Ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος στον Δανίκα: «Ο Ανδρουλάκης με διέγραψε γιατί είπα την αλήθεια»
24.03.202607:57
Δημήτρης Δανίκας
Ο πρώην βουλευτής μιλά για όλους και όλα: «Αν ο αρχηγός πιστεύει ότι το κόμμα είναι οι φίλοι του και η παρέα του που του λένε πάντα “ναι”, τότε δεν έχει μέλλον η κατάσταση» - Απαντά στο αν θα πάει στη Νέα Δημοκρατία ή στον Αλέξη Τσίπρα
Είπε: «Η διαγραφή είναι το τελευταίο καταφύγιο μιας φοβικής ηγεσίας. Μετά από 20 χρόνια συνεπούς πορείας στο ΠΑΣΟΚ και όντας από τους ελάχιστους που παρέμειναν στα πέτρινα χρόνια στην παράταξη, ο κ. Ανδρουλάκης με διέγραψε γιατί είπα την αλήθεια: αυτό που γνωρίζουν όλοι και ο ίδιος αρνείται να αποδεχτεί».
Η συνέχεια; Ο Κωνσταντινόπουλος ενημερώθηκε για τη διαγραφή του από τα ΜΜΕ, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν είχε προηγηθεί καμία επαφή με τον Ανδρουλάκη. Στελέχη που δεν είδαν με κακό μάτι τη διαγραφή του έσπευσαν, ως ισόβιοι καλοθελητές, να προβλέψουν ότι ο διαγραφείς θα καταλήξει στη Νέα Δημοκρατία! Ο ίδιος ο Κωνσταντινόπουλος, όμως, πριν από τη διαγραφή του, είχε τονίσει πολλές φορές πως αν ήθελε να γίνει υπουργός της Ν.Δ., θα το είχε ήδη κάνει.
Το υστερόγραφο αυτής της προαναγγελθείσας διαγραφής; Είχε φλερτάρει με τη διαγραφή από τον Φεβρουάριο του 2025. Τότε που είχε αντιμετωπίσει θετικά την επίθεση που είχε εξαπολύσει η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτη Φάμελλο για την τραγωδία των Τεμπών.
Υπάρχει και συνέχεια. Με την περίπτωση του Χάρη Δούκα. Που προσφάτως έριξε το γάντι στο κοπέλι της πασοκικής ηγεσίας. Με τη δήλωση: «Δεν φοβάμαι την διαγραφή. Θα λέω τις απόψεις μου για να ξεκολλήσει η βελόνα». Σαν να του έλεγε: «Αν τολμάς, διάγραψέ με». Θα τολμήσει; Θα το κάνει γαργάρα;
Με απλά λόγια, μπάχαλο εντός της «πράσινης» παράταξης. Ο Κυριάκος τρίβει τα χέρια του. Ο Ανδρουλάκης με αυτά που κάνει τον στηρίζει! Ιστορίες γι’ αγρίους. Μα καλά, ντιπ για ντιπ!
Μετά δυσκολίας κατάφερα να εξασφαλίσω αυτή την κουβέντα με τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο. Το πρόσωπο των ημερών. Η παραίτησή του από το βουλευτικό αξίωμα, μπούμερανγκ για τον Ανδρουλάκη. Πήγε για μαλλί και βγήκε... γουλί. Τέλος πάντων.
Από τη συνέντευξη που έγινε στο café «Daily», του φίλου Γιώργου Ρεγγίνα, προέκυψαν μερικές ατάκες που θα μείνουν.
Οπως «εμένα μπορείς να με διαγράψεις, την αλήθεια κανείς».
Ψέματα; Οπως «το δόγμα “πάση θυσία για την καρέκλα” πρέπει να λάβει τέλος».
Και όπως «το πρόβλημα δεν το έχει η Νέα Δημοκρατία, μεγάλος πυλώνας στη χώρα. Οι υπόλοιποι έχουμε πρόβλημα, υπάρχει κατακερματισμός χωρίς ισχυρή αντιπολίτευση και ισχυρή εναλλακτική πρόταση».
Για να μη σας τρώω τον χρόνο, το μικρόφωνο στον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο. Αλλά ποιος είναι; Από πού κρατάει η σκούφια του;
Σκηνή 1η: Κομμουνιστής ο παππούς, σκοτώθηκε στον Εμφύλιο
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΑΝΙΚΑΣ: Ποιος είναι λοιπόν ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος;
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ: Γεννήθηκα το 1975 σε ένα μικρό χωριό της Γορτυνίας, στη Μυγδαλιά ή Γλανιτσιά, όπου και τελείωσα το δημοτικό. Ο πατέρας μου ήταν δάσκαλος, συνταξιούχος πλέον, και η μητέρα μου μελισσοκόμος. Προερχόμαστε από κομμουνιστική οικογένεια, ο παππούς μου σκοτώθηκε στον Εμφύλιο, στην τελευταία μάχη του ’49, στον Άγιο Βασίλη Κυνουρίας. Και άφησε πίσω τη γιαγιά μου τη Φωτεινή, χήρα 19 χρονώ, με δύο παιδιά στα χέρια και ένα στην κοιλιά. Και όπως έλεγε, τα σπούδασε με μια γουρούνα, στο χωριό. Αυτή είναι η καταγωγή μου, από εκεί προέρχομαι.
Δ.Δ.: Ο πατέρας σου ήταν κι αυτός κομμουνιστής;
ΟΔ.Κ.: Οχι, όχι. Ο πατέρας μου, παρότι στο στρατό δεν του έδωσαν όπλο γιατί προερχόταν από αυτή την οικογένεια, ήταν κεντρώος.
Δ.Δ.: Με την Ενωση Κέντρου, με τον Γεώργιο Παπανδρέου.
ΟΔ.Κ.: Και μπορώ να σας πω ότι μετά ψήφισε ΠΑΣΟΚ και συνέχισε να είναι ΠΑΣΟΚ. Ο πατέρας μου είναι και σαν και μένα, νομίζω πως έχουμε τα ίδια χαρακτηριστικά. Δεν είμαστε αριστεροί, είμαστε κεντρώοι άνθρωποι.
