Business στη Σελήνη: Η NASA τις επόμενες ώρες με την αποστολή Artemis στη... σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού με στόχο $170 δισ.

Ο κύβος ερρίφθη. Οι προετοιμασίες μπήκαν πλέον στην τελική ευθεία. Αν και το απρόοπτο πάντα καραδοκεί -ήδη υπήρξαν δύο αναβολές στο τελευταίο δίμηνο-, εφόσον όλα κυλήσουν ομαλά ο πύραυλος «Artemis ΙΙ», με πλήρωμα τέσσερις αστροναύτες, θα εκτοξευτεί από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της Φλόριντα τις επόμενες ώρες.

Προορισμός, η Σελήνη. Οχι το έδαφος, αλλά ο ευρύτερος ορίζοντάς της, τον οποίο θα προσεγγίσει το σκάφος. Πρόκειται για την επιτομή των αντιφάσεων του ανθρώπινου είδους. Την ώρα που Μέση Ανατολή και Ουκρανία φλέγονται από πολέμους με ανυπολόγιστες ανθρώπινες απώλειες και υλικές καταστροφές, η άλλη του πλευρά μεγαλουργεί επιστρέφοντας στη Σελήνη 54 χρόνια μετά και συνεχίζοντας το ταξίδι της κατάκτησης του Διαστήματος στις 6.24 το απόγευμα (τοπική ώρα, στην Ελλάδα 01.24 τα χαράματα της επομένης) της Τετάρτης 1ης Απριλίου.


Οι αστροναύτες βρίσκονται σε καραντίνα από τις 18 Μαρτίου στο Διαστημικό Κέντρο της NASA στο Χιούστον. Μεταφέρθηκαν προχθές (Παρασκευή) στο Κέντρο Κένεντι και τη συνεχίζουν εκεί. Οι εκατοντάδες κορυφαίοι επιστήμονες και τεχνικοί της NASA εργάζονται πυρετωδώς για την εξάλειψη του οποιουδήποτε προβλήματος - αυτονοήτως όλα πρέπει να είναι στην εντέλεια πριν από την εκτόξευση.

Είναι η τρίτη απόπειρα εκτόξευσης της αποστολής «Artemis II», δηλαδή του πυραύλου «Space Launch System» («SLS»), κατασκευής της Boeing και του διαστημοπλοίου «Orion», που φέρει την υπογραφή της Lockheed Martin.



Η ΝΑSΑ αναγκάστηκε δύο φορές να ακυρώσει την εκτόξευση. Πρώτα αρχές Φεβρουαρίου, μετά τη διαπίστωση διαρροής καυσίμου υγρού υδρογόνου στον σωλήνα που συνέδεε τον πύργο εκτόξευσης με τον πύραυλο κατά την τελική προ-πτητική δοκιμή. Ακολούθως, στις αρχές Μαρτίου, όταν στο ίδιο στάδιο διαπιστώθηκε διαρροή ηλίου.

Το νέο «παράθυρο» εκτόξευσης είναι την προσεχή Τετάρτη. Σε περίπτωση εμπλοκής, υπάρχουν τα επόμενα στις 2, 3, 4, 5 και 6 Απριλίου. Αλλά μετά, στις 30 του μήνα. Ωστόσο, η αποστολή έχει δρομολογηθεί, τίποτα δεν θα τη ματαιώσει.

Ο στόχος

Προηγήθηκε η επιτυχημένη αποστολή της «Artemis I», το 2022, που απέδειξε ότι το «Orion» μπορεί να ταξιδέψει ασφαλώς γύρω από τη Σελήνη και στο βαθύ Διάστημα χωρίς πλήρωμα. Τώρα, στην «Artemis ΙΙ» θα δοκιμαστούν τα συστήματα πλοήγησης, υποστήριξης της ζωής, η επάρκεια, ανθεκτικότητα και ασφάλεια των συστημάτων επικοινωνίας στο βαθύ Διάστημα και η αντοχή του «Orion» σε πραγματικές συνθήκες πτήσης με ανθρώπους στο εσωτερικό του εν όψει των μελλοντικών επανδρωμένων προσεδαφίσεων στη Σελήνη, αλλά και της προετοιμασίας των δεδομένων για τα επίσης επανδρωμένα ταξίδια προς τον Αρη.



