Οι άγνωστες ιστορίες του Κλάιβ Ντέιβις: Όταν πήγε κρυφά να ακούσει τη Γουίτνεϊ Χιούστον και πώς έσωσε την καριέρα του Σαντάνα

Ο Κλάιβ Ντέιβις μπήκε στο κλαμπ Sweetwaters στη Νέα Υόρκη και κάθισε αρκετά πίσω, κυρίως για να μην τον αντιληφθεί η τραγουδίστρια που ήθελε να ακούσει, μια 20χρονη νεαρή, ονόματι Γουίτνεϊ Χιούστον.

Ήταν Μάρτιος του 1983, ήταν πρόεδρος της Arista Records και μια πολύ δυνατή περσόνα στην παγκόσμια μουσική βιομηχανία, οπότε δεν ήθελε να «τρομάξει» με την παρουσία του την Χιούστον.

Όταν άρχισε να τραγουδάει, ο Ντέιβις κατάλαβε αμέσως ότι η νεαρή διέθετε μία από τις συγκλονιστικότερες φωνές που είχε ακούσει στη γεμάτη από μουσική διαδρομή του την περασμένη εικοσαετία. Μια ιλιγγιώδη διαδρομή, η οποία ξεκίνησε στα μέσα των 60’s και έδωσε την ευκαιρία στον νεαρό τότε δικηγόρο και στέλεχος της δισκογραφικής CBS να βουτήξει στα βαθιά, ανακαλύπτοντας καλλιτέχνες, που έγιναν στη συνέχεια αυτό που λέμε iconic.

Η Τζάνις και η «επιστροφή» του Σαντάνα

«Δεν περίμενα ποτέ να μπω στη μουσική βιομηχανία, δεν περίμενα ποτέ να διοικώ μια δισκογραφική εταιρεία. Δεν σπούδασα ποτέ πως να ακούω ένα τραγούδι. Αλλά, όταν άκουσα την Τζάνις Τζόπλιν στο Monterey Pop Festival, τότε ήταν που είπα: “Ω Θεέ μου, θα αρχίσω να υπογράφω καλλιτέχνες”».

Έτσι περιέγραψε την πρώτη φορά που άκουσε αυτή την εκρηκτική φωνή, η οποία τον έκανε να ανατριχιάσει με την χροιά, την ένταση και αυτό το βαθύ συναίσθημα που απέπνεε σε κάθε στροφή, όταν τραγουδούσε. Εντούτοις, φοβόταν να την υπογράψει, αφού ήταν μόνος του στο Monterey, χωρίς άλλα στελέχη, και είχε πάει μόνο για να διασκεδάσει, όπως θυμόταν χρόνια μετά σε μια συνέντευξή του στο περιοδικό People.

«Δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι γινόταν μια επανάσταση. Ήμουν εκεί φορώντας ένα πόλο μπλουζάκι και όλοι οι άλλοι ήταν με ρόμπες και λουλούδια. Ήταν μια μοναδική στιγμή, όπου συντελούνταν ταυτόχρονα μια κοινωνική και μια μουσική επανάσταση. Υπέγραψα την Τζάνις και δεν θα το ξεχάσω ποτέ, γιατί ήταν μια στιγμή που άλλαξε τη ζωή μου για πάντα» διηγήθηκε.

Δυο χρόνια μετά, στις 16 Αυγούστου του 1969, δεν «πέθαινε» να βρίσκεται στο Woodstock, ανάμεσα σε 500.000 παιδιά των λουλουδιών, έμελλε όμως να νιώσει πάλι ένα... μικρό σοκ, όταν στην σκηνή ανέβηκε ο Κάρλος Σαντάνα με την μπάντα του. Αυτή η μίξη λάτιν και ροκ «χτύπησε» τον Ντέιβις κατακέφαλα, ειδικά όταν είδε την φρενήρη εκτέλεση του «Soul Sacrifice», οπότε έσπευσε αμέσως να υπογράψει τον Μεξικανό κιθαρίστα.

Τριάντα χρόνια μετά, ο Σαντάνα παρέμενε δημιουργικός, αλλά δεν πούλαγε και για πολλούς ήταν ήδη παρωχημένος, ενώ είχε σταματήσει να ηχογραφεί, όμως ο μέντοράς του είχε άλλη άποψη. Η ιδέα του για ένα άλμπουμ όπου ο κιθαρίστας θα συνεργαζόταν με νεότερους καλλιτέχνες γέννησε το «Supernatural», το άλμπουμ που πούλησε πάνω από 35.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως.

Το πρώτο σινγκλ ήταν το «Smooth», το οποίο επέλεξε ο Ντέιβις ως μάγος των χιτ, παρά την έντονη διαφωνία του Σαντάνα, που δεν το ήθελε ως προπομπό του άλμπουμ. Τελικά, ο καλλιτέχνης έκανε λάθος, αφού το τραγούδι σάρωσε τα charts σε όλο τον κόσμο και απογείωσε τις πωλήσεις του δίσκου, που επανατοποθέτησε με... εκκωφαντικό τρόπο τον Σαντάνα στη σύγχρονη μουσική βιομηχανία.

Επεισόδια σοφίας

Μια βιομηχανία που ποτέ δεν συγχωρούσε λάθη, αλλά ήταν σαφώς πιο κοντά στους καλλιτέχνες τις περασμένες δεκαετίες, όταν υπήρχαν στελέχη σαν τον Γουόλτερ Γιέτνικοφ, τον Αχμέτ Ερτεγκούν και τον Κλάιβ Ντέιβις, που είχαν αναπτύξει προσωπικές σχέσεις με τους καλλιτέχνες.

Ο Μπρους Σπρίνγκστιν ήταν ένας άγνωστος, όταν μπήκε στο γραφείο του Ντέιβις στις αρχές της δεκαετίας του ‘70, κρατώντας την κιθάρα του στα χέρια, αφού δεν είχε καν θήκη για να την βάλει.

Μόλις του έπαιξε τα τραγούδια που είχε γράψει, αυτός ο τύπος με το φοβερό αυτί κατάλαβε ότι είχε απέναντί του έναν τραγουδοποιό, που έγραφε με τον λυρισμό του Ντύλαν ροκ τραγούδια. Τον υπέγραψε και η συνέχεια είναι γνωστή.

Ο ίδιος άνθρωπος, ο Ντέιβις, πέρασε χρόνια ακούγοντας εκατοντάδες τραγούδια, για να διαλέξει τα κατάλληλα για την Γουίτνεϊ Χιούστον, ενώ, όταν κυκλοφόρησε το «I will always love you», άκουσε πολλά για την περίφημη εισαγωγή.

Σε αυτήν, η ερμηνεύτρια τραγουδάει χωρίς καμία συνοδεία μουσικών οργάνων και, όταν από το μάρκετινγκ του είπαν ότι τα ραδιόφωνα δεν θα το παίξουν, ο τρομερός Κλάιβ απλά γέλασε και μετά από λίγο καιρό δικαιώθηκε, καθώς ακουγόταν παντού.

Γαλούχησε την Κέλι Κλάρκσον, αναγέννησε την Ντιόν Γουόργουικ και την Αρίθα Φράνκλιν, τόλμησε να παρτάρει με τον φοβερό Τζέρι Γκαρσία των Grateful Dead, που είδαν τραγούδι τους στο Top-10 το 1987 με το «Touch of Grey». Ο Πρινς τον γούσταρε επειδή μπορούσε να συζητάει μαζί του επί ώρες και, όπως θυμόταν ο Ντέιβις, για τα πιο απίθανα θέματα, όπως τον νόμο περί υποχρεωτικής αδειοδότησης για τα πνευματικά δικαιώματα ή το sampling.

«Όπου κι αν βρισκόταν με έπαιρνε τηλέφωνο μία ή δύο φορές την εβδομάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα» είπε σε μια συνέντευξή του, αφήνοντας το καλύτερο για το τέλος. Ο Πρινς τελικά του είπε: «Δεν έχω ξανακούσει να διατυπώνονται τόσο καλά αυτά τα ζητήματα, όσο τα διατυπώνεις εσύ. Ας το ηχογραφήσουμε. Νομίζω ότι ένα cd του διαλόγου μας γι' αυτά τα θέματα θα ήταν εξαιρετικό».

Ζυγίζοντας τις λέξεις του προς τον «Πρίγκιπα», ο Ντέιβις του είπε ότι ένιωθε κολακευμένος, αλλά δεν θα το έκανε, ενώ λίγο αργότερα, σε ένα δείπνο με φίλους, είπε χαμογελώντας: «Αυτός θα ήταν ο πιο αντιεμπορικός δίσκος όλων των εποχών».