Η περσινή χρονιά με τη Γκαζιαντέπ έφτανε και περίσσευε για να του χαρίσει το πρώτο συμβολαίο σε ομάδα Ευρωλίγκας, αλλά η τύχη ήταν συγχρόνως κι “ατυχία”, αφού έμελλε να είναι ο Παναθηναϊκός των υψηλών προσδοκιών. Αυτομάτως οι προσδοκίες όλων ήταν -και παραμένουν- μεγάλες και για τον ίδιο και το κριτήριο αυστηρό, πολύ περισσότερο μετά από τις πρώτες υπό του μετρίου εμφανίσεις.
Ο Μάρκους Ντένμον κάθε άλλο παρά… δαίμων ήταν στις πρώτες αγωνιστικές (1,8π. με 23,1% σουτ εντός πεδιάς και 50%β., 0,8ρ., 0,6ασ., 0,2κοψ., 0,4λ. σε 11′ από 1η μέχρι 5η αγων.) και παρά την εμπιστοσύνη του Τσάβι Πασκουάλ (4/5 στην αρχική 5άδα) ο τελευταίος είχε βρεθεί στη δύσκολη θέση να μη τον χρησιμοποιήσει καθόλου στη νίκη επί του Ολυμπιακού (62-70) στο ΣΕΦ.
“Πρώτη φορά που δεν παίζω στα 27 χρόνια της ζωής μου, αυτό με έκανε πιο πεινασμένο από ποτέ!!!” είχε γράψει ο ίδιος μία ημέρα αργότερα.
Η συνέχεια;
Έστω ερχόμενος από τον πάγκο αυτή τη φορά, είχε φορτώσει το καλάθι της Χίμκι (93-65) στο ΟΑΚΑ με 24 πόντους (1/3δίπ., 7/9τρίπ., 1/2β.), ενώ είχε και 3 ασίστ, 1 κλέψιμο και 1 λάθος σε 20:43.
Η απόδοσή του δεν ήταν ανάλογη στη συνέχεια (0,5π. με 9,1% σουτ εντός πεδιάς, 0,8ρ., 0,5ασ., 0,3κλ., 0,3κοψ. σε 8′ από 8η μέχρι 11η αγων.) και το δεύτερο DNP ήταν γεγονός στη νίκη επί της Αρμάνι Μιλάνο (80-72) στο ΟΑΚΑ, αλλά, όπως αποδείχθηκε, κάθε εμπόδιο για καλό (=”Έχω αντεπεξέλθει σε κάθε δύσκολη κατάσταση σε όλη μου τη ζωή”).
Με 7 διαδοχικούς πόντους στα τελευταία λεπτά με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ στο ΟΑΚΑ είχε βάλει το… χεράκι του στη νέα νίκη (89-76) του Παναθηναϊκού και το πήρε… σερί και με τον Ερυθρό Αστέρα (63-69) στη Hala Aleksandar Nikolic (16π. με 2/4δίπ., 2/6τρίπ., 6/6β., 1ρ., 1κλ., 2λ. σε 25:54).
Περισσότερα στο www.eurohoops.net
