ΚΕΘΕΑ: Ζητά στήριξη για να μην έχουν «ημερομηνία λήξης» τα προγράμματά του

Χιλιάδες εξαρτημένους και οικογένειες υποστήριξε το ΚΕΘΕΑ το 2015, σύμφωνα με τον απολογισμό του έργου του που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα. Συγχρόνως, το ΚΕΘΕΑ ανέπτυξε νέες δράσεις, μέσα από ΕΣΠΑ και χορηγίες, για να ανταποκριθεί στις νέες ανάγκες, με έμφαση στους χρήστες στον δρόμο και στα άτομα με διπλή διάγνωση, πχ χρήστες ουσιών και ασθενείς. Προτεραιότητα του ΚΕΘΕΑ, σύμφωνα με τους εκπροσώπους του,  είναι να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα των νέων μονάδων μετά τη λήξη της χρηματοδότησής τους, ώστε να συνεχιστεί η λειτουργία τους. 

Στον κύριο κορμό θεραπευτικών υπηρεσιών του ΚΕΘΕΑ, σε 26 πόλεις και 18 σωφρονιστικά καταστήματα, καλύφθηκαν 6.688 θέσεις θεραπείας-επανένταξης. Ταυτόχρονα υποστηρίχθηκαν 5.628 μέλη οικογενειών. 

Ο χρήστης που ζητά θεραπεία στο ΚΕΘΕΑ έχει ξεκινήσει, με χρήση κάνναβης, στην ηλικία των 16 ετών. Σχεδόν ένα χρόνο πριν έχει εγκαταλείψει το σχολείο. Στα 19,5 αρχίζει τη συστηματική χρήση ηρωίνης. Στα 22 του χρόνια περίπου την χρησιμοποιεί πρώτη φορά ενέσιμα, ενώ την ίδια περίοδο συλλαμβάνεται πρώτη φορά. Η πορεία του στη συστηματική ενέσιμη χρήση συνεχίζεται για  περισσότερο από 10 χρόνια, πριν φτάσει να ζητήσει βοήθεια από το ΚΕΘΕΑ στην ηλικία των 31,5 ετών. Τη στιγμή που κάνει επαφή με τις υπηρεσίες του ΚΕΘΕΑ εξακολουθεί να διαμένει με τη γονική του οικογένεια και είναι άνεργος με μικρά διαστήματα περιστασιακής εργασίας. Αντιμετωπίζει  προβλήματα υγείας, με συχνότερα την ηπατίτιδα C και τα ορθοπεδικά προβλήματα, και έχει νομικές εκκρεμότητες.

Στα προγράμματα του ΚΕΘΕΑ που λειτουργούν στην κοινωνία ο μέσος χρόνος ανταπόκρισης στο αίτημα για βοήθεια είναι μία μέρα, ενώ άμεση δυνατότητα ψυχολογικής υποστήριξης, ενημέρωσης και παραπομπής σε κατάλληλες υπηρεσίες δίνουν και οι δύο γραμμές βοήθειας του ΚΕΘΕΑ, που μέσα στη χρονιά δέχθηκαν 3.282 κλήσεις.

Οι νέες υπηρεσίες του ΚΕΘΕΑ

Το Δίκτυο Φροντίδας Εξαρτημένων στον Δρόμο το 2015 υποστήριξε 3.157 άτομα. Πρόκειται για έναν πληθυσμό του οποίου τα ποσοστά αστεγίας έχουν αυξηθεί σημαντικά την τελευταία 6ετία. Βιώνει έντονο κοινωνικό αποκλεισμό, έχει μειωμένο κίνητρο για θεραπεία και ανάγκη από στέγη, ιατρική φροντίδα, σίτιση, ανθρώπινη επαφή και συναισθηματική στήριξη. 

Πιο αναλυτικά το 2015, μέσω των κινητών του μονάδων και των χώρων άμεσης πρόσβασης, το Δίκτυο πραγματοποίησε 3.880 ιατρικές πράξεις, διένειμε 34.098  μερίδες φαγητού και 83.641 σύριγγες, αριθμός που αντιστοιχεί σχεδόν στο 1/3 των συριγγών που διανεμήθηκαν πανελλαδικά μέσα στο έτος. Η λειτουργία του δικτύου, που βασίστηκε σε χορηγία, ολοκληρώνεται τον Σεπτέμβριο του 2016.

Επιπλέον, την τελευταία διετία σχεδόν 2.000 άτομα έλαβαν υπηρεσίες στα καινοτόμα Πολυδύναμα Ψυχοδιαγνωστικά Κέντρα διπλής διάγνωσης (συνύπαρξη, εξάρτησης και ψυχιατρικής διαταραχής). Η πρώτη περίοδος λειτουργίας των Κέντρων τερματίστηκε στα μέσα του 2015 με τη λήξη του διετούς προγράμματος ΕΣΠΑ από το οποίο επιδοτούνταν. Τα Κέντρα κάλυψαν σημαντικά κενά σε εθνικό επίπεδο σε ό,τι αφορά την υποστήριξη ανθρώπων με διπλή διάγνωση, και, προς το παρόν, έχει εξασφαλιστεί 8μηνη παράταση της λειτουργίας τους.

Σήμερα σε μεγάλο βαθμό οι νέες υπηρεσίες που αναπτύσσονται, όπως επεσήμαναν οι εκπρόσωποι του ΚΕΘΕΑ, είναι κατ’ ουσίαν υπηρεσίες με  ημερομηνία λήξης, οι οποίες, όταν σταματά η χρηματοδότηση από το πρόγραμμα στο οποίο εντάσσονται, κλείνουν, ξαναστέλνοντας τους ανθρώπους πίσω στη χρήση και στο περιθώριο. Ζήτησαν, ως εκ τούτου, να υπάρχει μέριμνα, εφόσον οι υπηρεσίες αυτές αξιολογούνται θετικά, να συνεχίζεται η  στελέχωση τους, ώστε να μην διακόπτεται η παροχή κοινωνικά αναγκαίων υπηρεσιών.

Οι εκπρόσωποι του ΚΕΘΕΑ ζήτησαν επίσης σταθερότητα χρηματοδότησης και κάλυψη των συνολικών αναγκών σε προσωπικό. Επεσήμαναν ότι τα κονδύλια που διατίθενται στη θεραπευτική αντιμετώπιση των εξαρτήσεων δεν πρέπει να λογίζονται ως δαπάνη αλλά ως επένδυση στη δημόσια υγεία και την κοινωνική συνοχή. Έκαναν επίσης λόγο για  θολό και συγκεχυμένο τοπίο από πλευρά εθνικής πολιτικής και στρατηγικής και ζήτησαν εθνικό σχέδιο δράσης και συντονισμό, όπως προβλέπεται, άλλωστε, και από τον νόμο 4139. Τέλος αναφέρθηκαν στην ανάγκη  αντιμετώπισης γραφειοκρατικών ή νομοθετικών προσκομμάτων που δυσχεραίνουν το έργο του οργανισμού.