ΟΔ.Κ.: Στο φάσμα μεταξύ Κεντροαριστεράς και Κεντροδεξιάς. Με βάση τις ιδέες μας, τις απόψεις μας, τον τρόπο που έχουμε βιώσει όλα αυτά.
Δ.Δ.: Μετά το Δημοτικό, Αθήνα;
ΟΔ.Κ.: Οχι, τελειώνω το Γυμνάσιο και το Λύκειο στην Τρίπολη. Σπουδάζω μαζί με τη γυναίκα μου Ιατρική στο Βουκουρέστι. Επιστρέφω και επί εφτά χρόνια είμαι στο Νοσοκομείο «Σωτηρία». Ακτινολόγος εγώ, μικροβιολόγος η γυναίκα μου. Μετά πολιτεύομαι, το 2009 εκλέγομαι, η γυναίκα μου συνεχίζει στον ιατρικό τομέα. Πριν το 2009 ήμουν νομαρχιακός σύμβουλος για δύο θητείες στην Αρκαδία και γιατρός στο «Σωτηρία».
Δ.Δ.: Στέλεχος από τον κομματικό σωλήνα.
ΟΔ.Κ.: Οχι, άλλωστε κανένας στην οικογένειά μας δεν είχε σχέση με την πολιτική, ούτε καν υποψηφιότητα σε δημοτικό συμβούλιο.
Δ.Δ.: Τον Ανδρέα τον είχες προλάβει, τον είχες δει;
ΟΔ.Κ.: Μια φορά, σε ένα συνέδριο της νεολαίας, τον είχα χαιρετήσει. Για πρώτη φορά κατέβηκα στις εκλογές το 2007, όπου δεν κέρδισα. Εκλέχτηκα για πρώτη φορά το 2009, πάντα στην Αρκαδία. Πριν ήμουν πρώτος νομαρχιακός σύμβουλος στην Αρκαδία για δύο τετραετίες - με τον Παντελή Τσιλιβή και μετά με τον αείμνηστο Ροβέρτο Σπυρόπουλο. Το 2009 εκλέγομαι μαζί με τον Δημήτρη Ρέππα στην Αρκαδία.
Σκηνή 2η: «Οι βουλευτές δεν μπορούσαμε να βγούμε από την κεντρική πύλη της Βουλής και μας πήγαιναν από τον κήπο»
Δ.Δ.: Ο Ρέππας είναι κι αυτός γιατρός.
ΟΔ.Κ.: Οδοντίατρος. Από τον Δημήτρη έχω πολύ καλές αναμνήσεις, και μάλιστα στην προεκλογική περίοδο ήταν πολύ βοηθητικός. Το 2009 λοιπόν είμαι βουλευτής στην πιο δύσκολη φάση της χώρας. Ξεκινάει η οικονομική κρίση, τα μνημόνια, η πολιτική και κοινωνική κρίση, χαμός. Μετά έχουμε την αλλαγή της σκυτάλης το ’12. Το ΠΑΣΟΚ από το 44% πάει στο 4,6% κι εγώ πάλι εκλέγομαι βουλευτής στην Αρκαδία. Εγώ πήρα 7,8% στην Αρκαδία και ήμουν ο μόνος βουλευτής από τις τριεδρικές που εκλέχτηκα και δεν εκλέχτηκε βουλευτής της Χρυσής Αυγής. Στις πρώτες εκλογές, τόσο ο Γιάννης Μανιάτης στην Αργολίδα όσο και ο Λεωνίδας Γρηγοράκος στη Λακωνία χάνουν την έδρα τους και την παίρνει η Χρυσή Αυγή. Και εγώ παραμένω με τη βοήθεια των Αρκάδων, και τη μεγάλη στήριξή τους. Είμαι βουλευτής 17 χρόνια ανελλιπώς.
Δ.Δ.: Στη συγκυβέρνηση Βενιζέλου - Σαμαρά ποια ήταν η θέση σου; Συμφωνούσες μαζί τους;
ΟΔ.Κ.: Στη συγκυβέρνηση συμμετείχα ως υφυπουργός, στο ΕΣΠΑ. Και μάλιστα υπήρξαν θετικές απόψεις εκείνο τον καιρό για τον τρόπο που διαχειρίστηκα τα κονδύλια, και από την Τοπική Αυτοδιοίκηση και από τους κεντρικούς παράγοντες.
Δ.Δ.: Δεν είχες δηλαδή διαφορετική άποψη, συμφώνησες με τη συγκυβέρνηση.
ΟΔ.Κ.: Εγώ νομίζω ότι σε αυτή την κρίσιμη φάση που ήταν η χώρα, το να μην έχει κυβέρνηση θα ήταν πρόβλημα. Αυτό ήταν το εθνικό συμφέρον. Γνωρίζαμε όλοι τα προβλήματα που είχε αυτή η διαδικασία. Οταν την προηγούμενη φορά είχαμε κάνει την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - Νέα Δημοκρατία - ΛΑΟΣ -ΔΗΜ.ΑΡ., και τότε συμφώνησα. Εκείνη την εποχή θέλω να θυμίσω σε όλους ότι υπήρχαν στιγμές που οι βουλευτές δεν μπορούσαμε να βγούμε από την κεντρική πύλη της Βουλής και μας πήγαιναν από τον κήπο. Εγώ αυτό το έχω βιώσει τρεις φορές. Γίνονταν τα μεγάλα συλλαλητήρια, πολλές φορές φοβόμασταν ότι θα μπουν μέσα οι διαδηλωτές...
