Μία ιταλική εταιρεία τρισδιάστατης εκτύπωσης βοήθησε ένα ιταλικό νοσοκομείο να ανταπεξέλθει στις ελλείψεις του και να σώσει ζωές ασθενών με κορονοϊό σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), εκτυπώνοντας 100 βαλβίδες αναπνευστήρων μέσα σε 24 ώρες.
Το νοσοκομείο στην πόλη Μπρέσια είχε 250 ασθενείς με Covid-19 στη ΜΕΘ του, αλλά όχι αρκετά ανταλλακτικά (βαλβίδες) για τους αναπνευστήρες του. H εταιρεία τροφοδοσίας δήλωσε αδυναμία να καλύψει την αυξημένη ζήτηση τόσο γρήγορα.
Τότε η εταιρεία τεχνολογίας Issinova του Μιλάνου -μετά από παρέμβαση δημοσιογράφου- έφερε έναν τρισδιάστατο εκτυπωτήστο νοσοκομείο, σχεδίασε άμεσα μέσα σε μόνο τρεις ώρες το πρωτότυπο μίας νέας βαλβίδας για μάσκα οξυγόνου και τη δοκίμασε μαζί με τους γιατρούς σε έναν ασθενή. Αφού υπήρξε η διαβεβαίωση ότι δούλευε καλά, στη συνέχεια η εταιρεία εκτύπωσε τρισδιάστατα μία παρτίδα νέων βαλβίδων.
Αρχική (αριστερά) και εκτυπωμένη βαλβίδα (δεξιά)
Η νέα βαλβίδα (κάθε μία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για έως οκτώ ώρες και μετά χρειάζεται αντικατάσταση) χρειάζεται περίπου μία ώρα για να εκτυπωθεί και κοστίζει λιγότερο από ένα ευρώ η μία. Την Issinova άρχισε να βοηθά και μία άλλη τοπική εταιρεία τρισδιάστατης εκτύπωσης, η Lonati. Ήδη ένα δεύτερο ιταλικό νοσοκομείο ζήτησε και αυτό εκτυπωμένες βαλβίδες για αναπνευστήρες.
«Δεν έχουμε κοιμηθεί για δύο ημέρες. Προσπαθούμε να σώσουμε ζωές», δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Isinnova, Κρίστιαν Φρακάσι, σύμφωνα με το BBC.
Στην εποχή του κορωνοϊού, που οι γραμμές παραγωγής και οι αλυσίδες τροφοδοσίας μπορούν να επηρεαστούν λόγω των περιοριστικών μέτρων, η επιτόπια τρισδιάστατη εκτύπωση μπορεί να δώσει λύσεις στον τομέα της υγείας, αλλά και πέρα από αυτόν σε άλλα πεδία, όπου μπορεί να σημειωθούν ελλείψεις.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.