Η μυστηριώδης ασθένεια και ο θάνατος του Αλέξανδρου Παπάγου, το Κυπριακό και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής

1po13e

Ποιος ήταν ο Αλέξανδρος Παπάγος - Η ενασχόλησή του με την πολιτική - Ο Παπάγος πρωθυπουργός (Νοέμβριος 1952) - Η επιδείνωση των ελληνοβρετανικών σχέσεων λόγω του Κυπριακού - Η ασθένεια και ο θάνατός του Παπάγου - Πώς έγινε αναπάντεχα πρωθυπουργός ο Κ. Καραμανλής και ποιες ήταν οι συνέπειες για το Κυπριακό

Στις 25/4/2020 γράψαμε στο protothema.gr ένα άρθρο με τίτλο ‘’Ιωάννης Μεταξάς και Μπόρις Γ’ της Βουλγαρίας: θάνατοι από φυσικά αίτια ή δολοφονίες;’’. Το άρθρο αυτό είχε μεγάλη απήχηση στους αναγνώστες μας και τους ευχαριστούμε θερμά για μία ακόμη φορά. Αρχική μας σκέψη ήταν στο άρθρο μας αυτό να συμπεριλάβουμε έναν ακόμη ύποπτο θάνατο, αυτόν του Αλέξανδρου Παπάγου (4 Οκτωβρίου 1955). Μάλιστα στο άρθρο για τους Μεταξά και Μπόρις (ή Βόρις) υπήρχαν κάποιες αναφορές για τον Α. Παπάγο. Καθώς όμως το άρθρο για τους Μεταξά και Μπόρις ήταν εξαιρετικά μακροσκελές και ο περίεργος θάνατος Παπάγου δεν σχετιζόταν με τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με το θέμα αυτό σε ξεχωριστό άρθρο. Έχοντας πλέον στη διάθεσή μας και το βιβλίο του Γιώργου Α. Λεονταρίτη ‘’Ο ΠΑΠΑΓΟΣ, ΤΟ ΣΤΕΜΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ’’ που περιέχει άκρως ενδιαφέροντα και αποκαλυπτικά στοιχεία, πιστεύουμε ότι θα ρίξουμε περισσότερο φως σε μία ακόμη σκοτεινή περίοδο της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Αλέξανδρος Παπάγος: ένας σπουδαίος στρατιωτικός

Ο Αλέξανδρος Παπάγος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 9 Δεκεμβρίου 1883 και ήταν γιος του Υποστράτηγου Λεωνίδα Παπάγου (1844-1912) και της Μαρίας Αβέρωφ.
Μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο, γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών την οποία όμως εγκατέλειψε για ν’ ακολουθήσει στρατιωτική σταδιοδρομία. Καθώς είχε υπερβεί την ηλικία εισόδου στη Σχολή Ευελπίδων έφυγε για το Βέλγιο. Φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή των Βρυξελλών (1902-1904) και στη συνέχεια στη Σχολή Εφαρμογής Ιππικού της Ιπρ (1904-1906). Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα υπηρέτησε ως Ανθυπίλαρχος σε διάφορες θέσεις και το 1910 έγινε υπασπιστής του Υπουργού Στρατιωτικών, αξίωμα στο οποίο παρέμεινε για δύο περίπου χρόνια. Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13 υπηρέτησε αρχικά ως Υπίλαρχος και στη συνέχεια ως Ίλαρχος, διαγγελέας του Αρχιστράτηγου, διαδόχου Κωνσταντίνου και διακρίθηκε για την ανδρεία του ιδιαίτερα στις επιχειρήσεις κατάληψης των οχυρών του Μπιζανίου που οδήγησαν στην απελευθέρωση των Ιωαννίνων (21 Φεβρουαρίου 1913). Ακολούθως τοποθετήθηκε σε σημαντικές θέσεις (1ο Σύνταγμα Ιππικού Θεσσαλονίκης, Επιτελείο 3ου Σώματος Στρατού, Επιτελείο Ταξιαρχίας Ιππικού Αθηνών). Το 1917 και ενώ ήταν ήδη Επίλαρχος (Ταγματάρχης) εκδιώχθηκε από το στράτευμα λόγω των φιλοβασιλικών και αντιβενιζελικών του φρονημάτων και εκτοπίστηκε σε Κυκλάδες (Ίο, Θήρα, Μήλο) και την Κρήτη. Μετά τις εκλογές του 1920 επανήλθε στο στράτευμα. Πήρε μέρος στη μικρασιατική εκστρατεία ως επιτελάρχης μεγάλων σχηματισμών Ιππικού και για τη δράση του τιμήθηκε με το Χρυσό Αριστείο Ανδρείας. Όμως μετά το κίνημα των Λεοναρδόπουλου-Γαργαλίδη (Οκτώβριος 1923) τέθηκε σε αυτεπάγγελτη αποστρατεία. Επανήλθε όμως στο στράτευμα το 1926 με βάση ειδικό νόμο και πήρε προαγωγή αναδρομικά σε Συνταγματάρχη. Φοίτησε στην Ανώτερη Σχολή Στρατηγικών Σπουδών την οποία διοικούσε ο Γάλλος Στρατηγός Augustin Gerard.

