Δημήτρης Δανίκας

Απίστευτα πράγματα. Καθιερωμένα εδώ και πολλά, μα πάρα πολλά χρόνια. Οι απαντήσεις πολλές. Η πιο βολική το κίνημα των Οικολόγων και άλλων τέτοιων ομάδων. Η απάντηση σ αυτό το επιχείρημα κι αυτή είναι καταλυτική. Ωραία, τότε γιατί οι κυβερνήσεις δεν ψήφιζαν κάποιους νόμους που να εμποδίζουν η τουλάχιστον να περιορίζουν όλες αυτές τις οικολογικές «ευαισθησίες»;

Και γιατί η Δικαιοσύνη δεν έσπευδε να διεκπεραιώσει σύντομα όλες αυτές τις υποθέσεις; Και γιατί ο Αρειος Πάγος δεν έσπευδε να αποφανθεί οριστικά κι αυτός;

Μπας και η ύπαρξη και διάδοση εναλλακτικών μορφών ενέργειας είναι στόχος απλώς ρητορικώς και βολικός; Μπας και συμβαίνει κάτι άλλο;

Μ απλά λόγια Λέω τώρα εγώ. Αν σε όλες τις κατοικίες και σε όλες τις πολυκατοικίες, η τουλάχιστον στις περισσότερες είχαν τοποθετηθεί φωτοβολταικά συστήματα, τότε ο Πούτιν, η Ρωσία και η Σιβηρία θα είχαν καταλήξει στα σκουπίδια

Αλλά και το σύστημα το ενεργειακό και το ηλεκτρικό. Μπας και είναι ξεχαρβαλωμένο και σκουριασμένο; Μπας και οι υποδομές που απαιτούνται μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας;

Και αν το ενεργειακό, αν δηλαδή η Ελλάδα πληρώνει έναν ωεκανό λεφτά για την εισαγωγή αυτών των βασικών πρώτων υλών. Αν δηλαδή αυτό το ζήτημα, πέρα από τον πόλεμο στην Ουκρανία, δεν είναι πρώτη εθνική επιλογή, και μέλημα πατριωτικό τότε ποιο είναι; Τα συμφέροντα των εισαγωγέων;

Και αν τα συμφέροντα των εισαγωγών ίπτανται των αντίστοιχων των απλών πολιτών, των ανυπεράσπιστων και των φτωχών, τότε τι σόι κυβερνήσεις είναι αυτές; Που μέλημά τους, το πρώτο και το στοιχειώδες, θα έπρεπε και πρέπει να είναι περιορισμός των εισαγωγών, καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, πόλεμος μέχρις εσχάτων με τη διακίνηση μαύρου λαθραίου πετρελαίου και ανακούφιση των πολιτών;

Και αν όλοι αυτοί οι εισαγωγείς τα έχουν κάνει πλακάκια με τους Ρώσους του Κρεμλίνου και της ολιγαρχίας. Και αν τα συμφέροντά τους είναι «ερωτικά» και «πιστά αφοσιωμένα», τότε τι στο καλό είναι όλες αυτές οι κυρώσεις; Δηλαδή όλα γίνονται για την προπαγάνδα; Και οι κυρώσεις να επιβληθούν, λέει, στις κόρες και τις ερωμένες του ανθυποτσάρου Βλαντιμίρ Πούτιν;

Και η γελοιότητα, αλλά και η απομυθοποίηση μιας Ευρωπαικής, τάχα μου, υπεροχής, δεν καταρρίπτεται από το γεγονός της Γερμανικής προσκολλήσεως στο ρωσικό αέριο και στον ιδιοκτήτη του Κρεμλίνου;

Και δηλαδή αυτή η ανωτερότητα της Γερμανικής βιομηχανίας δεν ήταν εξαρτημένη και ρυθμισμένη απ αυτή την αυτοκόλλητη συνεργασία Βερολίνου-Μόσχας;

Και τέλος το συμπέρασμα εις τριπλούν: οι κυρώσεις για τη στάχτη που ρίχνει μια επικών διαστάσεων προπαγάνδα. Το ενεργειακό, εν Ελλάδι, στα χέρια κάποιων συμφερόντων. Και οι πολίτες, τα κοροίδα να πληρώνουν με ξαφρισμένα πορτοφόλια

Και όλοι εμείς να ασχολούμαστε τώρα, κολυμπώντας στα χρέη, αν η ναυαρχίδα του Πούτιν Moskva χτυπήθηκε από Ουκρανικά πυρά, αν βυθίστηκε, αν επιπλέει και πόσο κοστίζει. Ε και; Πόλεμος ανευ κανόνων γίνεται. Ο φτωχός στενάζει και την ίδια στιγμή, λόγω παραπλάνησης, πρέπει να καταλήξει: το Moskva το βάρεσαν οι Ουκρανοί η μπας πρόκειται για ανικανότητα των Ρώσων;

Σκάσε και πλήρωνε εσύ και οι άλλοι οι γνωστοί να γλεντάνε με τη δική σου μακακία! Τουτέστιν βυθίστηκε δεν βυθίστηκε, το σίγουρο είναι ότι πάντα βυθισμένος εσύ!