Σαν σήμερα, το 1984, ο Ρώσος προγραμματιστής Αλεξέι Παζίτνοφ παρουσιάζει το βιντεοπαιχνίδι που πρόκειται να καθηλώσει την γενιά των 80ς. Το τέτρις. Ο Παζίτνοφ δημιούργησε το παιχνίδι κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.
Το εμπνεύστηκε από τα παιχνίδια που συνήθιζε να παίζει σε μικρή ηλικία, το κλασικό παζλ και το πεντόμινο που είναι ένα και αυτό ένα είδος παζλ με συνθέσεις ορθογωνίων σε πέντε διαφορετικά χρώματα. Η ονομασία του προέρχεται από το ελληνικό αριθμητικό πρόθημα «τέτρα-» και τη λέξη «τένις».
Η απλότητα και η ευχρηστία του τέτρις ήταν το κλειδί που το κατέστησε πολύ σύντομα δημοφιλές σε όλο τον κόσμο. Ο Παζίτνοφ έχει δηλώσει χαρακτηριστικά πως: «Το πρόγραμμα δεν ήταν περίπλοκο. Δεν υπήρχε σκορ, ούτε επίπεδα. Όμως είχα ξεκινήσει να το παίζω και δεν μπορούσα να σταματήσω».
Στόχος του παιχνιδιού ήταν ο παίκτης να στοιβάξει τα τουβλάκια που έπεφταν ώστε να μην φτάσουν στην κορυφή και χάσει. Κάθε φορά που δημιουργούσε μια οριζόντια γραμμή, εξαφανιζόταν και το παιχνίδι παρατεινόταν.
Η μεγάλη επιτυχία του τέτρις έγκειται στο γεγονός πως εξακολουθεί να παίζεται σε ψηφιακή μορφή από εκατομμύρια χρηστών ανά τον κόσμο, μέχρι και σήμερα. Εξάλλου έρευνες έχουν αποδείξει πως το διάσημο και διαχρονικό αυτό παιχνίδι, δεν αποτελεί μόνο διέξοδο ψυχαγωγίας και χαλάρωσης για τους παίχτες, αλλά και τρόπος εξάσκησης του εγκεφάλου τους.
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας