Ταξίδεψε στις ΗΠΑ με μεγάλες φιλοδοξίες καθώς και η κλήρωση που είχε στον όμιλο έμοιαζε ιδανική (ΗΠΑ, Αυστραλία, Παραγουάη).
Μόνο που η
Εθνική Τουρκίας ετοιμάζει τις βαλίτσες της επιστροφής μετά από δύο αγωνιστικές όπου μετρά ισάριθμες ήττες (2-0 από την Αυστραλία, 1-0 από την Παραγουάη) κι ας ήταν καλύτερη και στους δύο αγώνες της...
Όταν όμως αποδεικνεύεσαι ανίκανος να βάλεις ένα γκολ, τότε πολύ απλά απολύτως δικαιολογημένα πηγαίνεις σπίτι σου...
Η Τουρκία στην επιστροφή της σε τελική φάση
Παγκοσμίου Κυπέλλου κατάφερε στους δύο αγώνες να έχει 62 τελικές προσπάθειες (οι 13 στην αντίπαλη εστία), αριθμός που είναι ο μεγαλύτερος που έχει καταγράψει η στατιστική υπηρεσία από το 1966 (όταν και ξεκίνησε η στατιστική κάλυψη των αγώνων)...
Η ομάδα του
Βιτσέντζο Μοντέλα, όχι μόνο είχε έναν εξωφρενικό αριθμό ευκαιριών, αλλά κυριάρχησε απόλυτα και στην κατοχή της μπάλας και στα δύο παιχνίδια της.
Κόντρα στην Αυστραλία είχε 71,6% κατοχή, ενώ απέναντι στην Παραγουάη το ποσοστό αυτό έφτασε το 78,5%. Στο δεύτερο παιχνίδι βοηθήθηκε προφανώς από το γεγονός ότι αντιμετώπισε 10 παίκτες, αλλά ήταν η κυρίαρχη ομάδα ακόμα και πριν ο Αλμιρόν αντικρίσει την άγουσα για τα αποδυτήρια.
Είχε επίσης υψηλότερα xG (αναμενόμενα γκολ) από τους αντιπάλους της και στα δύο ματς, με 1,33 στον αγώνα κόντρα στην Αυστραλία, η οποία είχε 0,77 αλλά σκόραρε δύο φορές. Τα xG της εναντίον της Παραγουάης ήταν 2,1 έναντι 0,32 των Νοτιοαμερικανών. Επιπλέον, κατέγραψε περισσότερες από 100 επαφές με την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή κατά τη διάρκεια των δύο αυτών αναμετρήσεων, αλλά ενώ για 180 λεπτά επιτίθονταν, προσέφεραν θέαμα και έκαναν σχεδόν τα πάντα, δεν μπόρεσε να βρούν ένα γκολ.