Γιάννης Σερέτης

Θα μπορούσε να επικρατήσει με 4-1 ή με 5-1. Τελικά επικράτησε μόνο με 2-1, όπως κι εκείνη τη βραδιά εναντίον της Μπόρατς Μπάνια Λούκα, με τα διαδοχικά κερδισμένα πέναλτι του Ντέσερς. Χθες ο Νιγηριανός έμεινε στον πάγκο, όπως και ο Τεττέη με τον Καμαρά ενόψει του κυριακάτικου αγώνα με τον Ηρακλή. Μόνο τρεις αλλαγές. Και το σημαντικότερο: αναλλοίωτη, απαράλλακτη όλη η αμυντική γραμμή και όχι μόνο ο Πένια που… δεν βγαίνει ποτέ από την ενδεκάδα. Γιατί;

Διότι ο προπονητής έχει ακόμα τις ανασφάλειές του στην άμυνα. Και αποδείχθηκε ολόσωστη η εκτίμησή του, όχι μόνο διότι γνώριζε ότι η ΤΣΣΚΑ Σόφιας είναι μια ταλαντούχα επιθετικά ομάδα (μόνο επί του ΟΦΗ δεν έχει σκοράρει εφέτος εκτός έδρας), αλλά και επειδή ο Παναθηναϊκός δέχθηκε γκολ και στο ένατο εφετινό ευρωπαϊκό παιχνίδι του! Πάλι από στατική φάση (μετά από σκριν των Βούλγαρων στον Ντε Φράι) και αφού στο πρώτο ημίχρονο οι φιλοξενούμενοι είχαν δύο καλές στιγμές. Πόσα γκολ μπορούσε ο Παναθηναϊκός να πετύχει στο πρώτο μέρος; 4-5! Ελα, όμως, που ορισμένες φορές δεν… μπαίνει η άτιμη όπως στο Καζακστάν επί παραδείγματι, όπου διέλυσε με 5-1 την Καϊράτ που πήγε και πήρε ισοπαλία 1-1 στο Μπέργκαμο από την Αταλάντα!

Ηταν πολύ άστοχος ο Παναθηναϊκός εναντίον της βουλγαρικής ομάδας, αλλά και πάλι δεν κινδύνευσε με γκέλα. Ακόμα κι όταν άρχισε πάλι με ρεσιτάλ αστοχίας από τον Λιβάι Γκαρσία στο δεύτερο μέρος και… βάρεσε δυο «καμπανάκια» η ΤΣΣΚΑ. Σου δίνει πλέον μια σιγουριά ότι θα το βάλει ή θα τα… βάλει. Είτε λόγω ποιότητας, είτε λόγω πίεσης. Αυτό συνέβη και χθες. Μπήκε ο Τεττέη, τους ανακάτεψε παίρνοντας δυο – τρεις μπάλες, δημιούργησε τη φάση με τον Ταμπόρδα, το έβαλε με την… κοιλιά ο Αργεντινός! Σπάνιο γκολ! Κοιλιά, δοκάρι και μέσα! Εχει το ένστικτο του σκόρερ, έχει το χάρισμα του σκόρερ και το αποδεικνύει σε σταθερή βάση, ακόμα κι όταν η απόδοσή του δεν πιάνει υψηλά στάνταρντς, όπως χθες. Σκεφτείτε ότι έχει ήδη έξι γκολ εφέτος, ενώ ο Αντίνο έχει δύο και ο Λιβάι Γκαρσία έχει ένα (και πέντε «δοκάρια»!).

Εχασαν χθες γκολ ο καλός Αντίνο, ο φιλότιμος Ραστόντερ, κυρίως ο σούπερ κινητικός Λιβάι, που ήταν όμως και ο πιο άστοχος από τους μεσοεπιθετικούς του Παναθηναϊκού. Παρ’ όλα αυτά οι Πράσινοι έκαναν σχετικέ εύκολα το 3/3 διότι εναντίον ομάδων αυτού του επιπέδου, οι οποίες δεν μπορούν να πιέσουν το Τριφύλλι, όταν δεν «μιλά» η ποιότητα της ομάδας, μιλά η αντοχή, η ταχύτητα και η χημεία της. Γιατί το σημειώνουμε αυτό; Διότι χθες ο Παναθηναϊκός κατάφερε να επικρατήσει σε ένα ματς που μπορούσε να… σπάσει τα νεύρα των παικτών επειδή στο β’ μέρος (που δεν ήταν «χαοτικό» όπως το πρώτο σύμφωνα με τον Νίστρουπ) «έπνιξε» τον αντίπαλό του. Ετρεξε περισσότερο, μόχθησε περισσότερο, πήρε τις δεύτερες μπάλες, την έβαλε στην περιοχή της, κινδύνευσε μόνο σε μία κόντρα επίθεση των Βούλγαρων. Και τώρα έχει την πρόκριση στο τσεπάκι του και χρειάζεται δύο – τρεις βαθμούς επιπλέον για να «κλειδώσει» μια θέση στην οκτάδα και να «γλυτώσει» τον γύρο των play offs, όπως είχε κάνει πέρυσι και η ΑΕΚ, η οποία είχε τερματίσει στην Τρίτη θέση με 13 βαθμούς. Μπορεί και καλό για τον ίδιο θα ήταν να τα καταφέρει μονομιάς με νίκη στη Δανία επί της Νόρτζελαντ (25η με 2 βαθμούς), ώστε να μην έχει άγχος στα δύο τελευταία πολύ δύσκολα ματς εναντίον της Φράιμπουργκ εκτός έδρας (νίκη επί της Τραμπζοσπόρ του Σαλάχ στην Τουρκία) και της Μπράιτον που νίκησε στην Ισπανία τη Χετάφε και ακόμα δεν έχει δεχθεί γκολ.

Last but not least: συνηθίζουμε να μιλάμε και να γράφουμε περισσότερο για τους φορ, τους εξτρέμ και τους χαφ, αλλά αυτή τη φορά εναντίον της ΤΣΣΚΑ Σόφιας οι καλύτεροι του Παναθηναϊκού ήταν οι δυο ακραίοι μπακ του. Ο αεικίνητος Γιώργος Κυριακόπουλος που παίζει σερί παιχνίδια και χθες στήριξε καταπληκτικά την ανάπτυξη της ομάδας του και τον Αντίνο, αλλά και ο τούρμπο Ντάβιντε Καλάμπρια, ο οποίος παρά τις αμυντικές αρρυθμίες του στο α’ ημίχρονο, πέτυχε ένα γκολ βγαλμένο από play station, βρέθηκε επιπλέον δύο φορές κατάματα με το γκολ, έπαιξε πολύ ώριμα στο β’ ημίχρονο και έδειξε για ακόμα μια φορά πόσο καλύτερα μπορεί να αγωνιστεί συγκριτικά με την περυσινή, χαώδη για τον Παναθηναϊκό σεζόν…