paxinos01

Ένας γενναίος άνθρωπος

Δημήτρης Χ. Παξινός

Απόγονος του περίφημου Αποστόλη Σταύρακα «Πανάδα» που από τη Λευκάδα πέρασε στην ηπειρωτική Ελλάδα για να βοηθήσει στην αποτίναξη του τουρκικού ζυγού και αφού έλαβε μέρος σε πολλές μάχες, έπεσε μαχόμενος ηρωικά στην έξοδο του Μεσολογγίου.

Είχε την ατυχία, νέος τότε, παίζοντας με άλλα παιδάκια του χωριού να πέσει σε μία χειροβομβίδα που είχε ξεμείνει από τον καιρό του εμφυλίου πολέμου. Έζησε τελικά μετά από μάχη έξι μηνών. Ακοίμητος φρουρός δίπλα του ο παππούς του όλες τις μέρες διαβάζοντάς του καθημερινά ιστορία με συνέχειες. Έχασε όμως το δεξί του χέρι, σχεδόν από τον ώμο. Δεν το έβαλε όμως κάτω. Προσπάθησε να συνεχίσει τη ζωή του, όπως την είχε προγραμματίσει. Όχι ασφαλώς χωρίς δυσκολίες, τα πρώτα χρόνια. Ήταν όμως πάντοτε αισιόδοξος και πολύ φιλοσοφημένος.

Έγινε γραμματέας της Κοινότητας του χωριού που τότε ήταν κεφαλαιοχώρι ονομαστό. Συμμαθητής με τον τέως πρόεδρο της Βουλής Απόστολο Κακλαμάνη. Την έλεγαν και μικρή Μόσχα.

Είχε όμως την τύχη μέσα στην ατυχία του να γνωρίσει την αδελφή ενός φίλου του. Του άρεσε πολύ και αυτή όμως δεν πήγαινε πίσω. Ερωτεύτηκαν ο ένας τον άλλον. Μαθήτρια αυτή τότε στο Γυμνάσιο Λευκάδας, άριστη και ιδιαίτερα έξυπνη. Ήθελε όμως να μάθει γραφομηχανή και αυτός που προθυμοποιήθηκε, ήταν ο γραμματέας. Έμαθε λοιπόν γραφομηχανή παράλληλα με τα μαθήματά της και στο τέλος βρέθηκε παντρεμένη και εγκυμονούσα.

Ο Μπακάλος όμως, όπως ήταν το παρατσούκλι του, δεν της χάλαγε χατίρι. Σε χορούς, σε πανηγύρια πρώτος σε όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις συμμετείχαν και διασκέδαζαν. Τι κι αν ήταν λίγο μεγαλύτερος και με ένα χέρι; Έμαθε και να μαγειρεύει υπέροχα. Η ευτυχία καθρεφτιζόταν πάνω τους. Ο Αλέκος έξυπνος πολύ και ευαίσθητος εξυπηρετούσε τους πάντες. Έτσι λένε άλλαξε και τα πιστοποιητικά γέννησης κάποιων μεγαλοκοπέλων και τις έκανε νεότερες, της παντρειάς. Και καλοπαντρεύτηκαν. Μέχρι τάφο δικό του που είχε, τον παραχώρησε για ένα βουλευτή έντιμο, που όμως είχε ξεμείνει.

Διεκπεραίωνε τις δουλειές των γέρων χωρικών ακόμα και στην Λευκάδα. Πάντα πρόθυμος και με το χαμόγελο στα χείλη. Αλλά και με το χιούμορ, το καλαμπούρι. Γενναιόδωρος σε όλα. Ακόμα και τις ψήφους, όταν έρχονταν οι βουλευτικές εκλογές τις έδινε στους δικούς του ανθρώπους, λες και ήταν η θεά 2 της Ινδίας Κάλι με τα πολλά χέρια.

Συνταξιοδοτήθηκε από γραμματέας και βρέθηκε υποψήφιος δήμαρχος Καρυάς και τα κατάφερε. Για μια ακόμη φορά. Άξιος και σαν δήμαρχος, με πολλά έργα. Ήταν αποδεκτός και αγαπητός. Όποτε πήγαινα στην Λευκάδα τον συναντούσα και κάναμε πολύ παρέα. Το πρωί στο καφενείο με εναλλασσόμενη συντροφιά και συζήτηση περί τα πολιτικά. Το βράδυ όμως βγαίναμε παρέα και συζητούσαμε κάθε άλλο εκτός από πολιτική. Είχε πολύ καλή γνώση της ιστορίας και είχε και θαυμαστό μνημονικό και διηγιόταν ιστορίες από τα περασμένα με λεπτομέρειες. Και από κοντά αυτοσαρκαζόταν.

Αξιοπρεπής όσο λίγοι. Πραγματικός άρχοντας. Διακριτικότατος και γενναιόδωρος σε όλα. Κιμπάρης. Φιλιωμένος με τον θάνατο, τον διασκέδαζε. Δεν τον φοβόταν και σκόρπιζε άφθονο γέλιο γύρω απ’ αυτά. Και με ό,τι καταπιάστηκε το πέτυχε, ό,τι άλλοι δεν θα κατάφερναν αν είχαν και τα δύο χέρια ή περισσότερα. Γιατί είχε πείσμα, αποφασιστικότητα να ζει μια κανονική ζωή, πλούσια και αποδοτική και να προσφέρει απλόχερα στην κοινωνία την αγάπη του και το χιούμορ του. Ένας γενναίος άνθρωπος που ποτέ δεν παραπονέθηκε για τίποτα μέχρι το τέλος της ζωής του, που και αυτή ακόμα ήταν αξιοπρεπής και σύμφωνα με την φιλοσοφία του και την προγενέστερη ζωή του.

*Πρώην πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ

Μικρή Μόσχα, δημόσιο, πανηγύρια

Και κάπως έτσι ξαναήρθε η τουρκοκρατία και γίναμε Μικρό Μογκαντίσου.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία