«Δεν θα έπρεπε να ζω με τη μαμά μου, ούτε κάνω σεξ»: Μια 23χρονη εξομολογείται την κρίση της σύγχρονης ενηλικίωσης

Όταν η Πέρι Φρίντμαν αποφοίτησε από το κολέγιο τον Μάιο του 2024, είχε ήδη βρει ένα διαμέρισμα στην κομψή Upper West Side της Νέας Υόρκης. Δεν είχε δουλειά, αλλά το πατρικό της ήταν ένα από εκείνα τα προπολεμικά αρχοντικά κτίρια, κρυμμένο ανάμεσα στα δέντρα ενός ήσυχου παράδρομου. Η Πέρι είχε καταφέρει να εξασφαλίσει μια θέση σε μια από τις πιο επιθυμητές γειτονιές μιας από τις πιο περιζήτητες πόλεις του κόσμου.

 
 
Ωστόσο, ως 23χρονη που βρισκόταν σε μια φάση που οι ψυχολόγοι αποκαλούν «παράταση της εφηβείας» ή «μεταβατική ενηλικίωση», η κατάστασή της δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή. «Δεν θα έπρεπε να ζω στο σπίτι με τη μαμά μου», εξομολογείται. «Επίσης, δεν κάνω σεξ».

Η Πέρι δεν είναι η μόνη. Ένας αριθμός ρεκόρ νέων από 18 έως 34 ετών ζει τώρα με τους γονείς του. Αν και για τα ελληνικά δεδομένα η διαμονή στο πατρικό είναι μια γνώριμη πραγματικότητα, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού η τάση αυτή εξελίσσεται σε μια πρωτόγνωρη κρίση, η οποία αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στην οικονομική αστάθεια, τα φοιτητικά δάνεια και τα αστρονομικά κόστη στέγασης. Τι συμβαίνει, όμως, στη ζωή των νέων ανθρώπων όσον αφορά τις σχέσεις και το σεξ όταν το παιδικό τους υπνοδωμάτιο γίνεται και πάλι η κύρια κατοικία τους;

Διαβάστε περισσότερα στο marieclaire.gr