Κατερίνα Βρανά για την περιπέτεια της υγείας της: Δεν λυπήθηκα τον εαυτό μου, ξέρω ότι ήμουν 90% υπεύθυνη

Στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε τη σοβαρή περιπέτεια της υγείας της στάθηκε η Κατερίνα Βρανά, ξεκαθαρίζοντας πως δεν ένιωσε ποτέ λύπη για τον εαυτό της.

Η stand-up comedian είχε υποστεί κατά τη διάρκεια ταξιδιού της στη Μαλαισία το 2017 διάτρηση εντέρου που είχε οδηγήσει σε σηπτικό σοκ.  Παρά τις δυσκολίες που βίωσε και τον κίνδυνο να χάσει τη ζωή της, αναγνώρισε ότι εκείνη ευθυνόταν γι' αυτή την κατάληξη. Όπως είπε, ο οργανισμός της, της έδινε σημάδια επί έναν ολόκληρο χρόνο, αλλά εκείνη τα αγνοούσε συστηματικά.

«Δεν λυπήθηκα τον εαυτό μου επειδή φταίω σε ένα ποσοστό κι εγώ για αυτό. Το σώμα μου έδινε σημάδια επί ένα χρόνο και τα αγνόησα όλα. Εντέλει, για αυτό που έτυχε να γίνει στη Μαλαισία, είτε από κάποιο μικρόβιο είτε από κάποιο φαγητό, ξέρω ότι είμαι 90% υπεύθυνη. Απλώς, λέω «πάρ’ τα τώρα, καλά να πάθεις», δήλωσε η Κατερίνα Βρανά σε συνέντευξή της στο περιοδικό Hello.

Σε άλλο σημείο της συνέντευξής της, η stand-up comedian τόνισε ότι η σοβαρή περιπέτεια υγείας της δεν άλλαξε τη στάση της απέναντι στη ζωή, αλλά την επιβεβαίωσε. Όπως είπε, πίστευε πάντα πως όταν έχεις δίπλα σου ανθρώπους που σε αγαπούν και μπορείς ακόμη να γελάς, όλα μπορούν να αντιμετωπιστούν. «Βασικά, το γεγονός αυτό μου επιβεβαίωσε τη στάση ζωής που είχα πριν. Πίστευα πως αν έχεις ανθρώπους που σε αγαπούν και σε νοιάζονται και αν μπορείς να γελάσεις, τα πάντα είναι αντιμετωπίσιμα. Είναι σαν να μου είπε η ζωή ''δες που είχες δίκιο!''», πρόσθεσε.

Παράλληλα, η Κατερίνα Βρανά ρωτήθηκε αν το διάστημα εκείνο δυσκολεύτηκε οικονομικά, με την ίδια να απαντά θετικά. Μάλιστα εξήγησε ότι εξακολουθεί να αντιμετωπίζει οικονομικές, αλλά και πρακτικές δυσκολίες. Συγκεκριμένα, επισήμανε: «Ναι. Ακόμη περνάω πού και πού γιατί είναι τεράστια τα έξοδα. Χρειάζομαι βοηθό κυρίως επειδή η όρασή μου δεν έχει επιστρέψει τελείως – ιδίως το βράδυ, δεν βλέπω σχεδόν καθόλου. Πολύ συχνά δεν μπορώ να υπολογίσω αποστάσεις και δεν βλέπω λακκούβες στο δρόμο. Αν οδηγήσω μόνη μου το αμαξίδιο, μπορεί να γίνω πιο ανάπηρη. Χρειάζομαι δύο γυναίκες δύο οκτάωρα, το πρωί και το βράδυ, κι αυτό είναι πολυέξοδο, συν οι φυσικοθεραπείες και οι λογοθεραπείες. Χαίρομαι πάρα πολύ που τα βγάζω πέρα με τη δουλειά μου. Δυστυχώς, δεν μπορώ να βάλω τίποτα στην άκρη ακόμη, αλλά ευελπιστώ να γίνω φίρμα και να βγάζω μύρια για να έχω καλά γεράματα».

Φωτογραφία: NDPPHOTO