Μύκονος: Το χρυσό δαχτυλίδι της Φτελιάς, ο Μπαπέ πρώτο τραπέζι καμπαρέ και οι σαμπάνιες στην άμμο της Ψαρούς
Μια εντυπωσιακή καλλονή κλαίει ακόμη για το κόσμημα που της έφυγε από το δάχτυλο και δεν βρέθηκε ποτέ - Ο Κιλιάν Μπαπέ θαύμασε τις ωραιότερες χορεύτριες του νησιού και οι Moët ανοίγονται στην άμμο
Το περασμένο Σάββατο ο αέρας που φυσούσε στην Φτελιά της Μυκόνουέκανε την υπόθεση μπάνιο δύσκολη, ακόμη και στο προστατευμένο Alemagou, όμως μια εντυπωσιακή νεαρή τον αψήφησε και βούτηξε.
Όταν βγήκε και σκουπίστηκε με την πετσέτα της, πέρασαν λίγα λεπτά πριν καταλάβει ότι έχασε το χρυσό δαχτυλίδι που φόραγε, το οποίο γλίστρησε από το χέρι της και χάθηκε.
Οι φωνές της αναστάτωσαν την παρέα της, και για την επόμενη μια ώρα οι άνδρες που τις συνόδευαν βούτηξαν αρκετές φορές ψάχνοντας να το βρουν, ενώ η κοπέλα μαζί με μια φίλη της παρακολουθούσαν. Το δαχτυλίδι δεν βρέθηκε ποτέ και το γνωστό beach restaurant με την boho αισθητική επέστρεψε στους γνωστούς ρυθμούς του.
ΒΙΝΤΕΟ
Ρυθμοί εντελώς αντίθετοι με την επιλογή του Κιλιάν Μπαπέκαι των φίλων του να βγουν βράδυ στην Χώρα της Μυκόνουγια να πάνε στο επίσημο opening του Lio από τον όμιλο του Pasha.
Κλείσιμο
Ο στράικερ της Παρί Σεν Ζερμένθαύμασε τις ωραιότερες ίσως χορεύτριες που έχει δει το νησί τα τελευταία χρόνια, οι οποίες σε τακτά χρονικά διαστήματα περιφέρονται ανάμεσα στα τραπέζια των πελατών.
Πελάτες που λίγες ώρες πριν ανοίγουν σαμπάνιες στην άμμο των διάσημων beach restaurants του νησιού χωρίς να υπολογίζουν τις τιμές στο ανεξάρτητο αυτό... «κρατίδιο», όπου τα ελικόπτερα πάνε κι έρχονται καθημερινά.
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.