Δ.Δ.: Δεν αισθανόσουν ότι τη χώρα τη χρεοκόπησε το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία;
ΟΔ.Κ.: Αν πω ότι δεν είχαν ευθύνες τα δύο κόμματα, θα ήταν λάθος. Και αν επιμερίσω τις ευθύνες, μπορώ να σας πω ποιος έχει τις περισσότερες ή τις λιγότερες. Αλλά εκείνη τη στιγμή δεν ήταν αυτό το πρόβλημα. Εκείνη τη στιγμή δινόταν μια πολύ μεγάλη μάχη - ως μάχη την έβλεπα. Εγώ δεν είχα καμία ευθύνη, έναν χρόνο βουλευτής ήμουν. Παρ’ όλα αυτά, ένιωθα ότι υπερασπιζόμουν την πατρίδα και τη χώρα μου, γιατί πίστευα ότι η παραμονή μας στο ευρώ, η παραμονή μας στην Ευρώπη θα ήταν πολύ καλύτερη από οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη. Γι’ αυτό έδωσα τη μάχη - αλλιώς θα έφευγα κι εγώ, όπως έφυγαν τόσοι πολλοί. Και πήγαν σε άλλα κόμματα και έγιναν υπουργοί.
Δ.Δ.: Δεν θα έπρεπε ο Γιώργος Παπανδρέου, όταν ανέλαβε την κυβέρνηση ως πρωθυπουργός και είδε την κατάσταση την οικονομική να πάει εκείνη τη στιγμή σε δημοψήφισμα και να πει στον ελληνικό λαό: «Τι θέλετε, δραχμή ή ευρώ; Δραχμή σημαίνει αυτό, ευρώ σημαίνει αυτό». Δεν θα κέρδιζε έτσι το ευρώ;
ΟΔ.Κ.: Με το «αν» δεν γράφεται ιστορία. Η ιστορία γράφτηκε μ’ αυτούς που συμμετείχαν και κράτησαν όρθια τη χώρα. Και μ’ ένα κόμμα που το πλήρωσε όλο αυτό. Σε αυτό το ταξίδι το δύσκολο, εγώ είχα πάρα πολλές διαφωνίες στις Κοινοβουλευτικές Ομάδες του ΠΑΣΟΚ.
Σκηνή 3η: «Είναι επαγγελματίες της διεύρυνσης»
Δ.Δ.: Τι διαφωνίες;
ΟΔ.Κ.: Για το πώς λειτουργήσαμε, για το πώς μπορούσαμε να πάμε. Θέλω να ξέρετε ότι 17 χρόνια βουλευτής, έλεγα πάντα την άποψή μου, αλλά δεν έχω καταψηφίσει ούτε άρθρο. Γιατί πιστεύω ότι η δημοκρατία στο κόμμα αυτό είναι: να λες την άποψή σου και μετά να πηγαίνεις να ψηφίσεις.
Δ.Δ.: Αυτό είναι λίγο κομμουνιστικό.
ΟΔ.Κ.: Εγώ νομίζω ότι τα δημοκρατικά κόμματα πρέπει να το κάνουν αυτό, γιατί έχουν πλειοψηφίες και μειοψηφίες. Από τη στιγμή που η πλειοψηφία στο κόμμα σού λέει κάτι...
Δ.Δ.: ...η πλειοψηφία ή ο αρχηγός;
ΟΔ.Κ.: Κοιτάξτε, τα κόμματα στην Ελλάδα είναι αρχηγικά κόμματα, που έχουν και τα καλά τους και τα κακά τους. Ανάλογα τον άνθρωπο, ανάλογα τον τρόπο που λειτουργεί.
Δ.Δ.: Ομως αν έχεις διαφορετική γνώμη και την εκφράζεις, δεν σε διώχνουν;
ΟΔ.Κ.: Αν την εκφράσεις σε ένα κόμμα δημοκρατικό, που ο αρχηγός κατανοεί όλη αυτή τη διαδικασία, ακούει την άλλη άποψη, πάει στα όργανα του κόμματος, παίρνεται η απόφαση και εκεί έχεις μια ευθύνη εσύ αν θα ακολουθήσεις ή όχι.
Δ.Δ.: Τα όργανα όμως καθοδηγούνται από τον αρχηγό.
ΟΔ.Κ.: Οι κανόνες είναι γνωστοί.
Δ.Δ.: Τι κανόνες είναι αυτοί όταν ο αρχηγός τα κάνει όλα; Είναι λίγο δικτατορικό αυτό.
ΟΔ.Κ.: Αν οι αρχηγοί μπορούν να σέβονται τα θεσμικά όργανα που υπάρχουν και μπορούν να λειτουργήσουν μαζί τους, μόνο να κερδίσουν έχουν. Αν ο αρχηγός πιστεύει ότι το κόμμα είναι οι φίλοι του και η παρέα του που του λένε πάντα «ναι», τότε δεν έχει μέλλον η κατάσταση.
Δ.Δ.: Ξέρω περιπτώσεις, από τα μεγάλα στελέχη, οι οποίοι μου λέγανε ότι γίνεται μια φοβερή διεύρυνση στο ΠΑΣΟΚ τώρα. Εγώ κοιτάω τα ονόματα και βλέπω ότι είναι διάφοροι τύποι που μπαινοβγαίνουν, δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους. Τι γίνεται εκεί πέρα, τι είδους διεύρυνση είναι αυτή;
ΟΔ.Κ.: Θα σας πω το εξής. Η διεύρυνση που χρειάζονται τα κόμματα πρέπει να γίνει με συγκεκριμένους κανόνες και όχι σε επίπεδο συμβολισμών, αλλά ουσίας. Το βασικό ζήτημα είναι αν μπορείς να κάνεις κοινωνικές συμμαχίες με βάση τις πολιτικές σου. Δηλαδή, αν εμείς έχουμε μία πολιτική που αφορά τους πιο ευάλωτους, η συμμαχία σε υψηλό επίπεδο ή με σταρ ή με αυτούς που ήταν παλιά σταρ και θέλουν να ξαναγίνουν δεν έχει καμία αξία, δεν θα φέρει απολύτως τίποτα. Εγώ έχω ζήσει αυτή τη διεύρυνση από την άλλη πλευρά, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε τη διεύρυνση. Και δείτε πού κατέληξαν όλοι αυτοί. Σε μια άλλη διεύρυνση. Είναι επαγγελματίες της διεύρυνσης.
Σκηνή 4η: «Το πρόβλημα δεν το έχει η Νέα Δημοκρατία, μεγάλος πυλώνας στη χώρα»
Δ.Δ.: Παραμένεις ΠΑΣΟΚ, έτσι;
ΟΔ.Κ.: Μπορεί ένας άνθρωπος μέσα σε μία εβδομάδα να αλλάξει τις απόψεις του και τις ιδέες του; Εγώ είτε στήριξα τη Φώφη Γεννηματά, είτε τον Νίκο Ανδρουλάκη, είτε τον Χάρη Δούκα, όλοι γνώριζαν τις απόψεις μου. Δεν είμαι και κανένας που δεν γνώριζαν τις απόψεις του. Είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος λέει πολύ καθαρά τον τρόπο σκέψης του. Ολοι ξέρουν τι λέω για την Υγεία, τι λέω για την αγορά, τι λέω για τα μη κρατικά πανεπιστήμια...
Δ.Δ.: Το ΠΑΣΟΚ αιμοδότησε και τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Δημοκρατία. Και ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε ανθρώπους δικούς σας και στη Νέα Δημοκρατία, το μισό Υπουργικό Συμβούλιο είναι πρώην ΠΑΣΟΚ. Μήπως αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μια σύγχυση, ότι τελικά αυτές οι ιδεολογίες όλες έχουν καταρριφθεί; Μήπως ο Μητσοτάκης δεν είναι δεξιός; Τι είναι η πολιτική του; Πού διαφωνείτε εσείς;
ΟΔ.Κ.: Η γνώμη μου είναι πολύ απλή: οι ιδεολογίες υπάρχουν, οι πράξεις υπάρχουν, η καθημερινή πολιτική υπάρχει. Αν εσύ είσαι πολιτικός και έχεις ξεκάθαρη άποψη, δεν πρέπει ούτε να φοβάσαι να πας απέναντι σε μια πολιτική που κάνει η κυβέρνηση, ούτε να φοβάσαι να πεις μπράβο σε κάτι που κάνει καλά η κυβέρνηση. Αυτό είναι το πρόβλημα που υπάρχει στην Κεντροαριστερά. Το πρόβλημα δεν το έχει η Νέα Δημοκρατία, είναι ένας μεγάλος πυλώνας στη χώρα. Οι υπόλοιποι έχουμε πρόβλημα, γιατί υπάρχει ένας κατακερματισμός και δεν υπάρχει ισχυρή αντιπολίτευση και ισχυρή εναλλακτική πρόταση. Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα σήμερα στη χώρα. Το βασικό ζητούμενο είναι να μπορείς να πεις με καθαρό τρόπο και τα θετικά και τα αρνητικά, να έχεις πρόταση, αλλά άμα χρειαστεί, να επιβραβεύσεις και ένα θετικό. Δεν χρειάζεται κόμπλεξ στην πολιτική.
Δ.Δ.: Γιατί δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση απέναντι στον Μητσοτάκη που κυριαρχεί στην καταλληλότητα πρωθυπουργού;
ΟΔ.Κ.: Υπάρχει πρόταση, σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής υπάρχουν διαφορετικές πολιτικές που θα μπορούσε να τις ακούσει ο κόσμος και να τις στηρίξει. Εγώ το πιστεύω αυτό. Αν δεν το έχουμε καταφέρει μέχρι σήμερα, είναι ένα πρόβλημα για μας.
Δ.Δ.: Ποιες είναι αυτές;
ΟΔ.Κ.: Σε όλα τα ζητήματα. Στην Υγεία...
Δ.Δ.: ...δεν έχουν γίνει βήματα στην Υγεία; Ο Γεωργιάδης δεν έχει κάνει πράγματα;
ΟΔ.Κ.: Θα σας πω. Εχουν γίνει βήματα στα νοσοκομεία όσον αφορά τα κτίρια, τον εξοπλισμό, την πρόληψη, που είναι πολύ σημαντικό βήμα. Ομως πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Νοσοκομεία χωρίς γιατρούς και νοσηλευτές δεν υπάρχουν. Πρέπει να δοθούν χρήματα στους γιατρούς και τους νοσηλευτές, αυτό είναι που χρειάζεται το δημόσιο σύστημα υγείας. Στην Ευρώπη τα προβλήματα είναι τεράστια γιατί φεύγουν οι γιατροί, για να κάνεις μια μαγνητική χρειάζεσαι τρεις-τέσσερις μήνες. Στην Αγγλία χρειάζονται έξι μήνες για να χειρουργηθούν. Γι’ αυτό τους παίρνουν με αεροπλάνα και τους πάνε στην Ισπανία. Ομως εμείς εδώ πέρα πρέπει να βρούμε τον τρόπο, γιατί η χώρα μπορεί να τα καταφέρει. Πρέπει να αυξηθούν οι μισθοί των γιατρών και των νοσηλευτών, είναι η μεγάλη δύναμη του συστήματός μας. Αυτό είναι σήμερα το επόμενο βήμα που πρέπει να γίνει.
Σκηνή 5η: «Θα μπορούσε ένα πολύ μεγάλο μέρος του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Αριστεράς, του Αλέξη Τσίπρα, να συνεννοηθούν»
Δ.Δ.: Πάμε στην παιδεία τώρα, με τα μη κρατικά πανεπιστήμια.
ΟΔ.Κ.: Εγώ είμαι πολύ καθαρά υπέρ. Σε λίγο θα έχουν βγει γιατροί, δικηγόροι, οικονομολόγοι από τα μη κρατικά στην Ελλάδα και εμείς ως Βουλή δεν θα έχουμε αναθεωρήσει το άρθρο 16.
Δ.Δ.: Εκεί πέρα τι ακριβώς έγινε; Γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν υπέρ των μη κρατικών πανεπιστημίων. Γιατί έγινε αυτό το μπέρδεμα;
ΟΔ.Κ.: Ενα κόμμα το οποίο είναι σοσιαλδημοκρατικό, θα έπρεπε να αναζητά μια δημόσια αρχή που θα ελέγχει τα ιδιωτικά μη κρατικά και τα δημόσια πανεπιστήμια. Να τους αξιολογεί και αν δεν κάνουν αυτά που πρέπει, να κλείνουν.
Δ.Δ.: Μα δεν δέχονται την αξιολόγηση όμως. Οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν τη δέχονται. Εγώ ως ιδιωτικός υπάλληλος αξιολογούμαι στη δουλειά μου. Αν δεν την κάνω, θα με διώξουν.
ΟΔ.Κ.: Οι νέες γενιές που υπάρχουν και στα νοσοκομεία και στον δημόσιο τομέα γενικότερα είναι παιδιά τα οποία έχουν πάρα πολλές γνώσεις και τη θέλουν την αξιολόγηση. Τη θέλουν γιατί θέλουν την επιβράβευση. Μην μπερδεύετε τις μικρές ομάδες που υπάρχουν σε σχέση με τον πολύ κόσμο. Οι δημόσιοι υπάλληλοι στην πλειονότητά τους θέλουν την επιβράβευση - και την ηθική και την οικονομική. Οταν ένα κράτος τούς δώσει οικονομική, κοινωνική επιβράβευση, τότε θα δείτε ότι δεν θα υπάρξει κανένα θέμα. Αλλά θέλουν επιβράβευση πραγματική, γιατί ο καλός υπάλληλος πρέπει να επιβραβευτεί.
Δ.Δ.: Δεν πρέπει να καταργηθεί η μονιμότητα; Εγώ νομίζω ότι πρέπει.
ΟΔ.Κ.: Υπάρχουν υπηρεσίες στις οποίες η μονιμότητα δίνει μια δυνατότητα σε αυτούς τους λειτουργούς να είναι λειτουργοί πραγματικά. Εγώ θέλω σωστή αξιολόγηση η οποία θα οδηγεί ή στην επιβράβευση ή -εφόσον δεν κάνεις τη δουλειά σου- στην απόλυση. Αλλά ενδιάμεσα, πριν από την απόλυση, θα έχεις και την επανεκπαίδευση, όπως γίνεται παντού. Αυτός είναι ο σωστός τρόπος.
Δ.Δ.: Γιατί τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν συμμαχούν, δεν συγκεντρώνουν τις δυνάμεις τους;
ΟΔ.Κ.: Δεν είναι όλοι το ίδιο. Δεν νομίζω ότι όλα τα κόμματα θα μπορούσαν να τα βρουν, γιατί τότε θα ήταν μια σούπα. Θα μπορούσε ένα πολύ μεγάλο μέρος του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Αριστεράς, του Αλέξη Τσίπρα, να συνεννοηθούν.
Δ.Δ.: Δεν φαίνεται αυτό όμως από το ΠΑΣΟΚ.
ΟΔ.Κ.: Από κανέναν δεν φαίνεται. Εγώ από σήμερα και από την Κυριακή που θα έχει βγει η συνέντευξη δεν θα εκπροσωπώ το ΠΑΣΟΚ.
Δ.Δ.: Παραμένει όμως κόμμα σας, ο χώρος σας. Δεν είναι μια λύση η συμμαχία απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη και στη μονοκρατορία του;
ΟΔ.Κ.: Δεν είναι λύση απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, είναι θέμα δημοκρατίας να υπάρξει ισχυρή αντιπολίτευση, αλλά με σοβαρό πρόγραμμα. Η ισχυρή αντιπολίτευση θα κάνει καλό και στην κυβέρνηση. Αν η κυβέρνηση σήμερα χάνει πολλές φορές και ρετάρει είναι και γιατί δεν έχει ισχυρή αντιπολίτευση.
Σκηνή 6η: «Θέλω χρόνο να σκεφτώ αν πρέπει να ασχοληθώ με την πολιτική και τι πρέπει να κάνω»
Δ.Δ.: Πώς βγαίνουν και λένε κάποιοι ότι «εμείς μπορούμε να πάρουμε την πλειοψηφία» όταν παίρνουν 12%-13%; Αυτό δεν είναι αστείο, δεν είναι ανέκδοτο;
ΟΔ.Κ.: Αυτό το απάντησα, είπα πόσο δύσκολο είναι να συμβεί και με διέγραψαν.
Δ.Δ.: Αυτό θυμίζει τον «Τιτανικό», που έπαιζε η ορχήστρα στο κατάστρωμα ενώ στροβιλίζονταν και βυθίζονταν. Αυτό μου θυμίζει σήμερα το ΠΑΣΟΚ. Δεν το καταλαβαίνουν αυτό;
ΟΔ.Κ.: Θα πρέπει να τους ρωτήσετε, εγώ την είπα την άποψή μου. Είπα ότι είναι πολύ δύσκολο να συμβεί αυτό και ότι η ηγετική ομάδα πρέπει να βρει τρόπους για να μπορέσει αυτό το αδύνατο πράγμα να γίνει πιθανόν εφικτό.
Δ.Δ.: Μιλάτε με πολίτες;
ΟΔ.Κ.: Κάθε μέρα.
Δ.Δ.: Εγώ μιλάω με πολύ κόσμο και δεν έχω ακούσει έναν να μου πει μια καλή κουβέντα για τον Ανδρουλάκη. Θα μου πούνε κάποιοι για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, θα μου πούνε για τον Βελόπουλο, για τον Τσίπρα, για την Καρυστιανού. Ούτε ένας για τον Ανδρουλάκη. Αυτό δεν είναι εξωφρενικό;
ΟΔ.Κ.: Δεν πρέπει να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση, σε αυτή τη χρονική στιγμή.
Δ.Δ.: Ναι, αλλά είναι ένα ζήτημα μεγάλο για το κόμμα σας. Εσείς παραμένετε μέσα.
ΟΔ.Κ.: Δεν ξέρω αν με έχουν διαγράψει.
Δ.Δ.: Και να σας διαγράψουν, έχετε πει ότι θα παραμείνετε στο κόμμα.
ΟΔ.Κ.: Εχω πει ότι δεν θα πάω σε κάποιο άλλο κόμμα και θέλω τον χρόνο μου για να σκεφτώ.
Δ.Δ.: Τι σημαίνει αυτό; Δηλαδή μπορεί να πάτε αργότερα σε ένα άλλο κόμμα;
ΟΔ.Κ.: Οχι, θέλω τον χρόνο μου να σκεφτώ τι πρέπει να κάνω, και αν πρέπει να κάνω κάτι.
Δ.Δ.: Το λέω επειδή ότι σας έχουν κατηγορήσει ότι φλερτάρετε με τη Νέα Δημοκρατία, το ξέρετε.
ΟΔ.Κ.: Και χθες γράψανε ότι φτιάχνω τη μεγάλη Κεντροαριστερά με τον Τσίπρα. Και σήμερα γράψανε ότι θα γίνω περιφερειάρχης Πελοποννήσου. Εγώ σας το λέω με πολλή ειλικρίνεια, θέλω χρόνο για να σκεφτώ αν πρέπει να ασχοληθώ με την πολιτική, πώς πρέπει να ασχοληθώ και τι πρέπει να κάνω.
Δ.Δ.: Α, σκέφτεστε να φύγετε από την πολιτική;
ΟΔ.Κ.: Μα έφυγα ήδη. Αύριο το μεσημέρι (σ.σ.: εννοεί την επομένη της συνέντευξης, δηλαδή την περασμένη Πέμπτη) θα δώσω την παραίτησή μου και θα επιστρέψω στην κανονικότητα της ζωής μου.
Δ.Δ.: Επιστρέφετε την έδρα, αυτό είναι προς τιμήν σας. Κάνετε κίνηση ματ εκεί.
ΟΔ.Κ.: Εγώ αποφάσισα κάτι που νομίζω ότι ήταν συμβατό με τις αρχές μου, με όλα αυτά που έλεγα. Θεωρώ ότι θα ήταν λάθος να πάρω την έδρα μου και να τη διαπραγματεύομαι ή να πάω σε κάποιο άλλο κόμμα. Αυτό γίνεται, και στο δικό μου κόμμα έγινε, αλλά πιστεύω ότι είναι λάθος. Γι’ αυτό θεώρησα σωστό, έντιμο, συνεπές να πάω στον πρόεδρο του κόμματος -σε αυτόν έστειλα πρώτα, θεσμικά, την παραίτησή μου- και να του πω: «Σας παραδίδω την έδρα μου, η οποία θεωρώ ότι ανήκει στο κόμμα». Αυτό είναι σεβασμός στο κόμμα, στην κοινοβουλευτική δημοκρατία και στους θεσμούς, έτσι το ένιωσα εγώ. Εγώ όλα αυτά τα χρόνια αγωνίζομαι γι’ αυτά. Και όταν είπα «έχω εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη», όταν με ρώτησαν σχετικά, δεν το είπα για κομματικούς λόγους. Οχι γιατί δεν αναγνωρίζω ότι υπάρχουν προβλήματα στη Δικαιοσύνη, αλλά επειδή πιστεύω ότι το πολιτικό προσωπικό έχει δύο επιλογές: Να στηρίζει τον θεσμό της Δικαιοσύνης και να δει ποιες αλλαγές μπορεί να κάνει για να την ενισχύσει. Με το να λες «δεν έχω εμπιστοσύνη στον θεσμό της Δικαιοσύνης» γενικά και αόριστα, δημιουργείς μεγαλύτερο πρόβλημα και δεν κάνεις καλύτερη τη λειτουργία του θεσμού.
Σκηνή 7η: «Αφού εσείς παίρνετε βουλευτές από άλλα κόμματα, κρατάω την έδρα, και πάω σε άλλο κόμμα»
Δ.Δ.: Ακούγεστε ως ένας μετριοπαθής άνθρωπος που αντιμετωπίζει τα πάντα προσπαθώντας να κοιτάξει και τη μία πλευρά και την άλλη.
ΟΔ.Κ.: Μετριοπαθής είμαι. Δεν είμαι ούτε επαναστάτης, ούτε οτιδήποτε άλλο. Αλλωστε, αν ήμουν πολύ μεγάλος επαναστάτης, μπορεί να μην έδινα την έδρα. Είτε δεξιός επαναστάτης, είτε αριστερός.
Δ.Δ.: Και ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, προς τιμήν του, είχε δώσει την έδρα.
ΟΔ.Κ.: Οποιος το έκανε είναι προς τιμήν του. Εγώ έτσι πιστεύω. Και ξέρετε, δεν ήταν εύκολο. Δεν είναι εύκολο να πεις «αφήνω την έδρα, αφήνω αυτό το αξίωμα». Το οποίο αλλάζει τη ζωή σου, την καθημερινότητά σου, τα πάντα. Ομως πρέπει να αντιμετωπίσεις μια πραγματικότητα. Θέλεις να λειτουργεί έτσι το σύστημα; Κι εγώ θα μπορούσα να πω στο κόμμα μου πολύ απλά: «Αφού και εσείς παίρνετε βουλευτές από άλλα κόμματα, κρατάω κι εγώ την έδρα μου, και πάω σε άλλο κόμμα». Ωραία δικαιολογία δεν θα είχα;
Δ.Δ.: Τις αντιρρήσεις που είχατε τις είχατε χρόνια τώρα ή μόνο το τελευταίο διάστημα;
ΟΔ.Κ.: Εχω στείλει πολλές επιστολές για το πώς θα μπορούσε να λειτουργήσει καλύτερα η παράταξη, εδώ και δύο-δυόμισι χρόνια.
Δ.Δ.: Πιστεύετε ότι είναι θέμα αρχηγού ή υπάρχουν άλλα ζητήματα ουσιαστικά; Δηλαδή αν δεν ήταν αρχηγός ο Ανδρουλάκης και ήταν ο Γερουλάνος ή ο Δούκας, θα ήταν καλύτερα τα πράγματα ή το θέμα είναι ουσιώδες, δομικό; Μήπως είναι ότι μοιάζετε πολύ με τη Νέα Δημοκρατία; Το μισό Υπουργικό Συμβούλιο της Νέας Δημοκρατίας είναι ΠΑΣΟΚ. Μήπως το ότι «μοιάζετε» είναι η ουσία;
ΟΔ.Κ.: Τα κόμματα έχουν διαφορές, έχουν και πράγματα στα οποία θα πρέπει να μοιάζουν, δεν είναι κακό αυτό. Στη Βουλή πολλά νομοσχέδια έχουν ψηφιστεί από το ΠΑΣΟΚ τώρα και από τη Νέα Δημοκρατία όταν κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ, δεν είναι κακό. Επειδή μιλάμε για αρχηγικά κόμματα και ο αρχηγός παίζει έναν σημαντικό ρόλο, δεν είναι το πρόβλημά του αυτό. Το πρόβλημα είναι η καθαρότητα της σκέψης, το πού θέλεις να πας την κατεύθυνση της παράταξης και αν μπορείς να κάνεις τον κόσμο να σε εμπιστευτεί, ότι εσύ θα γίνεις κυβέρνηση και πρωθυπουργός.
Δ.Δ.: Επομένως, η διέξοδος ποια είναι; Ενα μέρος της κοινωνίας θέλει να φύγει ο Μητσοτάκης. Οταν όμως τους ρωτάς «τελικά τι θα ψηφίσεις;», σου λένε «τι να κάνουμε, δεν υπάρχει άλλος, ο Κυριάκος μόνο». Αυτό πώς αντιμετωπίζεται;
ΟΔ.Κ.: Αντιμετωπίζεται με ενότητα του κεντροαριστερού χώρου.
Δ.Δ.: Μα το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει ενότητα.
ΟΔ.Κ.: Εγώ είμαι θιασώτης των δύο πόλων εξουσίας.
Δ.Δ.: Μα δεν υπάρχει αυτό. Αυτό είναι το πρόβλημα, πώς θα το λύσουμε;
ΟΔ.Κ.: Ο καθένας με τις δυνάμεις του.
Δ.Δ.: Μα όταν ρωτούν τους εκπροσώπους του κόμματός σας, δεν θέλουν να πορευτούν με άλλους.
ΟΔ.Κ.: Κοιτάξτε, το δόγμα «πάση θυσία για την καρέκλα» πρέπει να λάβει τέλος. Εγώ το έκανα πράξη. Δεν μπορούμε να έχουμε πέντε προέδρους, πρέπει να υπάρξει μια ισχυρή αντιπολίτευση. Συμμετέχεις δεν συμμετέχεις, αυτό πρέπει να γίνει.
Δ.Δ.: Αρα εσείς λέτε ότι πρέπει να πορευτείτε μαζί με άλλους;
ΟΔ.Κ.: Λέω κάτι πολύ απλό. Αν το ΠΑΣΟΚ σήμερα ήταν στο 20%, στο 25%, δεν θα υπήρχε ούτε Τσίπρας, ούτε κανένας άλλος. Πρέπει να αποφασίσουμε: Λέμε όχι στη Νέα Δημοκρατία, λέμε όχι σε όλους τους άλλους, τελικά τι λέμε;
Δ.Δ.: Αυτό ρωτάω κι εγώ. Τι λέτε;
ΟΔ.Κ.: Οχι με τους μεν, όχι με τους δε, πορευόμαστε μόνοι μας. Καλώς να πορευτούμε. Αλλά αν μόνοι μας είμαστε πολύ λίγοι, πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε.
Δ.Δ.: Δεν το βλέπουν αυτό όμως.
ΟΔ.Κ.: Τι να κάνω εγώ τώρα; Εγώ σας είπα: τέλος στο δόγμα «πάση θυσία για την καρέκλα».
Σκηνή 8η: «Αν θέλουμε να έχουμε μικρά κόμματα, δεν χρειαζόμαστε ανθρώπους σαν κι εμένα»
Δ.Δ.: Αρα εσείς είστε κόντρα τελείως στη λογική «πάμε μόνοι μας». Με ποιους μαζί όμως; Με τον Τσίπρα, με την Καρυστιανού;
ΟΔ.Κ.: Σας παρακαλώ, η Καρυστιανού δεν έχει καμία σχέση.
Δ.Δ.: Τη φτιάξατε όμως. Την Καρυστιανού την έφτιαξε ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, το ΚΚΕ... Και τώρα στρέφεται εναντίον σας και σας παίρνει και ψήφους. Εσείς ποια θέση έχετε για τα Τέμπη, παρεμπιπτόντως;
Δ.Δ.: Ομως δεν μπορείτε να πείτε ότι το έγκλημα αυτό ήθελε να το καλύψει ο Μητσοτάκης, για όνομα του Θεού. Τι να καλύψει;
ΟΔ.Κ.: Πολιτική ευθύνη έχει πάντα η κυβέρνηση. Αλλά εγώ δεν μπαίνω εγώ τώρα στη λογική του ξυλόλιου και σε όλη αυτή τη διαδικασία, αυτά είναι τραγικά πράγματα. Λέω όμως ποια είναι η ευθύνη της κυβέρνησης. Και αν είχε γίνει αυτό που έπρεπε με τον Καραμανλή, θα είχε βοηθήσει και τη γενικότερη κοινωνική κατάσταση. Ολο αυτό το πράγμα δημιουργεί στην κοινωνία μια αναταραχή που θυμίζει τα παλιά. Θυμάστε που λέγανε ότι ο Παπανδρέου έχει CDS, ότι ο Βενιζέλος είναι στη λίστα Λαγκάρντ; Ολο αυτό το πράγμα, αυτή η παραφιλολογία, δημιουργεί τοξικότητα και μας πάει πολύ πίσω. Εγώ, αν χαίρομαι για κάτι σε όλα αυτά τα χρόνια, είναι ότι δεν μπήκα ποτέ σε αυτή τη λογική της τοξικότητας. Ημουν, όπως το είπατε, μετριοπαθής.
Δ.Δ.: Με αυτά που λέτε εσείς, θα μπορούσατε να είστε και στη Νέα Δημοκρατία - δεν λέω ότι θα πάτε, μη με παρεξηγήσετε. Και πολλοί άλλοι του ΠΑΣΟΚ θα μπορούσαν να είναι στη Νέα Δημοκρατία. Γι’ αυτό λέω ότι μοιάζετε.
ΟΔ.Κ.: Το μεγάλο μας πλεονέκτημα ξέρετε ποιο θα ήταν; Οταν το ΠΑΣΟΚ ήταν μεγάλο, στο 30% και 40%, άνθρωποι σαν εμένα ήταν η πλειοψηφία. Αν θέλουμε να έχουμε μικρά κόμματα, δεν χρειαζόμαστε ανθρώπους σαν κι εμένα. Αλλιώς θα πρέπει να βρουν τέτοιους ανθρώπους, που αγωνίζονται καθημερινά ο καθένας στην εργασία του, μετριοπαθείς ανθρώπους που πιστεύουν, γνωρίζουν, δουλεύουν, δεν σου υπόσχονται ότι σε ένα βράδυ θα σου αλλάξουν τη ζωή.
Δ.Δ.: Στο συνέδριο ελπίζετε ότι μπορεί να συμβεί κάτι που θα αλλάξει το ΠΑΣΟΚ;
ΟΔ.Κ.: Μακάρι.
Δ.Δ.: Μήπως στα συνέδρια αυτά, όπως συμβαίνει και στα άλλα κόμματα βέβαια, τον έλεγχο τον έχουν κάποιοι μηχανισμοί;
ΟΔ.Κ.: Εντάξει, αναμενόμενα είναι όλα αυτά. Υπήρχαν και παλιά μηχανισμοί. Απλώς οι μηχανισμοί ήταν με ιδεολογική κατεύθυνση και γινόταν πραγματική συζήτηση για την ιδεολογική κατεύθυνση. Π.χ. συζήτηση για το αν ψηφίσουμε τα ιδιωτικά ή μη κρατικά πανεπιστήμια, αν θα έχουμε απογευματινά ιατρεία ή όχι, για την άρση μονιμότητας ή όχι, αν θα μειώσουμε τον ΦΠΑ, αν θα αλλάξουμε την φορολογία και πολλά άλλα. Αυτό ουσιαστικά είναι μια ιδεολογική συζήτηση.
Δ.Δ.: Θα γίνει τώρα;
ΟΔ.Κ.: Μακάρι.
Επίλογος: «Εμένα μπορείς να με διαγράψεις, την αλήθεια κανείς».
Δ.Δ.: Και για το μέλλον; Μήπως ο Μητσοτάκης καταφέρει να πάρει πάλι αυτοδυναμία; Το έχετε υπόψη σας αυτό το σενάριο;
ΟΔ.Κ.: Ολα τα σενάρια υπάρχουν στη ζωή.
Δ.Δ.: Τώρα ειδικά, ανεβαίνει.
ΟΔ.Κ.: Μα νομίζω ότι ακόμα και οι πιο δύσπιστοι στο κόμμα δεν έχουν βγει να πουν ότι οι δημοσκοπήσεις είναι fake. Αν τις διαβάζεις σωστά, πρέπει να απαντήσεις με βάση αυτό.
Δ.Δ.: Εσείς πιστεύετε ότι μπορεί να συμβεί αυτό με τις τελευταίες εξελίξεις, να πάρει την αυτοδυναμία;
ΟΔ.Κ.: Εγώ στην τελευταία μου συνέντευξη είπα ότι αν ένα κόμμα είναι στο 30% και το άλλο κόμμα είναι στο 14%-15%, δεν ξέρω ποιο θα είναι το δίλημμα που θα βάλει το δεύτερο κόμμα.
Δ.Δ.: Τι δίλημμα μπορεί να βάλει;
ΟΔ.Κ.: Κανένα. Να είναι δεύτερο.
Δ.Δ.: Κι αν δεν είναι δεύτερο και είναι τέταρτο; Γιατί υπάρχει και αυτό το σενάριο.
ΟΔ.Κ.: Αυτό λέω. Το δίλημμα δεν είναι με το πρώτο κόμμα, είναι με τα από κάτω. Η αλήθεια είναι ένα μεγάλο πρόβλημα που ή την κατανοείς και προσπαθείς να την αλλάξεις ή λες «τη διαγράφω». Εμένα μπορεί να με διαγράψει, την αλήθεια και την πραγματικότητα δεν μπορεί να τη διαγράψει κανείς.
Δ.Δ.: Είναι φοβερό ότι σήμερα στην κοινωνία, αντί να κουβεντιάζουμε τα προβλήματα που δημιουργεί η κυβέρνηση, κουβεντιάζουμε για το ΠΑΣΟΚ και την αντιπολίτευση. Εχει μετατεθεί το κέντρο βάρους από την κυβέρνηση στην αντιπολίτευση.
ΟΔ.Κ.: Αυτό θα ήταν και μια ευκαιρία για την αντιπολίτευση, αν έλεγε πράγματα, να μπορέσει να αναδειχθεί. Σκεφτείτε το.
Τι να σκεφτώ; Το διά ταύτα οφθαλμοφανές ακόμα και για μωρά των βρεφονηπιακών σταθμών. Στη θέση του Κυριάκου κάθε μέρα θα έστελνα σοκολατάκια Βελγίου στον Ανδρουλάκη. Με μια ευχετήρια κάρτα: Αγαπητέ Νικόλα, μην ξεχάσεις να διαγράψεις Δούκα, Γερουλάνο, Διαμαντοπούλου, Νάντια Γιαννακοπούλου.