Η Αλεξία Μπεζίκη στο Marie Claire: Το όνομά της έτυχε να γραφτεί στην επόμενη σελίδα της ιστορίας, όπου ομόφυλα ζευγάρια έχουν δικαίωμα στη δημιουργία οικογένειας
Η Αλεξία Μπεζίκη στο Marie Claire: Το όνομά της έτυχε να γραφτεί στην επόμενη σελίδα της ιστορίας, όπου ομόφυλα ζευγάρια έχουν δικαίωμα στη δημιουργία οικογένειας
Μια συζήτηση για τη γερμανική παράδοση στην παραγωγή πορσελάνης, για τον Eξπρεσιονισμό και, κυρίως, για την ανάγκη του ανθρώπου για επικοινωνία και αυτοδιάθεση του σώματός του. Αφορμή, η νέα της ταινία, «Κούκλες της Δρέσδης», σε σκηνοθεσία Αλέξη Τσάφα.
Το 1700 o Γερμανός Johann Friedrich Botticher ανακάλυψε τη διαδικασία της παρασκευής πορσελάνης – ασιατικό θησαυρό, επτασφράγιστο μυστικό μέχρι τότε για την Ευρώπη, σύμφωνα με ένα ιστολόγιο αφιερωμένο στις κούκλες αντίκες (quintessentialantiquedolls.wordpress.com). Ήταν θέμα χρόνου να ιδρυθούν δεκάδες εργοστάσια στη Γηραιά Ήπειρο, πολλά από αυτά στην πατρίδα του Botticher. Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα το κόστος παραγωγής της πορσελάνης είχε πέσει αρκετά ώστε να πάψει πλέον να θεωρείται είδος πολυτελείας και να είναι προσβάσιμη από ένα ευρύτερο κοινό.
Στη Δρέσδη, ειδικά, η μακρά και δεξιοτεχνική παράδοση που αναπτύχθηκε στις πορσελάνινες κούκλες –όπου θολώνουν τα όρια ανάμεσα στο παιχνίδι, το διακοσμητικό αντικείμενο και το έργο τέχνης– τις συνέδεσε αναπόσπαστα με τη γερμανική πόλη. Οι λεγόμενες Dresden Dolls αναδείχθηκαν σε ορόσημό της και η άνθηση που γνώρισε η βιομηχανία μέχρι την περίοδο του Μεσοπολέμου άφησε ίχνη παντού, έως και στις μέρες μας: από τη μουσική κουλτούρα, όπου στις αρχές των 00s οι Amanda Palmer και Brian Viglione ονόμασαν The Dresden Dolls την μπάντα τους –που συνδυάζει τα μιούζικαλ του Μπρεχτ με την πανκ– μέχρι την εικαστική σκηνή, φυσικά, στην οποία μεταξύ άλλων συναντάμε στη Δρέσδη ένα μουσείο πορσελάνης (Porzellansammlung). Μάλιστα η ιστορία της πορσελάνινης κούκλας έχει και μια αναπάντεχη σύνδεση με την Ελλάδα. Tα αντίγραφά της, οι λεγόμενες παριανές κούκλες, πήραν το όνομά τους από το υλικό τους, που θύμιζε στην όψη μάρμαρο της Πάρου.
Διαβάστε τη συνέχεια στο marieclaire.gr
Στη Δρέσδη, ειδικά, η μακρά και δεξιοτεχνική παράδοση που αναπτύχθηκε στις πορσελάνινες κούκλες –όπου θολώνουν τα όρια ανάμεσα στο παιχνίδι, το διακοσμητικό αντικείμενο και το έργο τέχνης– τις συνέδεσε αναπόσπαστα με τη γερμανική πόλη. Οι λεγόμενες Dresden Dolls αναδείχθηκαν σε ορόσημό της και η άνθηση που γνώρισε η βιομηχανία μέχρι την περίοδο του Μεσοπολέμου άφησε ίχνη παντού, έως και στις μέρες μας: από τη μουσική κουλτούρα, όπου στις αρχές των 00s οι Amanda Palmer και Brian Viglione ονόμασαν The Dresden Dolls την μπάντα τους –που συνδυάζει τα μιούζικαλ του Μπρεχτ με την πανκ– μέχρι την εικαστική σκηνή, φυσικά, στην οποία μεταξύ άλλων συναντάμε στη Δρέσδη ένα μουσείο πορσελάνης (Porzellansammlung). Μάλιστα η ιστορία της πορσελάνινης κούκλας έχει και μια αναπάντεχη σύνδεση με την Ελλάδα. Tα αντίγραφά της, οι λεγόμενες παριανές κούκλες, πήραν το όνομά τους από το υλικό τους, που θύμιζε στην όψη μάρμαρο της Πάρου.
Διαβάστε τη συνέχεια στο marieclaire.gr
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Ειδήσεις
Δημοφιλή
Σχολιασμένα