Γιάννης Σερέτης

Να ξεκινήσουμε από τα... βασικά. Θα μπορούσε να έχει αποβληθεί ο Σαντίνο Αντίνο με απευθείας κόκκινη για τάκλιν στο 60' (πήρε κίτρινη από τον Ευαγγέλου) ή με δεύτερη κίτρινη στο 73' επειδή σήκωσε το πόδι ψηλά στο κεφάλι αντιπάλου; Ασφαλώς θα μπορούσε! Σίγουρα αν είχαν συμβεί αυτές οι φάσεις από αντίπαλο, ο Παναθηναϊκός θα διαμαρτυρόταν. Πάμε παρακάτω: Ηταν πέναλτι στο απλωμένο χέρι του Ζούλεβιτς στο 94'; Ασφαλώς. Ηταν το δεύτερο “δώρο” του Ηρακλή στον Παναθηναϊκό. Το καθοριστικό για το τελικό 1-2. Το πρώτο δώρο ήταν η ισοφάριση του Ντέσερς από το «τσαφ» του Ρος για την ισοφάριση του Τριφυλλιού στο 56'. Εδώ που τα λέμε, με τόσο καλή απόδοση, μόνο με «δώρα» από σφάλματα του αντιπάλου θα μπορούσε να «αποδράσει» από το Καυταντζόγλειο ο Παναθηναϊκός. Κι όταν νικά ακόμα και με κακή απόδοση, τα σημάδια είναι θετικά για τίτλο!

Ο Νίστρουπ δεν κρύφτηκε. Είπε σωστά ότι ο Παναθηναϊκός ήταν τυχερός. Οτι ήταν η χειρότερη (“πιο αδύναμη”) εμφάνισή του μετά το ντέρμπι του Φαλήρου εναντίον του Ολυμπιακού. Δεν εξήγησε απόλυτα το γιατί. Δεν εξήγησε τους λόγους της εμφάνισης ο Δανός κόουτς. Αρκέστηκε στις... διαπιστώσεις. Και εστίασε στη νοοτροπία νικητή που έδειξε η ομάδα του επειδή διεκδίκησε τη νίκη μέχρι το τελευταίο λεπτό, στην πρώτη εφετινή «ανατροπή» (1-2 από 1-0) και στη μεγάλη στήριξη από τους οπαδούς του Τριφυλλιού οι οποίοι όντως βοήθησαν πολύ την ομάδα τους σε καλή βραδιά.

Ηταν πολλοί οι λόγοι της κακής απόδοσης του Τριφυλλιού. Κατ' αρχάς ο Ηρακλής έπαιξε με τρεις στόπερ και πολυπρόσωπη μεσαία γραμμή. Εγκλώβισε Τεττέη – Ντέσερς, έκοψε τις κάθετες πάσες και τους συνδυασμούς από τον άξονα. Περιόρισε πάρα πολύ τον Αντίνο, καθώς ο Βούρος έδινε πολύτιμες βοήθειες στον Σόρια και δεν είχε πρόβλημα με τον Ταμπόρδα που προσπάθησε να κινηθεί μεταξύ των γραμμών. Ελειψε πολύ η ενέργεια του Κάνγκουα, έλειψαν οι ιδέες του Ουναϊ. Λούζα και Καμαρά δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του ματς. Ο Παναθηναϊκός δεν είχε (κυριολεκτικά!) ούτε έναν με καλή απόδοση άνω του μέσου όρου του, εκτός από τον MVP, Γιώργο Κυριακόπουλο, ο οποίος μπήκε στο 46' και πρόλαβε σε ένα ημίχρονο να δώσει μία ασίστ και να κερδίσει το καθοριστικό πέναλτι στο 94' που μετέτρεψε σε γκολ α λα... Στράτος Αποστολάκης ο Ντάβιντε Καλάμπρια.

Ηταν εμφανές για ακόμα μια φορά ότι ο «εκτός έδρας» Παναθηναϊκός έχει απόσταση και διαφορά από τον «εντός έδρας» Παναθηναϊκό κι αυτό πρέπει να προβληματίσει σοβαρά τον Νίστρουπ, διότι αν συνεχίσουν έτσι οι Πράσινοι, δεν θα αργήσουν οι απώλειες βαθμών μακριά από το ΟΑΚΑ. Δύσκολα νίκησε τον Λεβαδειακό μέχρι να αποβληθεί ο Συμελίδης στο 75', δύσκολα με 1-0 επικράτησε επί της Καλαμάτας και του Βόλου, πάρα πολύ δύσκολα νίκησε τον Ηρακλή. Κι ακόμα δεν έχει παίξει με τον ΟΦΗ και τον Αρη που έχουν «ευρωπαϊκές» φιλοδοξίες...


Ασφαλώς η νίκη του Παναθηναϊκού είναι από... χρυσάφι, διότι οι Πράσινοι ολοκλήρωσαν χωρίς... μισή απώλεια τον δεύτερο κύκλο του α' γύρου μετά την ήττα στον Πειραιά, πέρασαν από μια έδρα σκληρή, στην οποία ενδέχεται να χάσουν βαθμούς οι ανταγωνιστές τους και ασφαλώς θα έχουν ένα δεκαήμερο ανάπαυσης σώματος και μυαλού, καθώς από όλους τους «βασικούς» μόνο δύο κλήθηκαν στις εθνικές ομάδες: ο Τεττέη και ο Κάνγκουα! Ομως σε κάθε περίπτωση, εκτός από τους πανηγυρισμούς και το λογικό ενθουσιασμό για το απίθανο 9/10 στο πρωτάθλημα, ο Παναθηναϊκός καλείται να το αναλύσει καλά το ματς με τον Ηρακλή. Διότι ήταν τόσο λίγες οι καλές στιγμές του, ήταν τόσο πολλές οι δυσκολίες στη δημιουργία, που για πρώτη φορά εναντίον ασθενέστερου αντιπάλου κινδύνευσε να χάσει δικαίως βαθμούς...