Στο νέο της βιβλίο με τίτλο
«You With the Sad Eyes», που κυκλοφορεί στις 3 Μαρτίου, η
Κριστίνα Άπλγκεϊτ καταγράφει με ωμή ειλικρίνεια τη ζωή της, αναφερόμενη στη διάγνωση με σκλήρυνση κατά πλάκας, στις κακοποιητικές σχέσεις που βίωσε και στα δύσκολα χρόνια της παιδικής της ηλικίας στο Λος Άντζελες.
Η 54χρονη ηθοποιός, η οποία διαγνώστηκε με σκλήρυνση κατά πλάκας το 2021, περιγράφει πώς η καθημερινότητά της έχει αλλάξει, καθώς περνά μεγάλο μέρος της ημέρας στο κρεβάτι λόγω των έντονων πόνων. Μητέρα της 15χρονης Σέιντι, την οποία έχει αποκτήσει με τον σύζυγό της, μουσικό Μάρτιν ΛεΝόμπλ, εξηγεί ότι προσπαθεί να διατηρεί όσο το δυνατόν περισσότερες στιγμές με την κόρη της.
«Θέλω να τη πηγαίνω εγώ· είναι το αγαπημένο μου πράγμα να κάνω. Είναι ο μόνος χρόνος που έχουμε μαζί οι δυο μας», αναφέρει.
«Λέω στον εαυτό μου: “Απλώς πήγαινέ τη με ασφάλεια και γύρνα σπίτι για να μπορέσεις να ξαναμπείς στο κρεβάτι”. Και αυτό κάνω».
Στην αυτοβιογραφία της ανατρέχει επίσης στην παιδική της ηλικία στη γειτονιά Laurel Canyon του Λος Άντζελες, περιγράφοντας ένα περιβάλλον αστάθειας, με κακοποίηση και εξάρτηση. Μιλά για τη μητέρα της, Νάνσι Πρίντι, και για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μεγαλώνοντας σε μονογονεϊκή οικογένεια.
«Νομίζω ότι είχα κάπως τη χειρότερη κατάσταση από τα 3 έως τα 7, αλλά υπήρχαν πράγματα σαν κι αυτά σε όλα μας τα σπίτια. Μονογονεϊκές μητέρες, άνδρες που έμπαιναν και έβγαιναν, ναρκωτικά. Είναι πάντα ωραίο να βλέπεις τη μαμά σου να κλαίει στο πάτωμα και να μην σε φροντίζει κανείς», σημειώνει.
Παρά την επαγγελματική της επιτυχία, με τον ρόλο της Κέλι Μπάντι στη σειρά «Married… With Children» να την καθιερώνει από νεαρή ηλικία, αναφέρει ότι στην προσωπική της ζωή βρέθηκε σε μακροχρόνια κακοποιητική σχέση.
«Η μαμά μου πάντα έλεγε: “Δεν γνώρισα ποτέ έναν τοξικομανή που να μη μου αρέσει”. Και κάπως έτσι λειτουργούσα κι εγώ. Δεν ήμουν ποτέ με κάποιον που να είχε μια κανονική δουλειά. Ήμουν πάντα με αυτά τα “σπασμένα πουλιά” που ήθελα να διορθώσω. Πάντα πίστευα ότι μπορούσα να το κάνω. Και ξέρετε κάτι; Δεν μπορείς. Είναι σαν να μπορώ να αποτελέσω ένα μάθημα για κάποιον», αναφέρει.
Η Άπλγκεϊτ, που έχει μιλήσει ανοιχτά και για τη μάχη της με τον καρκίνο του μαστού, σημειώνει ότι το βιβλίο της δεν έχει στόχο να λειτουργήσει ως
«εγχειρίδιο έμπνευσης», αλλά ως μια ειλικρινής αποτύπωση της πορείας της.
«Είναι για ένα μικρό κορίτσι με θλιμμένα μάτια που κατέληξε να γίνει η Κριστίνα Άπλγκεϊτ», λέει.
«Και εξακολουθεί να έχει αυτά τα θλιμμένα μάτια. Αλλά είναι ένας πιο δυνατός, διαφορετικός, ανθεκτικός άνθρωπος. Και αυτή είναι ουσιαστικά η ιστορία μου».