Scan_0017
1po13e
doc_20120409_918295_alexandros_papagos_ekloges
Alexandros_Papagos-Time
imagegen


Στη συνέχεια υπηρέτησε ως διοικητής στην Ταξιαρχία Ιππικού Λάρισας (1927-1931), από το 1931 ως το 1933 ανέλαβε Υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, έχοντας ήδη τον βαθμό του Υποστράτηγου και διοικητής του 3ου και 1ου Σώματος Στρατού με τον βαθμό του Αντιστράτηγου. Μετά την καταστολή του βενιζελικού κινήματος της 1ης Μαρτίου 1935 ο Παπάγος μαζί με τους Ναύαρχο Δ. Οικονόμου και Πτέραρχο Γ. Ρέππα ηγήθηκαν πραξικοπήματος το οποίο ανέτρεψε την τελευταία κυβέρνηση του Π. Τσαλδάρη και μαζί μ’ αυτή ουσιαστικά το πολίτευμα της Αβασίλευτης Δημοκρατίας. Υπήρξε Υπουργός Στρατιωτικών στις Κυβερνήσεις Γ. Κονδύλη (10/10-30/11/1935) και Κ. Δεμερτζή (19/12/1935-5/3/1936). Επί πρωθυπουργίας Ι. Μεταξά ανέλαβε Γενικός Επιθεωρητής Στρατού, ενώ κατά τη δικτατορία Μεταξά τοποθετήθηκε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού και είχε μεγάλη συμβολή στην ανασυγκρότηση των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας μας. Με την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου διορίστηκε Αρχιστράτηγος του Στρατού Ξηράς και πιστώνεται σε μεγάλο βαθμό τον ελληνικό θρίαμβο και την απώθηση των ιταλικών δυνάμεων σε αλβανικό έδαφος. Στις 23 Απριλίου 1941 παραιτήθηκε για να μην λάβει μέρος στις διαδικασίες συνθηκολόγησης. Αποδοκίμασε έντονα τις ενέργειες της κυβέρνησης Τσολάκογλου ενώ καταλόγισε ευθύνες στους Βρετανούς για την ήττα από τους Γερμανούς. Στη διάρκεια της Κατοχής ίδρυσε την πατριωτική αντιστασιακή οργάνωση ‘’Στρατιωτική Ιεραρχία’’. Η αποκάλυψη της δράσης του αυτής είχε σαν αποτέλεσμα τη σύλληψή του μαζί με άλλους 4 αξιωματικούς και τη μεταφορά του σε στρατόπεδα συγκέντρωσης (μεταξύ των οποίων και στο Νταχάου) όπου παρέμεινε ως τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας.

Το 1945-46 πραγματοποίησε σειρά επισκέψεων σε διάφορες χώρες (Αίγυπτο, Η.Π.Α., Μ. Βρετανία), το 1947 έγινε Στρατηγός, ενώ τον Ιανουάριο του 1949 του ανατέθηκε εν λευκώ από την κυβέρνηση Θ. Σοφούλη η γενική διοίκηση των Ενόπλων Δυνάμεων. Η νίκη των κυβερνητικών δυνάμεων επί του Δημοκρατικού Στρατού στον Γράμμο και το Βίτσι (Αύγουστος 1949) οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον Παπάγο ο οποίος στις 17 Οκτωβρίου 1949 ανακηρύχθηκε Στρατάρχης τίτλος που απονεμήθηκε για πρώτη φορά σε Έλληνα στρατιωτικό. Ως επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων συνέβαλε στην ίδρυση του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης (11/4/1950) και την οργάνωση του ΓΕΕΘΑ του οποίου υπήρξε ο πρώτος αρχηγός.

Η πολιτική σταδιοδρομία του Αλέξανδρου Παπάγου
Στα τέλη Μαΐου 1951 ο Παπάγος παραιτήθηκε από το στράτευμα επικαλούμενος προσβλητική συμπεριφορά προς το πρόσωπό του ανθρώπων της Αυλής. Αν και είχε πει στον βασιλιά Παύλο ότι δεν θα αναμιχθεί στην πολιτική, μετά την προκήρυξη εκλογών στις 30 Ιουλίου 1951 ανακοίνωσε την ίδρυση πολιτικού κόμματος του «Ελληνικού Συναγερμού». Πλαισιωμένος από πολιτικούς όπως οι Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Στέφανος Στεφανόπουλος και Σπυρίδων Μαρκεζίνης, στις εκλογές της 9ης Σεπτεμβρίου 1951 ο Παπάγος με τον «Συναγερμό» συγκέντρωσε ποσοστό 36,53%. Η κυβέρνηση Πλαστήρα η οποία σχηματίστηκε ήταν βραχύβια. Στις 16 Νοεμβρίου 1952 έγιναν νέες εκλογές με καινούργιο πλειοψηφικό σύστημα ,στο οποίο ο Συναγερμός θριάμβευσε με ποσοστό 49,22% και 238 έδρες. Η κυβέρνηση Παπάγου στράφηκε προς τις Η.Π.Α. Οι άριστες ως τότε ελληνοβρετανικές σχέσεις επιδεινώθηκαν. Στις 22/12/1953 η συνάντηση του Παπάγου με τον Βρετανό ΥΠΕΞ Ίντεν δεν είχε αποτέλεσμα.

Ο βασικός λόγος για τη διάρρηξη των σχέσεων Ελλάδας-Βρετανίας, ήταν το Κυπριακό, καθώς εντεινόταν ο αγώνας των Κυπρίων για απαλλαγή από τη βρετανική αποικιοκρατία. Στις 16 Αυγούστου 1954, η Ελλάδα προσέφυγε στον Ο.Η.Ε. Τελικά, αποφασίστηκε το Κυπριακό να μην συζητηθεί στα Ηνωμένα Έθνη. Οι εντάσεις μεταξύ Ελληνοκύπριων και Τουρκοκύπριων, ήταν η βασική αιτία για τα Σεπτεμβριανά του 1955 και το πογκρόμ των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, το οποίο η κυβέρνηση Παπάγου αντιμετώπισε με χλιαρές διαμαρτυρίες. Από τον Απρίλιο του 1955, άρχισε στην Κύπρο η ένοπλη δράση της ΕΟΚΑ, κάτι που ενόχλησε σφοδρά τους Βρετανούς. Ο Παπάγος θεωρείται ότι ήξερε για την ίδρυση της ΕΟΚΑ και, αν και αρχικά, είχε αντιρρήσεις, μετά την απόρριψη της ελληνικής προσφυγής στον Ο.Η.Ε, υποστήριξε τις ενέργειες του Γρίβα. Αυτό, εξόργισε ακόμα περισσότερο τους Βρετανούς, που έβλεπαν τον Στρατάρχη ως «κόκκινο πανί» και σίγουρα θα ένιωθαν ευτυχείς αν στην πρωθυπουργία της χώρας μας βρισκόταν κάποιος άλλος, με τον οποίο θα μπορούσαν να «συνεννοηθούν» ευκολότερα…

