτων. Δηλαδή σκουπίδι η ζωή. Δηλαδή αναλώσιμο το κορίτσι. Δηλαδή βαρβαρότητα χωρίς τέλος. Και ο δεύτερος η μουσουλμανική θρησκευτική προέλευση των φερόμενων δολοφόνων. Που παραπέμπει στην γνωστή κατάσταση κάθε Γυναίκας, σε μερικές απ αυτές τις χώρες Μουσουλμάνων. Ακόμα και να σκοτώσεις την γυναίκα σου, σχεδόν σα να μη συμβαίνει τίποτα

Όλα αυτά μαζί πίπτουν και ερεθίζουν το υποσυνείδητο των πολιτών αυτής της χώρας. Γιατί ταυτόχρονα με όλα αυτά τα νοσηρά, εφιαλτικά και τραγικά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να υπολογίσει τον παράγοντα Κυριάκος Μητσοτάκης. Δηλαδή χωρίς να λάβει υπόψη του μια σταθερή τακτική του αντιπάλου του, όπου δηλαδή σε κάθε δύσκολη περίσταση όχι μόνο ζητάει συγγνώμη αλλά παραδέχεται και το λάθος του. Πράγμα που δεν συμβαίνει με τον Αλέξη Τσίπρα. Και πράγμα που σηματοδοτεί μια αλήθεια σταθερή. Πως δηλαδή η παραδοχή λάθους είναι τεκμήριο στοιχειώδους εξυπνάδας. Πάμε παρακάτω

Επειδή λοιπόν ο Αλέξης μέσα στην γνωστή και παροιμιώδη επιπολαιότητά του, αποκάλυψε σε συνέντευξή του ότι και υποψήφιος της γαλάζιας παράταξης εμφορείται με ανάλογες απόψεις περί «τουρκικής μειονότητας»

Αποτέλεσμα; Πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος. Γιατί η πρώτη αντίδραση και καταλυτική του Μητσοτάκη ήταν η απόσυρση της υποψηφιότητας του Μουσταφά Κατραντζή, του φερόμενου ως οπαδού της «τουρκικής μειονότητας». Ετσι με την ταχύτατη απόσυρση μένει έκθετος και γυμνός ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ. Σα να του διαμηνύουν από την Πειραιώς. Εμείς τον αποσύραμε, εσύ παιδάκι μου τι θα κάνεις με εκείνον, ας πούμε, τον Χουσείν Ζεμπέκ τον εκλεκτό σου στην Θράκη που φωτογραφίζεται κορδωμένος σαν γύφτικο σκεπάρνι κάτω από πανό με το σύνθημα «τουρκική μειονότητας Δυτικής Θράκης»; Σιγή ασυρμάτου

Και όχι μόνο αυτό, αλλά από πάνω ο υποψήφιος Γιάννης Μουζάλας με πρόσφατες τοποθετήσεις του, είπε ανάμεσα στα άλλα ότι το γκρέμισμα του φράκτη θα είναι ισοδύναμης αξίας με το αντίστοιχο γκρέμισμα του τείχους του Βερολίνου

Και όσο για τα δυσμενή σχόλια ξένου, ευρωπαικού τύπου, σχετικά με την «ολιγωρία» του ελληνικού Λιμενικού, η απάντηση είναι γνωστή. Και μάλιστα εις διπλούν. Από τη μια είναι τουλάχιστον αντιφατικό να προσφεύγει κανείς ως υποστήριξη, στις απόψεις αγγλικών η άλλων ευρωπαικών εφημερίδων, όταν την ίδια στιγμή οι ευρωπαίοι σύμμαχοί μας όχι μόνο δεν καταλήγουν σε μια οριστική και δημοκρατική λύση για το μοίρασμα ρημαγμένων πλασμάτων, προερχόμενων από χώρες βομβαρδισμένες και οικονομικά κατεστραμμένες. Αλλά από πάνω σφυρίζουν αδιάφορα επειδή είναι βολικό γι αυτούς, οι «διαφυγόντες» πρόσφυγες και μετανάστες να μαντρώνονται είτε στην Τουρκία είτε σε κάποια ελληνική Μόρια

Επομένως, το δεύτερο, οι πολίτες αυτής της χώρας καλώς η κακώς, επειδή συμφωνούν με τον φράκτη, γι αυτό δεν επηρεάζονται από τέτοια δυσμενή για την ελληνική κυβέρνηση, σχόλια

Οι γαλάζιοι λοιπόν απέσυραν τον Κατραντζή, οι ροζ εκεί εκεί με την «τουρκική μειονότητα» σε διαρκή «συναλλαγή|

Και κάτι ακόμα. Σχετικά με τον έτερο αντιπολιτευόμενο, τον Νίκο Ανδρουλάκη του ΠΑΣΟΚ. Επρεπε να ταράξει τα νερά η Μίνα Βαλυράκη, η χήρα του θρυλικού και μάλλον δολοφονημένου Σήφη Βαλυράκη, εμβληματικού στελέχους του αληθινού ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου και ουχί του Νίκου Ανδρουλάκη. Επρεπε να ταράξει τα νερά σχετικά με την υποψηφιότητα του Γιάννη Γλύκα, στα ψηφοδέλτια της πράσινης παράταξης που ως γνωστόν διετέλεσε ένας εκ των δικηγόρων υπεράσπισης των φερόμενων ως δολοφόνων του Σήφη Βαλυράκη

Και μόνο τότε η υποψηφιότητά του αποσύρθηκε οριστικώς. Μέχρι τότε ο κύριος Γλύκας, δικηγόρος των κατηγορούμενων για τη δολοφονία του Σήφη Βαλυράκη, εξακολουθούσε να χαίρει εκτιμήσεως από τον σημερινό πρόεδρο Νίκο Ανδρουλάκη

Που καταλήγουν όλα αυτά; Στον γνωστό διάλογο με κάποιον τυχαίο περαστικό: τι θα ψηφίσεις; Αν και δεν θέλω θα ψηφίσω Κυριάκο. Μα γιατί; Επειδή η ανικανότητα των άλλων αναδεικνύει τον Κυριάκο. Με απλά λόγια αυτό το χαρακίρι δεν έχει τέλος!