Ο Γιώργος Καραμίχος μίλησε για την περιπέτεια που πέρασε με τον καρκίνο και εξέφρασε τα δικά του «πιστεύω» αναφορικά με το θέμα της θρησκείας.
Ο ηθοποιός βρέθηκε ως καλεσμένος στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά» το βράδυ της Τετάρτης 17 Απριλίου και εξήγησε, ότι σέβεται την πίστη των ανθρώπων, αλλά δεν εκτιμάει τη θρησκεία.
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-d0mrsvz3199d)
Πιο αναλυτικά, σχετικά με το παραπάνω, ο Γιώργος Καραμίχος τόνισε ότι ο ίδιος σέβεται την πίστη των άλλων, αλλά «προσκυνάει όλους τους θεούς».
«Δεν είμαι άθεος. Πιστεύω στον Θεό. Σέβομαι την πίστη, είναι πάρα πολύ σημαντική, δεν εκτιμώ πια τη θρησκεία, αποδεδειγμένα πια με τα πρόσφατα γεγονότα που έγιναν, δεν εκτιμώ τη θρησκεία και τους καρεκλοκένταυρος που πρεσβεύουν τις περισσότερες. Εκτιμώ κάποιους πατέρες που κάνουν τη δουλειά τους και προσεύχονται» είπε αρχικά.
Στην πορεία, ο Γιώργος Καραμίχος τόνισε ότι προσκυνάει όλους τους θεούς, σε όποιο μέρος κι αν πάει και περιέγραψε τον «βωμό» που έχει στο δωμάτιό του, με εικόνες του Χριστού και πιο δίπλα τον Βούδα.
Ειδικότερα, ο ηθοποιός τόνισε: «Σέβομαι την πίστη όλων των ανθρώπων, όπου πάω θα προσκυνήσω όλους τους ντόπιους θεούς, ακόμα κι αν με κάποιους διαφωνώ θεωρητικά, αν έρθεις και δες τον βωμό που έχω στο δωμάτιό μου... έχω τα πάντα, τον Άγιο Γεώργιο, την Παναγία, τον Χριστό, τον Βούδα, τα κομποσκοίνια, που μου έχουν δώσει άνθρωποι με πίστη και ουσία και έχουν συγκεκριμένη δόνηση, έχω τους βούδες μου. Έχω κάτι πυραμίδες από το Μεξικό, κάτι τζέιντ θεραπευτικά που έχω φέρει από εκεί, κάτι από Ιαπωνία, από Αφρική. Έχω και το Κοράνι γιατί και αυτό το διάβασα, έχω διάφορες προσευχές. Όλα μαζί, δεν έχουν “τσακωθεί” ποτέ. Έχω διάφορες προσευχές. Μου αρέσει η προσευχή του Κυπριανού γιατί είναι κατά της βασκανίας».
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.