Η ασθένεια του Παπάγου – Άγνωστα στοιχεία
Την Παρασκευή 20 Αυγούστου 1954, με την πλήρη συγκατάθεση του Α. Παπάγου, πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Συντάγματος, μεγάλο συλλαλητήριο για την Κύπρο, με ομιλητή τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Σπυρίδωνα, ο οποίος ήταν και Πρόεδρος της Πανελληνίου Επιτροπής Ενώσεως της Κύπρου. Ο Παπάγος στήριζε τα συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα και αυτό εξόργιζε τους Βρετανούς.
Έτσι το Φόρεϊν Όφις, αποφάσισε να βάλει «στο παιχνίδι» και τους Τούρκους. Το τουρκικό ΥΠΕΞ, τον Φεβρουάριο του 1954, διακήρυξε τη θέση ότι η Τουρκία ήταν πλέον «ενδιαφερόμενο μέρος» στο Κυπριακό.
Μάλιστα, τον Ιούνιο του 1954, ο Βρετανός πρέσβης στην Άγκυρα, έγραφε στο Φόρεϊν Όφις, ότι αν οι Έλληνες προχωρούσαν οριστικά στη γραμμή τους για απαίτηση πάνω στην Κύπρο (Ένωση με την Ελλάδα), «πιστεύομεν ότι δικαιούμεθα να ζητήσωμεν από τους Τούρκους να κάμουν το ίδιο».
Από την περίοδο που ακόμα ήταν Αρχιστράτηγος στον αγώνα κατά του Δ.Σ.Ε., ο Παπάγος έπασχε από οξεία φυματίωση. Την αντιμετώπιζε με σθένος και τεχνητό πνευμονοθώρακα. Χάρη στη γερή του κράση, κατάφερε να ξεπεράσει το πρόβλημα αυτό. Ωστόσο, από τον Οκτώβριο του 1954, εμφανίστηκε μια νέα, μυστηριώδης ασθένεια. Στις 7 Οκτωβρίου 1954, ο Παπάγος ξεκίνησε για επίσημη επίσκεψη στην Ιβηρική χερσόνησο. Τον συνόδευαν ο, τότε, Υπουργός Παιδείας Γεώργιος Ράλλης και η σύζυγός του Μαρία. Το ταξίδι, θα γινόταν με το αμερικανικό πλοίο «Έξτερ» και θα ξεκινούσε στις 17.00 της 7/10/1954. Λίγο πριν αποπλεύσει το αμερικανικό πλοίο, ένας από τους ιδιαίτερους του, του παρέδωσε έναν φάκελο. Μόλις ο Παπάγος διάβασε το περιεχόμενο του φακέλου, κατσούφιασε. Σε όλη τη διάρκεια της περιοδείας του, ήταν δύσθυμος. Τότε άρχισε να παρουσιάζει γαστρεντερικές ενοχλήσεις. Στις 5 Νοεμβρίου 1954, επέστρεψε από την Πορτογαλία, ωχρός και αδυνατισμένος.
Αυτό αποδόθηκε αρχικά στην κούραση του ταξιδιού. Κάποια μέρα λιποθύμησε στην έπαυλή του στην Εκάλη. Οι δικοί του κάλεσαν αμέσως γιατρούς, αλλά ο Παπάγος δεν το δέχτηκε. Σύντομα επανήλθε στα καθήκοντά του.
Ο Σπυρίδων Μαρκεζίνης, μέλος της Κυβέρνησης Παπάγου, ως Υπουργός Συντονισμού, προχώρησε στην υποτίμηση της δραχμής κατά 50% έναντι του δολαρίου, κάτι που είχε ευεργετικές συνέπειες για την ελληνική οικονομία.
Όταν όμως αποκαλύφθηκε, ότι ο Μαρκεζίνης δέχτηκε να δεσμεύσει το κράτος έναντι των γερμανικών εταιρειών «Siemens» και «Telefunken», κάτι το οποίο φαίνεται ότι αναφερόταν στην επιστολή που έλαβε ο Παπάγος, πριν φύγει για την Ιβηρική, προκλήθηκε πανικός. Ο Μαρκεζίνης, εγκατέλειψε τον «Συναγερμό» και ίδρυσε το «Κόμμα των Προοδευτικών». Παράλληλα, σε κάποιο συρτάρια του Υπουργείου Εξωτερικών, βρέθηκαν οι αυθεντικές επιστολές Μαρκεζίνη, οι οποίες τον δικαίωναν. Προφανώς, κάποιοι προσπάθησαν να παρασύρουν τον Παπάγο, ώστε να εκτεθεί και να παραιτηθεί. Κάτι τέτοιο, μόνο οι Βρετανοί το ήθελαν.
Στο μεταξύ, η κατάσταση της υγείας του Παπάγου, χειροτέρευε. Με μεγάλη δυσκολία, δέχθηκε τον Αυστραλό πρωθυπουργό Μένζις. Πλέον, παρουσίαζε και συμπτώματα έντονης ανορεξίας. Ο διαπρεπής καθηγητής Ιατρικής Μαλάμος, που παρακολουθούσε τον Παπάγο, του σύστησε να μεταβεί στην Ελβετία, για να εξεταστεί από τον φημισμένο γιατρό Λέφνερ.
Αυτό έγινε. Ωστόσο, ούτε ο Λέφνερ μπόρεσε να εντοπίσει την αιτία της ασθένειας του Παπάγου και απέδιδε την ανορεξία και τη γαστρίτιδα που τον ταλαιπωρούσαν, σε υπολείμματα της παλιάς φυματίωσής του. Τα μεσάνυχτα της 26ης Μαρτίου 1955, ο Παπάγος επέστρεψε στην Αθήνα. Στο μεταξύ, οι εφημερίδες άρχισαν να δημοσιεύουν στοιχεία για την κατάσταση της υγείας του. Στις αρχές Απριλίου 1955, η ΕΟΚΑ άρχιζε την ένοπλη δράση της στην Κύπρο. Οι Βρετανοί, βρίσκονταν σε δυσχερή θέση και, γνωρίζοντας την κατάσταση της υγείας του Παπαάγου, προσπάθησαν να προσεταιριστούν έναν από τους δύο υποψήφιους διαδόχους του, Στέφανο Στεφανόπουλο, Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και Υπουργό Εξωτερικών (ο άλλος ήταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος).
Η βολιδοσκόπηση αυτή, έγινε στις 5/9/1955, σε συνάντηση μεταξύ του Σ. Στεφανόπουλου και του Βρετανού ΥΠΕΞ Χάρολντ Μακ Μίλαν. Ο Στεφανόπουλος, δεν δέχτηκε να παίξει το αγγλοαμερικανικό παιχνίδι. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ο Μακ Μίλαν είχε "απόλυτα εξακριβωμένες πληροφορίες", ότι πολύ σύντομα ο Στρατάρχης δεν θα ζούσε!
Στο μεταξύ, ο Παπάγος έφθινε συνεχώς κατά ανεξήγητο τρόπο. Από τις αρχές Μαΐου 1955, είχε αναλάβει την παρακολούθησή του ο γιατρός και βουλευτής του "Συναγερμού" Μπόμπολας, ο οποίος επίσης δεν μπορούσε να βρει την αιτία της νόσου. Πρότεινε στους οικείους του να κληθεί ο σπουδαίος Αμερικανός καρκινολόγος Ντέιβιντ Μπαρ. Σε απάντησή του, ο Μπαρ κάνει λόγο για φυματιώδη λοίμωξη, που χρειαζόταν παρατεταμένη και απόλυτη ανάπαυση, ωστόσο πίστευε ότι ο Παπάγος μπορούσε να συνεχίσει να ασκεί τα καθήκοντά του. Στις συναντήσεις του με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τον Βασιλιά Παύλο, ο Παπάγος καθηλωμένος σε μία πολυθρόνα, με το ζόρι άρθρωνε κάποιες κουβέντες. Στα τέλη Αυγούστου 1955, έφτασε από το Παρίσι ο φημισμένος Γάλλος γιατρός Ρενέ Μορό. Στην έκθεσή του, γράφει:
"Κατά την εξέτασίν του, μας έκαμεν εντύπωσιν ευθύς εξ αρχής η επίσχνανσις, η κόπωσις, η σωματική εξάντλησις και η ψυχική καταπόνησις αυτού. Παρ' όλη του την ενεργητικότητα, είναι ανίκανος να καταβάλει προσπάθεια.

Το παρασκήνιο της διαδοχής Παπάγου
Ο Παύλος, βλέποντας το αδιέξοδο που επρόκειτο να δημιουργηθεί, στις 30/9/1955, έσπευσε να συναντήσει τον Παπάγο, ο οποίος μετά βίας τον αναγνώρισε!
Επιστρέφοντας στο Παλάτι, ο βασιλιάς αποφάσισε να ζητήσει από τον Παπάγο να παραιτηθεί. Έτσι, την 1η Οκτωβρίου 1955, έστειλε στο σπίτι του Παπάγου τον Διευθυντή της Γενικής Γραμματείας των Ανακτόρων Κουτσαλέξη, με σχετική επιστολή στον Στρατάρχη. Ο Κουτσαλέξης, έκπληκτος είδε τον Στρατάρχη ντυμένο με πλήρη διαύγεια, να κάθεται στο σαλόνι του. Ο Παπάγος δεν δέχτηκε να παραιτηθεί, ωστόσο όρισε αναπληρωτή τον Στέφανο Στεφανόπουλο. Αυτό προκάλεσε μεγάλη δυσαρέσκεια στους Παναγιώτη Κανελλόπουλο και Εμμαννουήλ Τσουδερό. Όμως, ο Στεφανόπουλος και ο Κανελλόπουλος, δεν είχαν υπολογίσει τον ξένο παράγοντα.
Ο Βρετανός πρεσβευτής Τσαρλς Πικ, με απροκάλυπτη παρέμβασή του στο εσωτερικό της χώρας μας, διοχέτευε προς το ανακτορικό περιβάλλον τη θέση της κυβέρνησής του, ότι το Φόρεϊν Όφις, έκρινε τον Στεφανόπουλο και τον Κανελλόπουλο, «ανεπιθύμητους και επικίνδυνους για τα σχέδιά του στο Κυπριακό».

