Γιάννης Ξανθούλης: Είμαι μεγάλος άνθρωπος, ο Αρχάγγελος γυρίζει από πάνω μου

Σε άλλο σημείο, αναφέρθηκε και στην περίοδο συγγραφής του βιβλίου για τη ζωή της Μαρινέλλας, σημειώνοντας πως θα μπορούσε να αποτελέσει ακόμη και οδηγό μαγειρικής, καθώς περνούσαν πολλά μεσημέρια μαζί, τρώγοντας και συζητώντας. Το βιβλίο με τον τίτλο «Μαρινέλλα - Οι νύχτες που έγιναν μεσημέρια», όπως εξήγησε ο Γιάννης Ξανθούλης, δεν αποτελεί βιογραφία της σπουδαίας ερμηνεύτριας, που έφυγε τον Μάρτιο από τη ζωή στα 87 της χρόνια.

Παράλληλα, δήλωσε ότι οι στιχομυθίες του με τη Μαρινέλλα δεν αφορούσαν αποκλειστικά σε επιτυχίες και τραγούδια που ερμήνευσε, μίας και ο συγγραφέας ανέφερε ότι δεν είναι φανατικός αυτών των κομματιών: «Το βιβλίο είναι για τη Μαρινέλλα, αλλά δεν είναι βιογραφία, γιατί εγώ δεν είμαι βιογράφος. Ήθελε η Μαρινέλλα να γράψουμε ένα βιβλίο βιογραφικό. Η Μαρινέλλα ήταν φίλη μου. Καθίσαμε λοιπόν και τρώγαμε. Θα μπορούσε να είναι ένα βιβλίο οδηγός μαγειρικής, γιατί ατελείωτα μεσημέρια τρώγαμε και τα λέγαμε. Καθόμασταν, μιλούσαμε για άλλα πράγματα. Ούτε για τραγούδια. Εγώ δεν είμαι εξάλλου και θιασώτης τόσο φανατικός αυτών των τραγουδιών, αυτού του είδους των τραγουδιών. Δεν ακούω τραγούδια. Εγώ νομίζω αγριεύομαι πια με τις μουσικές. Δεν θέλω, θέλω φυσικούς ήχους. Οπότε, λέω ότι “Μαρινέλλα, στα τραγούδια θα ακούμε μόνο φυσικούς ήχους”. Μου λέει “τι εννοείς;”. Λέω “καζανάκια, κουτάλια, τον ήχο των κουταλιών, των πιρουνιών”. Συμφωνούσε και περάσαμε θαύμα».