Παρότι θα λείπει η προσεδάφιση, εντούτοις η «Artemis II» έχει ιδιαίτερη στρατηγική βαρύτητα. Κι αυτό γιατί η αποστολή ανθρώπων πέρα από τη χαμηλή γήινη τροχιά απαιτεί μακροπρόθεσμες χρηματοδοτικές δεσμεύσεις, αξιόπιστη τεχνολογία και σταθερή πολιτική στήριξη.

Οι επανδρωμένες αποστολές εκπέμπουν μήνυμα σοβαρότητας με τρόπο που οι ρομποτικές δεν μπορούν, προσφέροντας σε διεθνείς εταίρους και εμπορικές εταιρείες την απαραίτητη εμπιστοσύνη για να ευθυγραμμίσουν τα δικά τους σχέδια με το χρονοδιάγραμμα της ΝΑSΑ. Υπάρχει άλλωστε θέμα κόστους. Η ανάπτυξη του «SLS» έχει ήδη κοστίσει 24 δισ. δολάρια και του «Orion» άλλα 20 δισ., ενώ κάθε εκτόξευση κοστίζει 4,1 δισ. σύμφωνα με έκθεση του γενικού επιθεωρητή της ΝΑSΑ.

Ακολουθούν οι επόμενες αποστολές. Στην επανδρωμένη «Artemis III» του χρόνου -ενδιάμεση αποστολή που προστέθηκε πρόσφατα- θα τεσταριστεί στην προσσελήνωση με ένα σεληνιακό όχημα προσεδάφισης. Και η «Artemis IV» αναμένεται να προσγειώσει αστροναύτες στην επιφάνεια της Σελήνης το 2028.

Οι μετέπειτα αποστολές έχουν προγραμματιστεί για να βοηθήσουν στη συναρμολόγηση της Σεληνιακής Πύλης, ενός μικρού διαστημικού σταθμού που θα περιστρέφεται γύρω από τη Σελήνη και θα λειτουργεί ως σημείο εκκίνησης για αποστολές στην επιφάνεια και επιστημονική έρευνα. Ωστόσο, μόλις πρόσφατα, ο νέος επικεφαλής της NASA, Τζάρεντ Αϊζακμαν, ανακοίνωσε ότι αντί του σταθμού σκοπεύει να χρησιμοποιήσει τα εξαρτήματά του για την κατασκευή μιας βάσης αξίας 20 δισ. δολαρίων στην επιφάνεια της Σελήνης.

Η αθέατη πλευρά

Η αποστολή «Artemis ΙΙ» είναι δηλαδή κάτι σαν πρόβα τζενεράλε πριν την εν τοις πράγμασι «μεγάλη επιστροφή». Γι’ αυτό και αντιμετωπίζεται με αδημονία, αλλά και δέος από την επιστημονική κοινότητα. Το ενδιαφέρον μάλιστα πολλαπλασιάζεται καθώς για πρώτη φορά ανθρώπινα μάτια θα αντικρίσουν την αθέατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης.

Την άγνωστη, μυστηριώδη πλευρά της, που συναρπάζει τους επιστήμονες για τα μυστικά της, εξάπτει τη φαντασία των απλών ανθρώπων, ενώ έχει γίνει θρύλος για τους καλλιτέχνες. Γι’ αυτήν έχουν γραφτεί ποιήματα, τραγούδια και έχει αποτελέσει έμπνευση για τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο. Μέχρι τώρα, αυτή η πλευρά έχει παρατηρηθεί μόνο από όργανα.

Γιατί όμως από τη Γη βλέπουμε μόνο τη μία πλευρά του δορυφόρου μας; Η απάντηση βρίσκεται στο «παλιρροϊκό κλείδωμα». Ενα φαινόμενο βάσει του οποίου η Σελήνη περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της στον ίδιο ακριβώς χρόνο που περιστρέφεται και γύρω από τη Γη. Συγκεκριμένα, 27 μέρες, 7 ώρες και 43 λεπτά. Αποτέλεσμα, να στρέφει πάντα την ίδια πλευρά προς τον πλανήτη μας.

Προϊστορία και νομικά κενά

Συνολικά, 21 αστροναύτες έχουν ταξιδέψει στη Σελήνη και 12 από αυτούς έχουν περπατήσει στην επιφάνειά της, όλοι κατά τη διάρκεια του προγράμματος αποστολών Apollo 11 έως 17, πλην της 13 που απέτυχε και επέστρεψε στη Γη άπρακτη. Από όλους αυτούς, μόνο πέντε ζουν σήμερα. Το απόγευμα της 14ης Δεκεμβρίου 1972, οι αστροναύτες Γιουτζίν Σέρναν και Χάρισον Σμιντ του Αpollo 17 αναχωρούσαν από τη Σελήνη, έχοντας αφήσει πίσω τους το τελευταίο ανθρώπινο ίχνος σε αυτήν.

54 χρόνια μετά, υπό το βάρος του εντεινόμενου διεθνούς ανταγωνισμού στο Διάστημα και των σχεδίων Κίνας και Ρωσίας να αποκτήσουν βάσεις στη Σελήνη, η ΝΑSΑ επέσπευσε τα σχέδιά της για ανθρώπινη επιστροφή εκεί, προφανώς για να μη χάσει την πρωτοκαθεδρία στις εξελίξεις.

Βασική παράμετρος: το νομικό καθεστώς που διέπει δικαιώματα κυριαρχίας και ιδιοκτησιών στη Σελήνη είναι παντελώς ασαφές. Βάσει της Συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών για το Διάστημα του 1967, κανένα έθνος δεν μπορεί να διεκδικήσει κυριαρχία επί της Σελήνης ή άλλων ουράνιων σωμάτων.

Επίσης, η Συμφωνία για τη Σελήνη του 1979 ορίζει ότι κανένα τμήμα της «δεν θα γίνει ιδιοκτησία οποιουδήποτε κράτους, διεθνούς διακυβερνητικού ή μη οργανισμού, εθνικού οργανισμού ή οποιουδήποτε φυσικού προσώπου». Αλλά δεν έχει επικυρωθεί ούτε από τις ΗΠΑ, ούτε από Ρωσία και Κίνα.

Επιπλέον, οι Ηνωμένες Πολιτείες ανακοίνωσαν το 2020 τις «Συμφωνίες Αρτεμις», στις οποίες προσχώρησαν δεκάδες κράτη -ανάμεσά τους και η Ελλάδα το 2024-, αποκτώντας δικαίωμα συμμετοχής και στο Πρόγραμμα Artemis που είχε ανακοινώσει νωρίτερα η NASA.

Στόχος των συμφωνιών είναι η εξερεύνηση, για ειρηνικούς σκοπούς, της Σελήνης, του Αρη και των άλλων πλανητών, αστεροειδών και άλλων ουρανίων σωμάτων. Και σε πρώτη φάση, η αξιοποίηση του υφιστάμενου διεθνούς διαστημικού δικαίου με τη δημιουργία «ζωνών ασφαλείας» γύρω από εγκατεστημένο εξοπλισμό στη Σελήνη.

Χαρακτηρίζουν τα σημεία ως τοποθεσίες εξαιρετικής επιστημονικής σημασίας (SESI), αλλά δεν αναφέρουν τίποτα για την προστασία των χώρων, πέραν εκείνων που παρουσιάζουν επιστημονικό ενδιαφέρον. Ρωσία και Κίνα βεβαίως δεν έχουν προσχωρήσει σε αυτές τις συμφωνίες.

Οι δυσκολίες

Στην επικείμενη αποστολή θα καταρριφθούν πολλά ρεκόρ:

■ O «SLS» θα γίνει ο ισχυρότερος πύραυλος επανδρωμένης αποστολής.
■ Το τετραμελές πλήρωμα του «Orion» θα είναι το πολυπληθέστερο που θα έχει ταξιδέψει ποτέ μέχρι τη Σελήνη. Οι αποστολές «Apollo» ήταν τριμελείς.
■ Η Κριστίνα Κοχ θα γίνει η πρώτη γυναίκα αστροναύτης, ο Βίκτορ Γκλόβερ ο πρώτος μη λευκός άνδρας και ο Καναδός Τζέρεμι Χάνσεν ο πρώτος μη Αμερικανός που θα έχουν ταξιδέψει στη Σελήνη.
■ Απαντες θα βρεθούν στη μεγαλύτερη απόσταση που ταξίδεψε ποτέ άνθρωπος από την επιφάνεια της Γης, πάνω από 400.000 χιλιόμετρα.
■ Επιστρέφοντας, το «Orion» θα εισέλθει στη γήινη ατμόσφαιρα με την τρομακτική ταχύτητα των 40.000 χλμ./ώρα.

Στην κορυφή του πυραύλου «SLS» βρίσκεται το διαστημόπλοιο «Orion», μια κάψουλα φιλοξενίας των αστροναυτών, διαστάσεων 5Χ3 μέτρων, σχήματος κωνικού και επίπεδης κορυφής. Είναι κατασκευασμένο με ενισχυμένη θερμική ασπίδα για να αντέχει στις ακραίες θερμοκρασίες της επανεισόδου στην ατμόσφαιρα της Γης και διαθέτει συστήματα προστασίας των πληρωμάτων από την ακτινοβολία και τις συνθήκες του βαθέος Διαστήματος.

Λίγο μετά την εκτόξευση και το ξεκίνημα του δεκαήμερου ταξιδιού τους, μόλις βρεθούν με ασφάλεια σε τροχιά, οι αστροναύτες θα δοκιμάσουν τα βασικά συστήματα υποστήριξης ζωής του «Orion», όπως αέρα, νερό, εξοπλισμό ασφαλείας, αλλά και τον χειρισμό του. Αυτό θα περιλαμβάνει χειροκίνητη πτήση της κάψουλας σε τροχιά γύρω από τη Γη για να εξασκηθούν στην καθοδήγηση και την ευθυγράμμιση του διαστημόπλοιου για μελλοντικές προσσεληνώσεις.

Το πλήρωμα θα εργάζεται σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Θα ενεργεί επίσης ως υποκείμενο σε ιατρικές εξετάσεις. Κατά την τέταρτη ημέρα της πτήσης, οι Γκλόβερ, Κοχ και Χάνσεν θα επιδείξουν διαδικασίες ΚΑΡΠΑ στο Διάστημα. Οι Γουάιζμαν και Γκλόβερ θα ελέγξουν μερικά από τα ιατρικά κιτ του «Orion»: θερμόμετρο, πιεσόμετρο, στηθοσκόπιο και ωτοσκόπιο.

Αντιμετώπιση προβλημάτων

Αναλόγως των προβλημάτων που ενδέχεται να προκύψουν, η ομάδα θα κληθεί να αποφασίσει αν θα επιστρέψει στη Γη. Οσο βρίσκεται κοντά της, η επιστροφή είναι σχετικά απλή. Το Κέντρο Ελέγχου της αποστολής πρέπει να είναι απολύτως βέβαιο πριν δώσει το πράσινο φως για τον ελιγμό που ονομάζεται «εκτόξευση για διασεληνιακή τροχιά».

Πρακτικά, τότε θα ενεργοποιηθεί στο «Orion» ο κύριος κινητήρας, που θα του δώσει τη δυνατότητα να ξεφύγει από τη γήινη βαρύτητα και να ξεκινήσει το ταξίδι προς τη Σελήνη. Μόλις αυτό συμβεί, η ξαφνική επιστροφή δεν θα είναι εύκολη ούτε γρήγορη.

Η ακτινοβολία αποτελεί βασικό λόγο ανησυχίας, καθώς ο Ηλιος μπορεί να εκτοξεύει επιβλαβή σωματίδια. Οι αστροναύτες θα φέρουν «δοσομετρητή» ακτινοβολίας στην οποία θα εκτίθενται. Επίσης, σε περίπτωση ηλιακής καταιγίδας θα εισέλθουν στο καταφύγιο ακτινοβολίας που βρίσκεται κάτω από το δάπεδο του σκάφους.

Για την προστασία τους κατά την εκτόξευση και την επανείσοδο στη γήινη ατμόσφαιρα, αλλά και ως ζωτικής σημασίας προστασία σε περίπτωση που προκύψει πρόβλημα με την κάψουλα, υπάρχουν οι φωτεινές πορτοκαλί διαστημικές στολές τους, οι «Orion Crew Survival System» (OCSS). Βρίσκονται υπό πίεση και διαθέτουν ενσωματωμένα συστήματα υποστήριξης της ζωής. Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης και εφόσον τις φορέσουν άμεσα, θα μπορούν να κρατηθούν ζωντανοί για έως και έξι ημέρες ώστε να επιστρέψουν στη Γη.

Επίσης, οι αστροναύτες, ενώ θα πετούν πίσω από τη Σελήνη, θα χάσουν την επικοινωνία με τη Γη για 30-50 λεπτά. Με την αποκατάσταση της επικοινωνίας τους με το Κέντρο Ελέγχου, θα ξεκινήσει το ταξίδι της επιστροφής, που θα διαρκέσει άλλες τέσσερις ημέρες.

Οι παρατηρήσεις

Το πλήρωμα θα προχωρήσει σε πολύωρες παρατηρήσεις χρησιμοποιώντας φορητές κάμερες Nikon, καταγράφοντας προφορικές περιγραφές και δημιουργώντας σκίτσα και σημειώσεις σε tablets. Παρότι πολλοί σεληνιακοί στόχοι είναι μεγάλοι ή εύκολα αναγνωρίσιμοι, οι επιστήμονες ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για λεπτές διαφοροποιήσεις στο χρώμα, στον φωτισμό και το ανάγλυφο, στοιχεία που η ανθρώπινη αντίληψη μπορεί να αποδώσει με τρόπους ενδεχομένως πληρέστερους από τα όργανα.

Θα βλέπουν τη Σελήνη περίπου στο μέγεθος μιας μπάλας του μπάσκετ που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής, αναφέρεται σε σχετικό report της ΝΑSΑ. Το τελικό σχέδιο παρατηρήσεων θα μεταφορτωθεί μετά την εκτόξευση, όταν επιβεβαιωθεί η ακριβής τροχιά του σκάφους.

Οι αστροναύτες

Ο διοικητής της αποστολής «Artemis II» Ριντ Γουάιζμαν, πιλότος του Πολεμικού Ναυτικού και μηχανικός από τη Βαλτιμόρη, επιλέχθηκε ως αστροναύτης από τη NASA το 2009 και υπηρέτησε ως μηχανικός πτήσης στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό το 2014. Εργάστηκε σε προγράμματα πτητικών δοκιμών των F-35 Lightning II, F-18 και FA-18F Super Hornet.

Ο πιλότος της αποστολής, Βίκτορ Τζ. Γκλόβερ Τζούνιορ, είναι επίσης πλοίαρχος του Πολεμικού Ναυτικού. Επιλέχθηκε ως αστροναύτης το 2013, ενώ υπηρετούσε ως νομοθετικός συνεργάτης στην Αμερικανική Γερουσία. Κατάγεται από την Καλιφόρνια. Επιλέχθηκε το 2013 ως αστροναύτης από τη ΝΑSΑ, ενώ πέρασε 168 ημέρες στον διαστημικό σταθμό, ολοκληρώνοντας 4 διαστημικούς περιπάτους.

Η μηχανικός της αποστολής (Ειδικός Αποστολής Ι) Κριστίνα Κοχ έχει σημειώσει ρεκόρ μεγαλύτερης σε διάρκεια διαστημικής πτήσης από γυναίκα, παραμένοντας επί 328 ημέρες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό το 2019. Γι’ αυτή την αποστολή μάλιστα πέταξε με τον ρωσικό πύραυλο «Soyuz», έχοντας εκπαιδευτεί εκτενώς στη Ρωσία.

Το 2013 επιλέχθηκε ως αστροναύτης της ΝΑSΑ. Τέλος, ο 50χρονος Καναδός Τζέρεμι Χάνσεν ήταν πιλότος μαχητικού αεροσκάφους και φυσικός πριν ενταχθεί στην Καναδική Διαστημική Υπηρεσία (CSA) το 2009. Είναι ο πρώτος Καναδός που ηγήθηκε της εκπαίδευσης αστροναυτών στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον της ΝΑSΑ.

Ο πλούτος

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες η σεληνιακή έρευνα αποκάλυψε μια πιο βαθιά εικόνα της Σελήνης. Στους βαθείς κρατήρες του σεληνιακού εδάφους υπάρχουν αποθέσεις πάγου, πηγή νερού, οξυγόνου και υδρογόνου, που προορίζεται ως καύσιμο είτε για λειτουργία εγκαταστάσεων στη Σελήνη είτε για πτήσεις προς τον Αρη.

Στο έδαφος και το υπέδαφος υπάρχουν άφθονοι πολύτιμοι πόροι, όπως Ηλιο-3, σπάνιο στη Γη, και μέταλλα όπως τιτάνιο, αλουμίνιο, χρυσός, πλατίνα, παλλάδιο, κοβάλτιο, σίδηρος, νικέλιο, αλλά και ουράνιο. Ακόμη, μέταλλα σπανίων γαιών όπως σκάνδιο, ύττριο και 15 λανθανίδες, που χρησιμεύουν στις έξυπνες τεχνολογίες, στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, στα smartphones και στην ιατρική τεχνολογία.

Δεν είναι λοιπόν περίεργο που διαστημικές υπηρεσίες και ιδιωτικές εταιρείες σχεδιάζουν βάσεις, επιστημονικά πειράματα και εξορυκτικές δραστηριότητες στο Φεγγάρι.

Ο ρεγόλιθος, ή αλλιώς η σεληνιακή σκόνη, θα μπορούσε να εξορυχθεί για την παραγωγή Ηλίου-3, που χρησιμοποιείται σε σαρωτές ασφαλείας για την ανίχνευση νετρονίων από πυρηνικές βόμβες ή λαθραία διακινούμενα ραδιενεργά υλικά. Το Ηλιο-3, όμως, έχει και ισχυρές ψυκτικές ικανότητες. Google, Amazon και IBM το χρησιμοποιούν για να φέρουν τους κβαντικούς υπολογιστές σε θερμοκρασίες κοντά στο μηδέν, όπου λειτουργούν πιο αποτελεσματικά.

Κυριότερος στόχος είναι η χρησιμοποίησή του ως καύσιμο για την παραγωγή ενέργειας μέσω σύντηξης, η οποία δεν θα παράγει ακτινοβολία. Η ΝΑSΑ επικαλείται εκτιμήσεις για την ύπαρξη ενός εκατομμυρίου τόνων Ηλίου-3 στη Σελήνη. Θα μπορούσε να παρέχει πυρηνική ενέργεια σε έναν αντιδραστήρα σύντηξης χωρίς επικίνδυνα απόβλητα, καθώς δεν είναι ραδιενεργό, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος.

Ηδη η εταιρεία Interlune έχει υπογράψει συμβόλαια με το υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ και την ιδιωτική εταιρεία Μαybell κατασκευής συστημάτων ψύξης για κβαντικούς υπολογιστές, για την πιλοτική προσπάθεια εξόρυξης, με αποστολή ενός εκσκαφέα στο Φεγγάρι το 2029.

Αλλες, επίσης σοβαρές startups εταιρείες, όπως οι Starpath και iSpace, αναπτύσσουν σχέδια και τρόπους εκμετάλλευσης του νερού και των ορυκτών στη Σελήνη για την παραγωγή προωθητικού υλικού για πυραύλους ή την κατασκευή δομών εκεί.

Ανταγωνισμός

Χώρες-διαστημικές δυνάμεις και επιχειρήσεις υψηλού βεληνεκούς «βλέπουν» τεράστιες ευκαιρίες στη Σελήνη.
Καταρχάς, στοιχείο «φονικού ανταγωνισμού» μεταξύ των Μασκ και Μπέζος αποτελεί η επιλογή του διαστημόπλοιου που θα προσσεληνώσει το πλήρωμα της «Artemis IV» το 2028. Η SpaceX του Μασκ έχει αναδειχθεί πρωτοπόρος στην κούρσα για την ανάπτυξή του. Αλλά η Blue Origin του Μπέζος εξασφάλισε πρόσφατα συμβόλαιο 3,4 δισ. δολαρίων για την ανάπτυξη του ανθρώπινου σεληνιακού εκτοξευτή «Artemis V».

Ακόμη, Κίνα και Ρωσία ανακοίνωσαν ότι θα ξεκινήσουν κοινές διαστημικές ρομποτικές και ενδεχομένως με μικρό πλήρωμα αποστολές στις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Ενώ ήδη εργάζονται από κοινού για έναν αντιδραστήρα σύντηξης στη Σελήνη μέχρι το 2035, σύμφωνα με το Reuters.

Ρομποτικά οχήματα

Καθώς πάντως όλες οι διαστημικές υπηρεσίες προετοιμάζονται για την «κατάκτηση» του δορυφόρου, αρχίζει να διαμορφώνεται και η έννοια της «οικονομίας της Σελήνης». Οι διαστημικές υπηρεσίες ήδη δημιουργούν αλυσίδες εφοδιασμού για να υποστηρίξουν διαστημικές αποστολές χωρίς ταξίδια επιστροφής, στοχεύοντας σε μελλοντικούς οικισμούς στον δορυφόρο. Αυτή η αναπτυσσόμενη οικονομία εκτιμάται ότι θα αγγίξει τα 170 δισ. δολάρια σε βάθος εικοσαετίας.

Οι ΗΠΑ έχουν ήδη δηλώσει ότι υποστηρίζουν την ταχεία κλιμάκωση της οικονομικής δραστηριότητας στη Σελήνη από κυβερνήσεις, διαστημικές υπηρεσίες και ιδιωτικές εταιρείες, στους τομείς των επικοινωνιών, πλοήγησης, μεταφοράς και εφοδιαστικής για την περαιτέρω υποστήριξη διαστημικών αποστολών και ρομποτικής.

Αυτές οι βιομηχανίες θα υποστηρίξουν π.χ. τις προσπάθειες εξόρυξης στη Σελήνη. Σύμφωνα με έκθεση της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, οι επιστήμονες θα χρησιμοποιούν τελικά τη μέθοδο in situ χρήσης πόρων (ISRU), δηλαδή τοπικών πόρων, για να υποστηρίξουν την εξόρυξη και τη λειτουργία άλλων βιομηχανιών και όχι υλικά προερχόμενα από τη Γη.

Οι αμερικανικές εταιρείες Astrobotic Technology, διαστημικής ρομποτικής και Intuitive Machines, εξερεύνησης του Διαστήματος, ηγούνται της ανάπτυξης μη επανδρωμένων ρομποτικών οχημάτων προσεδάφισης για την οικονομική μεταφορά αγαθών και υπηρεσιών στη Σελήνη.

Lockheed Martin και General Motors κατασκευάζουν από κοινού σεληνιακά ρόβερ υψηλής απόδοσης που τροφοδοτούνται από μπαταρίες, ενώ ο τεχνολογικός γίγαντας Nokia στοχεύει να μεταφέρει συνδεσιμότητα στο Διαδίκτυο 5G στη Σελήνη.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Getty images / Ideal image