Ο θάνατος του Α. Παπάγου - Ο Κ. Καραμανλής πρωθυπουργός
Στις 11.30 μ.μ. της 4/10/1955, ο Αλέξανδρος Παπάγος άφησε την τελευταία του πνοή "συνέπεια ακατασχέτου αιματεμέσεως αρξαμένης από τις 10.30 νυκτερινής", έγραφε στο ιατρικό ανακοινωθέν ο Μπόμπολας.
Ο "Συναγερμός" έμενε χωρίς αρχηγό και το, βασικότερο, η χώρα ακυβέρνητη. Κι ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των κοινοβουλευτικών στελεχών του "Συναγερμού", υπέγραψε πρωτόκολλο με βάση το οποίο η αρχηγία του κόμματος δινόταν στον Σ. Στεφανόπουλο, προκαλώντας γενική κατάπληξη, ο Παύλος όρκισε πρωθυπουργό τον, μέχρι τότε Υπουργό Δημοσίων Έργων, Κωνσταντίνο Καραμανλή. Αν και συνταγματικά επιλήψιμη, η απόφαση του Παύλου, επηρέασε τους βουλευτές του "Συναγερμού" που εξέλεξαν τον Κ. Καραμανλή αρχηγό του κόμματος.
Προφανώς, υπήρχε πολύ μεγάλο παρασκήνιο για την πρωθυπουργοποίηση Καραμανλή. Σύμφωνα με τον πρώην βουλευτή Παναγιώτη Σωτηρόπουλο, ο οποίος ήταν διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Παναγιώτη Πιπινέλη, σε επιστολή του που δημοσιεύθηκε στον "Νεολόγο των Πατρών" στις 21/12/1958, ο Πιπινέλης, είχε έρθει σε επαφή, τον Σεπτέμβριο του 1955, με Αμερικανούς και Βρετανούς αξιωματούχους, για να υποστηριχθεί πολιτικός, ο οποίος όταν γινόταν πρωθυπουργός, θα εξουδετέρωνε τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης για συμβιβαστική λύση του Κυπριακού. Έχει μάλιστα γραφτεί, ότι ο Κ. Καραμανλής, παρείχε πριν την πρωθυπουργοποίησή του, έγγραφες δεσμεύσεις στους Αγγλοαμερικανούς για την πολιτική που θα ακολουθούσε στο Κυπριακό. Η ιστορία δείχνει, ότι οι συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου που υπογράφτηκαν το 1959 από την κυβέρνηση Καραμανλή, ήταν η απαρχή μεγάλων δεινών για την Κύπρο, οδήγησαν στην τουρκική εισβολή και κατοχή το 1974 και το αδιέξοδο που υπάρχει μέχρι σήμερα στη μαρτυρική Μεγαλόνησο...

Πηγές: ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ, "Ο ΠΑΠΑΓΟΣ ΤΟ ΣΤΕΜΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ", εκδόσεις ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ 2003.
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ, τ.8, ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ (28)

Καραήττας Καρανίκας

τολμάνε και μιλάνε τα ορφανά του Τσαουσέσκου. Να πάτε στον Κιμ σύντροφοι, ποιος κακός άνθρωπος σας κρατάει στην καπιταλιστική Ελλάδα;

δρ Ζιβεγγος

Στην φωτο ο Καραμανλης με τον Bruce Willis ειναι;

μόνον στην μαγική Ελλάδα

τολμάνε και μιλάνε ακόμα τα απολυφάδια του Στάλιν κι οι γλυφτοσάλιαγκες του

Γατομούστακος

Το μονο και σημαντικοτερο λαθος του στραταρχη Παπαγου,ηταν η διεθνοποιηση του Κυπριακου (για την ακριβεια της ανεξαρτησιας της Κυπρου απο τους Αγγλους) με την προσφυγη στον ΟΗΕ.Οι Αγγλοι απειλουσαν οτι αν οι Ελληνες επιμενουν στην ανεξαρτησια της Κυπρου ή θα ανακινουσαν το "Μακεδονικο" (αλλα αυτο ηταν δυσκολο διοτι τα Σκοπια ανηκαν στην κομμουνιστικη Γιουγκοσλαβια και δεν ηθελαν να ανοιξουν παρτιδες με το κομμουνιστικο μπλοκ) ή θα εβαζαν τους Τουρκους στο παιχνιδι,οι οποιοι ηταν αμετοχοι και ουδετεροι ως τοτε στο θεμα της Κυπρου.Κι εκαναν το δευτερο.Κι απο τοτε η Τουρκια εγινε "εγγυητρια δυναμη" με τις γνωστες μετεπειτα εξελιξεις και το 1974 και ως και σημερα.

Ετσι είναι

Ο δεύτερος έβαλε την ελλάδα στην ΕΟΚ και την κατέστρεψε!

Κυριάκος

Κυβερνητικές δυνάμεις ή Εθνικός Στρατός κύριε Στούκα;

Μιχάλης Στούκας

Καλό μεσημέρι κύριε Κυριάκο,σας ευχαριστώ για το σχόλιο.Σύντομα θα γράψω ένα άρθρο,για το θέμα.Ήταν εμφύλιος πόλεμος ή όχι κλπ.Απασχολεί πολλούς αναγνώστες και θα προσπαθήσω να δώσω κάποιες απαντήσεις.Να είστε καλά,Μ.Σ.

1984

Ο Παπάγος δεν πολεμούσε τότε κανένα δημοκρατικό στρατό Ελλάδας αλλά συμμορίτες .Δεν ήταν εμφύλιος αλλά συμμοριτοπόλεμος. Εμφύλιο τον βάφτισαν πολύ αργότερα. Αφού ασχολείστε με την ιστορία ,να μην την παραχαράσσετε και εσείς

Nikos

Ενδιαφέρουσα κύριε Στούκα η φωτογραφία του Παύλου με το σκήπτρο. Δεν έχω δει αλλη. Ξερω την γνωςτη απο την παραδοςη του στέμματος του ξίφους και του σκυπτρου του Όθωνα το 1959, αλλά ειναι εντελως διαφορετικό (αλήθεια που βριςκονται τωρα; δεν θα έπρεπε να επιστραφούν στην Ελλάδα αφού δεν ανήκουν στην οικογένεια τους;) Θα μπορούσατε να βάλετε και την γνωστή του Παπαγου με την αρχιστρατηγικη ράβδο μπροστά στη Μητρόπολη.

john plan

Ελα βρε κομμουνιστουποκειμενο που θα μας κανεις και μαθηματα ιστοριας! Ποιος κατειχε την εξουσια χωρις τη λαικη θεληση ρε φαιδρε τυπε; Ο Παπαγος που ειχε παρει σχεδον 50% στις εκλογες του '52; Εκλογες που ουδεποτε κανεις αμφισβητησε ως προς την γνησιοτητα τους!! Και ποιος ειχε δηλαδη τη λαικη θεληση μαζι του; Οι συμμοριτες του ΚΚΕ που προς το τελος ειδικα του εμφυλιου βασιζονταν σχεδον αποκλειστικα στους σλαβομακεδονες; Οσο για την Αλβανια και την Βουλγαρια που τους αποκαλεις "συνηθη θυματα", δειχνεις τι ανθελληνας και ανιστορητος εισαι. Ντροπη σου πραγματικα!

Για γελια η....για κλαματα?

Εννοεις τοτε που ψηφιζαν τα δεντρα και οι πεθαμενοι φασιστακο?Τοτε που παρακολουθουσαν τι ψηφιζεις και αν δεν ψηφιζες "σωστα" σε περιμεναν τα ΤΕΑ και οι παρακρατικοι απεξω και σε σαπιζαν στο ξυλο?Ρε αντε κρυφτειτε κατω απο τη γη που εχετε και μουτρα να μιλατε!

Αρμαγγεδων

Χαιρετισμούς από Κύπρο. Σαν Ελλάδιτης εδώ στην Κύπρο 4 χρόνια, ξόδεψα πολύ μα πολύ χρόνο αναλύοντας και ερευνώντας ολόκληρη την ιστορία του Κυπριακου. Να μην σας κουράσω αν και θα άξιζε, ΠΆΜΕ στα ΣΗΜΕΊΑ ΣΤΑΘΜΟΥΣ της όλης Ιστορίας. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής όντως έδρασε Προδοτικα για την ΚΎΠΡΟ από την πρώτη ημέρα που μπήκε στην Πολιτική. Τελεια και Παύλα. Ο Μακάριος διέπραξε τρομακτικά λάθη και φλέρταρε με την προδοσία. Όμως εάν δεν υπήρχε ο Καραμανλής, ο Μακάριος με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα ακολουθούσε την οποία σωστή πορεία του έδιναν. Ο Θεός έδωσε μια τελευταία ευκαιρία στον Μακαρίο μέσω Γαρυφαλλιά αλλά ήδη η ιστορία είχε βρωμίσει. Η Κύπρος προδοθηκε Πρώτα κ Κυρια από τον Καραμανλή και άνοιξε τον δρόμο στην Τουρκία Αγγλία και ανίκανους Έλληνες και Κυπρίους πολιτικούς για τα περαιτέρω. Το θανάσιμο κτύπημα το έδωσε Πάλι ο ίδιος το 1974. Οι τρελό Χουντικοι Αρχηγοί ΕΣ-ΕΑ-ΠΝ Και ο ΑΓΕΘΑ έκαναν το αυτονόητο. ΠΡΟΔΩΣΑΝ. Ο Καραμανλής ακόμα και την ύστατη στιγμή μπορούσε να αποφύγει η μετριασει τον Αττίλα ΙΙ. Ήρθε πάλι σαν μηχανής Θεός και έβαλε την ταφόπλακα της Κύπρου με σιλικόνη αιώνιας διάρκειας. Εξευτέλισε την Ελλάδα και την Ιστορία της. Εάν έφτασε η Ελλάδα να έχει υποθηκευσει τα πάντα σήμερα, φταίει Αυτός. Οι Άλλοι ακολούθησαν το έγκλημα. Σήμερα πρακτικά δεν υπάρχει Κύπρος. Υπάρχει μια MultiNational επαρχία υπό ξένη, ΑΚΌΜΑ διοίκηση που απλά αναμένει την Τουρκία για να αναλάβει τον Επιταφιο της. Επίσης σήμερα ΔΕΝ υπάρχει Ελλάδα. Απλά υπάρχει μια καταχρεωμενη επαρχία της οποίας οι Τούρκοι θα αφαιρούν κάθε τόσο ένα κομμάτι. Μέχρι να μείνει η Ελλάδα του 1829. Η Ιστορία εάν πραγματικά θες να την δεις από ψηλά. Είναι πολύ απλή υπόθεση. Οι άνθρωποι την κάνουν τόσο ψεύτικη. Και επειδή τώρα πια ατενίζω τα πράγματα από Ψηλά να κλείσω με αυτό. Ο Μέγας Εγκληματίας και Μέγας Προδότης είναι ΤΕΛΙΚΆ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΌΣ κ ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΛΑΟΣ. Οι παππούδες σας που ψήφιζαν Καραμανλή για δεκαετίες. Οι παππούδες σας που ψήφιζαν Μακαρίου για να τους λύσει τα προβλήματα. ΑΥΤΌ που ζούμε και ΚΥΡΙΩΣ αυτό που θα ζήσουμε ΕΊΝΑΙ ΑΥΤΌ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΞΊΖΕΙ ΣΑΝ ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΕΘΝΟΣ. Και εάν νομίζετε ότι τα κακά περάσανε για Ελλάδα κ Κύπρο, Μάλλον ΔΕΝ ΕΊΔΑΤΕ ΑΚΌΜΑ ΤΊΠΟΤΑ. ΤΊΠΟΤΑ.

Ο "Εθναρχης" εσωσε μερικά απο τα ανοχυρωτα 12νησα το 1974

σε καθε κρίσιμη εποχή υπάρχουν οι συντηρητικοί που θεωρούν ακατάλληλη την στιγμή για σύγκρουση (με άλλη Δυναμη) και οι ριζοσπάστες που παίρνουν ρισκα (1821, 1897, 1920, "αντισταση1943", Κυπριακο 1955..). Αλλοτε τα ρισκα βγαινουν κι άλλοτε όχι (να δούμε μεθαυριο εαν ο Μητσοτακης κτυπησει στη Ν Κρητη το γεωτρυπανο Πορθητή μαζι με το ελικοπτεροφόρο Ανατολου και πέντε τουρμπο Φρεγατες συνοδείας κι απο πάνω μερικά απο τα 155 F16 CCPI updated. Ρίσκο)

ηκ

Στην εισβολή στις 20 Ιουλίου 74,ποιος έδωσε την εντολή να μην πετάξουν τα φαντομ ρε υπερεθνικοφρονες; τα υποβρύχια γιατί δεν κουνηθηκαν; ο Καραμανλής ανέτρεψε τον Μακάριο; Στη Ζυρίχη ο Μακάριος το αποδέχθηκε.

Επιτέλους

κάποιος που γραφει αλήθειες και δεν τον έκοψαν. Ο Παπάγος και οι πολιτικοί της εποχής ήταν ευπατρίδες, είχαν πολεμήσει για την Ελλάδα, την πονούσαν και ήταν βέβαιως δεξιοί. Ακόμα και οι κομμουνιστές την πονούσαν. Ο Καραμανλής υπήρξε όπως αναφέρεται και στο άρθρο και στο σχόλιο ο μεγαλύτερος προδότης της Ελλάδας. Φαίνεται και από την παρουσία του στη διάρκεια. Εκτός από την είσοδο στη ΕΟΚ η κληρονομιά του είναι αρνητική στο σύνολο. Το χειρότερο από όλα είναι ότι έβαλες τις βάσεις για τα δεινά του 2020 δημιουργώντας το Καραμανλή του 2009 με 15% έλλειμμα που κατέστρεψε για πάντα την Ελλάδα. Και τη Νέα Δημοκρατία που εν μέσω καθημερινών κλοπών ετοιμάζεται να πουλήσει ο Μητσοτάκης την Ελλάδα στους Τούρκους. Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ, θα σωθεί μόνο αν βρεθεί ηγέτης από τος στάχτες της επιπέδου Παπάγου, Μεταξά και Ανδρέα. Πρέπει να βρεθεί όμως. Πως βέβαια, όταν όλες οι ιστορικές και δημοσιογραφικές πηγές και πληρωμένες και κατευθυνόμενες. Μακάρι όμως. Το κλάμα της ψυχής για την τραγωδία της Ελλάδας είναι αστείρευτο. Πρέπει ο κόσμος να καταλάβει. Για την Πατρίδα και για Εμάς του Έλληνες.

Konstantinos

Ξεχνάτε τις δολοφονίες των Τούρκων που έδωσαν την αφορμή στην Τουρκία να εισβάλει ......δυστυχώς στην Ελλάδα πάντα λέμε την μισή αλήθεια !!

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης